ئايدار-دادا مېنى باغرىڭغا باس

مەرۋەرى

	مەن تونۇيدىغان شۇنداق بىر ئانا بار، ئۇ 9ياشلىق بىر ئوغۇلى بار بىرەيلەنگە ياتلىق بولىدۇ، ئاندىن يەنە بىر ئوغۇل پەرزەنتلىك بولىدۇ، مانا بۇ يىگىتلەر ھازىر چوڭ بولۇپ ئالدى مەركەزدىكى ئالىي بىلىم يۇرتلىرىدا بىلىم ئالماقتا، كىچىكى 12 ياشقا كىرەي دىدى، ئاتا-ئانا كىچىك ئوغۇلغا مۇشۇ ۋاققىچە ئاكىسى بىلەن ئىككىسىنىڭ ئىككى ئانىدىن ئىكەنلىكىنى ئۇقتۇرمىغان، بۇ ئانا چوڭ ئوغىلىغا شۇنچىلىك ئامراقكىن بەلكىم بۇنى ئۆز كۆزىڭىز بىلەن كۆرمىسىڭىز چوقۇملا ئىشەنمەيسىز~ دىمەك جەمئىيتىمىزدە ئۆز ئانىسى تۇرۇپ پەرزەنتىدىن تېنىۋاتقان ھايۋان سۈپەت ئاتا-ئانىلارمۇ، بىراۋنىڭ بالىسىغا ئۆز مېھرىنى بېرىپ مېھرىبان ئاتا- ئانا بولۇپ ئاشۇ نارسىدىلەرگە ئائىلىنىڭ ئىللىقلىقىنى يەتكۈزۋاتقان ئالىيجاناپ ئاتا-ئانىلارمۇ بار~ يىغىشتۇرۇپ كەلگەندە بەش قول ئوخشاش ئەمەس، ئەسەردىكى كىچىك قىزنىڭ قىسمىتى قانداق بولىدۇ، بۇ قىزچاق نىمىشقا بۇنداق خورلۇقلارغا ئۇچرايدۇ داۋامىنى ئوقۇپ بىر نەرسە دەي!

Aydar

	ئاچام بىلەن كۆرۈشىدىغانلىقىمنى ئويلاپ بولغۇچە، ئۆزۈمنى بىكەتتە كۆردۈم، بىر ئاپتۇبۇس توختاپ، ئۇنىڭدىن دادام، ئاچام چۈشتى، ئاچام چۈشۈپلا ئاپامغا ئۆزىنى ئاتتى، ئاپام ئاچامنىڭ بېشىنى سىيلاپ يىغلاپ كەتتى. ئاچام ئاپامنىڭ قۇچىقىدىن چۈشۈپ، بىر چەتتە بوينۇمنى قىسىپ تۇرغىنىمدا ئالدىمغا كەلدى ۋە مېنى چىڭ قۇچاقلىۋالدى. بۇ مىنۇتلاردا كاللامغا چەكسىز خوشاللىقتىن باشقا ھېچنىمە كەلمىدى. ئاچام قولۇمدىن يىتلىگىنىچە، بىر چەتتە جىم تۇرغان ئاچامدىنمۇ بىر نەچچە ياش چوڭ، يىشىل قىسقا كۆڭلەك كەيگەن بىر قىزنىڭ ئالدىغا باشلاپ باردى. -ئايگۈل، بۇ ئاچام گۇلنار، بۇ ئاپام ئايشەم-دەپ تۇنۇشتۇردى. -ۋۇي، بۇ ئوماق قىزكەنغۇ بۇ. –بويى ئىگىز، چاچلىرى يەلكىسىگە چۈشۈپ تۇرىدىغان بىر ئايال مېنىڭ لىككىدە كۆتىرىۋالدى ۋە مەڭزىمگە قېنىپ سۆيدى. -ئاينۇر، بۇ نەۋرە سىڭلىڭىزما ؟ ھەجەپ ئوماقكەن، سىزگە بەك ئوخشايدىكەن. -ياق، مەن ئاچامنىڭ ئۆز سىڭلىسى، سىز كىمۇ ؟ ئۇ ئايال بىلەن ھېلىقى قىز ماڭا ھەيرانلىق بىلەن قارىدى ۋە دادامنى چاقىردى. - سەمەتجان، بۇ ياققا كېلىڭە. دادام سومكىلارنى كۆتۈرگەن پېتى يىتىپ كەلدى، دادامنى كۆرۈپلا ئۈمچەيدىم، چۈنكى ساۋاغداشلىرىمنىڭ، مەھەللىدىكى بالىلارنىڭ ‹‹ئاتىسىز، يىتىم ئوغلاق ›› دىگەنلىرىنى ئاڭلاپ،ئاتامنى شۇنچىلىك ئەسلىگەن ئىدىم. دادام سەمىرىپ، ئاقىرىپ كىتىپتۇ. يۈگىرەپ بېرىپ ئۇنىڭغا ئېتىلدىم. دادام سومكىلارنى قويدى-يۇ، مېنى قۇچاقلىمىدى. مەن دادامنىڭ قانداق مۇئامىلىدە بولىشى بىلەن كارىم بولمىدىم، چۈنكى باشقىلارنىڭ دادىسىنى كۆرگەندىلا ئىچىمنىڭ بىر يەرلىرى تولىمۇ ئىسسىق بولاتتى. يىغلىغۇم كېلەتتى. ئۇلارنىڭ دادىسى بولغاچقىلا شۇنچىلىك بەخىتلىك، ئەركىن ئىدى. سىنىپقا بىرەر يېڭى كىيىم كىيىپ بارغانلار دادام ئەكەپتۇ دىيىشسە، بوينۇم شۇنچىلىك قىسىلاتتىكى، ھەر يەرلەرگە قاراپ دادامنىڭ كېلىشىنى ساقلايتتىم.  دادامنىڭ ئىللىق باغرىدا تۇرغاندا بەخىتلىك ھېس قىلدىم. -سەمەتجان، بۇ قىز كىم ؟ دادام مېنى ئىتتىرىۋەتتى، ئاندىن سومكىلارنى ئېلىپ گەپمۇ قىلماي مېڭىشقا تەمشەلدى. مەن دادامنىڭ كەينىدىن ئەگەشتىم، لېكىن ئۇلار مېنى قالدۇرۇپ قويۇپ شەھەردىكى چوڭ دادامنىڭ ئۆيىگە كىرىپ كەتتى. مەن ئاچام ئېلىپ كەلگەن ئاز تولا شاكىلات ۋە پىچىنەە ۋە بىر قۇر كىيىمنى تۇتقىنىمچە تۇزىۋاتقان ماشىنىنىڭ كەينىدىن قاراپ قالدىم...

مەرۋەرى

	ئەمدى مەن بۇ ھېكايىڭىزنىڭ داۋامىنى تەلمۈرۈپ ئولتۇرۇپ ئوقۇيدىغان بولدۇم-دە ، ھېيتنىمۇ ھېيت قىلمايدىغان بولدىڭىز ئايدار ھى ھى ھى ھى

Aydar

	ھېيىتتا مەنمۇ كادىرلارغا ئوخشاش ئۈچ كۈن ئارام ئالىمەن.

مەرۋەرى

	Aydar بۇ يازمىنى 2010-يىلى 9-ئاينىڭ 8-كۈنى 21:39 دە يوللىغان ھېيىتتا مەنمۇ كادىرلارغا ئوخشاش ئۈچ كۈن ئارام ئالىمەن. مۇنبەردە ھېيتلىق دەم ئېلىش ئۇقتۇرىشىنى تېخى چۈشۈرمىدۇق، ئەگەر رۇخسەتسىز ئۈچ كۈن يوقاپ كەتسىڭىز بىر كۈنگە ئۈچ كۈن 矿工قىلۋېتىمەن ھى ھى ھى ھى ھى

Aydar

	ئەپەندىم چىققىلى قويمىسا ئامال يوق. كىم مېنى ئېرىدىن قورقىدىغان سايىمە بولسۇن دەپتۇ.

saye

	يىڭى ھىكايىمۇ باشلىنىپتۇ مانا. زادى بىر ھىكايە باشلىسىڭىز بىزنى باغلاپلا قويىسىز جۇمۇ. بۇمۇ قەلىمىڭىزدىكى بىر سېھىر كۈچ بولسا كېرەك. جەمئىيىتىمىزدە ئايگۈلگە ئوخشاش قىسمەتتە ياشاۋاتقان سىڭىللىرىمىز ھازىرمۇ بار. ئۇلار ھەقىقەتەن ئائىلىنىڭ ۋە جەمئىيەتنىڭ كۆڭۈل بۆلىشىگە مۇھتاج ئىدى. ئاخىرىنىمۇ تېز تېز ئوقۇپ قانسام بولاتتى. قەلەمنى توختاتماڭ ھە ئايدار.

Aydar

	يېزىۋاتىمەن، رەھمەت، سايە، مەرىم، ئانار، باغرىم، جۇلالىق قاتارلىقلارنىڭ ئالاھىدە مەدىتىدە يازغۇچى بوپ كىتىدىغان بولدۇم.

saye

	بىز سىزنى قېزىۋاتىمىز.

ماھىتابان

	سالام ئايدار! مەن سىزنىڭ ئەسەرلىرىڭىزنى باشتىن ئاخىرى ئوقۇپ كېلۋاتىمەن، ئەسەرلىرىڭىز كىشىنى ئۆزىگە بەكمۇ قىزىقتۇرىدىكەن سەۋەبى تۇرمۇشقا يېقىن تىلى ئاددىي چۈ شىنىشلىك ئىكەن، بۇنىڭدىن كېيىنمۇ مۇشۇنداق ئەمىلىي تۇرمۇشتىن ئېلىنغان ھېكايىلىرىڭىزنى كۆرۈپ تۇرسام دەيمەن