ئايدار-دادا مېنى باغرىڭغا باس

مەرۋەرى

	بۇ قىزنىڭ بۇ كەسىپنى تاللىشىدا بىرەر مۇدىئا بارمۇ قانداق؟

Aydar

	-بۇ گەپنى ساڭا دىمەي، مەخپىيەتلىكنى بىر ئۆمۈر ساقلاپ ئۆتۈپ كىتەيلى دىگەن، لېكىن ئەمدى دىمىسە بولمايدىغان يەردە گە كەتپۇ، جېنىم قىزىم، سەندە نىمە گۇناھ؟ سەن دىگەن بىغۇبار، نارسىدە تۇرساڭ. سېنىڭ كۆرگەن كۈنلىرىڭنى باشقىلار كۆرگەن بولسا، سەنچىلىك ئوقۇش ئۇ ياقتا تۇرسۇن، كۆڭلى سۇنۇپ، بىر نىمە بوپ كىتەتتتى. ھېلىمۇ سەن كۆپ غەيرەت قىلدىڭ. قىزىم، مەن بۇ گەپنى قانداق دىيىشنى بىلمىدىم، سەن داداڭنى يامان دەيسەن، گۇناھ داداڭدا ئەمەس، ئاشۇ ئۆلگۈر ئاناڭدا، ئاناڭ داداڭ بىلەن توي قىلغاندىن كېيىن، داداڭ بىر ئايلىق ئوقۇشقا كەتكەندە، بۇرۇنقى مۇھەببىتى بىلەن تېپىشىپ قاپتۇ. داداڭ قايتىپ كەلگەندە ئۇلار ئىككىسىنى ئۆيدە تۇتىۋاپتۇ. شۇ بىر ئايدا  ئاناڭ بولمىسا داداڭنى يوقلاپ بارغانكەن. كېيىن سەن ئاناڭنىڭ قوسىقىدا قاپسەن، لېكىن سەن تۇغۇلغاندىن كېيىن، داداڭ سېنى كۆرسىلا شۇ ئازابلىق مەنزىرىنى ئىسىگە ئېلىپ ئاناڭ بىلەن ئۇرۇشىدىكەن. بالام، ئاناڭ بىلەن داداڭ شۇ سەۋەبلىك ئاجىراشتى. شۇڭا ئىككىلىسىلا سېنى كۆرسە بىر قىسما بولۇپ، سېنى كۆرۈشنى خالىمايدۇ. ھېلىمۇ ئانام سىنى بېقىپ چوڭ قىلدى. ھازىر قارىسام بىر يەرلىرىڭ سەمەتجانغا ئوخشاپ كىتىدۇ. سېنى داداڭنىڭ ئۆز بالىسىمىكىن ندەپمۇ قالىمەن. ئاچام نىمىشقا شۇ پوقنى يىگەن بولغىيتى، قىزىم، سەن ئۆز خىزمىتىڭنى تاپتىڭ، ئۆز ئىشىڭنى ئۆزۈڭ قىلىسەن، شۇڭا، سەندىن غەم قىلمايمەن، ئەمما سېنىڭ يا ئاتا، يا ئانا مېھرىگە قانمىغانلىقىڭنى ئويلىسام يۈرىكىم ئېچىشىپ ئۆزۈمنى قويارغا يەر تاپالماي قالىمەن. ئالىيە ئاچامنىڭ ئۆيىدىن قانداق چىققانلىقىمنى بىلمەيمەن. سومكامنى كۆتىرىپ، ئىشىكتىن چىقىپ، كوچا تامان يۈرۈپ كەتتىم، كۆز ئالدىمدا ھېچنىمە كۆرۈنمەيتتى، پەقەت سارغىيىپ، شىخىدىن ئۈزۈلۈپ، قىشتا بارار يېرى يوق ساپسېرىق خازانلارلا كۆز ئالدىمدا ئۇ ياق-بۇ ياققا ئۇچماقتا ئىدى. قانداق قىلىمەن؟ نىمە دەيمەن ؟ دادامنىڭ ھومايغان چىرايى، ئانامنىڭ مېنى كۆرسىلا ئۈنى ئۆچۈپ كىتىشى، مومامنىڭ مېنى باغرىغا بېسىپ مىشىلداپ يىغلاشلىرى كۆز ئالدىمغا كېلىپ ھەممىنى چۈشەنگەندەك قىلدىم. بىر يەرگە كېلىپ ئولتۇردۇم، كۆۋرۈك ئاستىدا لاي سۇ شىددەت بىلەن يۇلقۇنۇپ ئېقىۋاتاتتى. سۇغا قاراپ ئۆتكەن ئۆمرۈمنى، بۇندىن كىيىنكى ئۆمرۈمنى ئويلىدىم. شۇنچە تىرىشچانلىق كۆرسەتكەنلىرىم، ئارزۇلىرىم، ئارمانلىرىم، كۈتكەنلىرىمنىڭ ھەممىسى نىمىگە تەڭ بولدى ئەمدى؟ ئاپام بىلەن كۆرۈشمەيلا خىزمەت ئورنۇمغا قايتىپ كەلدىم، خىزمەتداشلىرىم مېنىڭ دەم ئېلىشنى تۈگەتمەيلا خىزمەتكە چۈشكىنىمدىن ھەيران قېلىشتى. ئالماسقا تېلىفۇن قىلغۇممۇ كەلمىدى. ئۇنىڭغا نىمە دىيىشنىمۇ بىلمەيتتىم. شۇ كۈنلەردە دادام قاتتىق ئاغرىپ قالدى. تەكشۈرۈش نەتىجىسى ئادەمنى ئۈمىدسىزلەندۈرەتتى. مەن ئايشەم ئاپامدىن بۇ گەپنى ئاڭلىغاندىن كېيىن، دادامنى دەررۇ بىزنىڭ دوختۇرخانىغا يۆتكەشنى ئېيتتىم. دادامنىڭ چىرايى سارغايغان ھالدا كىسەللەر كىيىمىنى كىيىپ ئولتۇراتتى، مېنى كۆرۈپ كۆزىگە ياش ئولاشقاندەك قىلدى. مەن يۈرەكلىك ھالدا بېرىپ دادامنى قۇچاقلىدىم. بۇ مېنىڭ ئۇزاقتىن بىرىقى ئارمىنىم ئىدى. داداممۇ مېنى بوش قۇچاغلاپ قويدى. شۇ ھامان مېنىڭمۇ كۆزلىرىمگە ياش ئۇلاشتى، لېكىن ئۆزۈمنى دەررۇ تۇتىۋالدىم. -دادا، خاتىرجەم بولۇڭ، قىزىڭىز بۇ ئالتە يىلنى بىكارغا ئوقۇمىدى، ئەمدى سىزنى تازا راۋۇرۇس ساقايتىپ، كارامىتىمنى كۆرسىتەي. ئاپا، رەسمىيەت قەغەزلىرىنى ماڭا بىرىڭ، مەن تەكشۈرۈشكە ئورۇنلاشتۇراي. مەن ئايشەم ئاپامنى تۇنجى قېتىم ئاپا دەپ چاقىردىم، ئاپام ماڭا ھەيرانلىق بىلەن قارىدىيۇ، لېكىن دەررۇ ئۆزىنى ئوڭشىۋالدى. ئوقۇۋاتقان ۋاقتىلىرىمدا ئايشەم ئاپام ماڭا  دائىم خەت يازاتتى، پۇل سالاتتى، ھەر تەتىلدە كەلسەم ئالدىمغا چىقاتتى. ئۆز ئاپامغا سېلىشتۇرغاندا ئايشەم ئاپامنىڭ ماڭا تۆھپىسى جىق ئىدى. ئالماس مېنىڭ قايتىپ كەلگىنىمنى، دادامنىڭ ئاغرىپ قالغانلىقىنى ئاڭلاپ دەررۇ يىتىپ كەپتۇ.  ئۇنى كۆرۈپلا ئالىيە ئاچامنىڭ دەپ بەرگەنلىرىنى ئىسىمگە ئېلىپ بىر قسىما بولۇپ بولۇپ قالدىم. ئالماس مېنىڭ چىرايىمنى كۆرۈپ، دادىسى ئاغرىق بولغاچقا شۇنداق بولدى دەپلا ئېرەن قىلمىدى. دادامنىڭ كىسىلى ئانچە ئېغىر ئەمەسكەن. قاياتا تەكشۈرۈش ئارقىلىق، دوختۇرلارنىڭ خاتا دىئاگىنۇز قويغانلىقى ئىنىقلانغاندا ھەمىمىز ئۇھ دىيىشتۇق. دەل شۇ چاغدا مەندە غەلىتە ئوي پىكىر پەيدا بولدى. DNAنى تەكشۈرۈپ باقماقچى بولدۇم. تۇغرا شۇنداق قىلمايمەنمۇ، دادامنىڭ ئۆز قىزى چىقىپ قالسامغۇ ياخشى، ئەگەر چىقماي قالسامچۇ؟ كۆز ئالدىمغا مەن ئىسىمنى بىلگەندىن تارتىپ تاكى ھازىرغىچە بولغان كۈنلەر كەلدى. مەن بىر قۇش بولساممۇ مېنىڭ چوقۇم ئۇۋام بولىشى كىرەكقۇ؟ لېكىن دادام دوختۇرخانىدىن چىقىپ كىتىدىغان بوپ قېلىپ، بۇ ئارزۇيۇم ئەمەلگە ئاشمىدى. شۇ باھانىدا ئالماس دادام بىلەن تۇنۇشىۋالدى، مەن گەرچە ئەمەلىي ئەھۋالنى بىلسەممۇ كۆزلىرىمنى مۆلدۈرلەتكىنىمچە ئۇلارغا قاراپ تۇردۇم، دادام گەرچە خالىمىسىمۇ، لېكىن قىياپىتىنى بۇزماستىن ئالماس بىلەن تۇنۇشتى. ئالماس دادام بىلەن تۇنۇشقىنىدىن بەك خوش خوش بولدى، ئالماسنىڭ ئاتا-ئانىسىمۇ دادامنى يوقلاپ كەلدى.

مەرۋەرى

	ھەي..ئازغۇن ئايال، بىر دەملىك ھېسياتنىڭ كەينىگە كىرىپ بالىلارنىڭ ۋەيران كوچىسىغا تاشلاپتۇ-دە، ئاللاھ ئەر بولسۇن ، ئايال بولسۇن، ھەممىسىگە ئىنساپ ئاتا قىلسۇن!

Aydar

	دادامنىڭ ئايشەم ئاپامدىن :‹‹ئاينۇرنى ئەسلى ئانىسىغا بۇيرۇغان، ئۇنىڭ تويىنى ئانىسى قىلسۇن، مېنىڭ سالامەتلىكىم ياخشى ئەمەس، بۇ ئىككى قىزىمنىڭ ھۆددىسىدىن ئاران چىقىمەن،›› دەپ ئېيىتقۇزۇپ بەرگەنلىكىنى ئاڭلاپ، نىمە دىيىشىمنى بىلمەيلا قالدىم، ئايشەم ئاپام ماڭا بىر مۇنچە تەسەللىي بىرىپ كەتتى. لېكىن ئۇ قانچە كۆيۈنگىنى بىلەن دادام مېنى ئېتىراپ قىلمىسا بىكار دىگەن گەپ، مەن ئاپامنىڭ كەينىدىن قاراپ تۇرۇپ كەتتىم، بىكەتتە ئادەم جىقمۇ ئەمەس، خازانلار ئۇچۇپ يۈرەتتى. كۈز قۇياشىغا قاراپ بىر ھازا ھازا خىيال سۈردۈم. ياتىقىمغا كىرىپ، بىردىنلا ئاپامغا تېلىفۇن ئۇرغۇم كەلدى، ئاپامنى ئويلىساملا كۆڭلۈمنى بىر خىل سوغاقلىق قاپلىۋالىدۇ، ئائاپام ئەمەلىيەتتە ئايشەم ئاپامدىن بىر  ئىككى ياش كىچىك، لېكىن تۇرمۇشنىڭ مۇشەققىتى، بالىلارنىڭ جاپاسى ئۇنى مۇددەتتىن بالدۇر قېرىتىۋەتتى.  بۇ قېتىم ئۇ ئۆگەي دادامنى ئېلىپ ئۈرۈمچىگە كەلگەندە، مېنى چىڭ قۇچاغلاپ ئۇزاق يىغلىدى ئۇنىڭ يىغىسىغا پەريادىغا قاراپ ئۆزۈمنى باسالماي مەنمۇ يىغلىدىم، ئۆزۈمنىڭ قىسمىتى ئۈچۈن يىغلىدىممۇ، ياكى ئاپامنىڭ ماڭا ئېلىپ كەلگەن ئازابلىرى ئۈچۈن يىغلىدىممۇ ئۆزۈممۇ بىلمەيمەن. ئۆگەي دادام ئۆچەي ياللۇغى بوپ قاپتىكەن، ئۇنى بىر مەزگىل بىزنىڭ دوختۇرخانىدا داۋالىغاندىن كېيىن، ئۇلار كەتتى. ئاپام كىتەرىدە ياتىقىمنى پاكىز تازىلاپ، يوتقان كۆرپىلىرىمنى يۇيۇپ بەردى. شۇ چاغدىلا بىز ناھايىتى كۆڭۈللۈك پاراڭلاشتۇق، ئۇ ماڭا مېنىڭ كىچىك چېغىمدا بەك ئەقىللىق ئىكەنلىكىمنى، ئاچام ئەسكىلىك قىلسىمۇ، مېنىڭ جىمجىت بىر چەتتە تۇرىدىغانلىقىمنى دەپ بىرىۋىتىپ كۆزىگە لىق ياش ئالدى ۋە كېلىپ مېنى قۇچاقلىۋالدى. مەن ئۇنىڭ ھېكايىلىرىگە قۇلاق سالغاچ، كۆزلىرىدىن ئاققان ياشنىڭ كىر دېسىغا ئاققانلىقىغا قاراپ ئولتۇردۇم، كىچىك چاغلىرىمدىكى ئەسلىمىلەر شۇنچىلىك سۇغۇق، شۇنچىلىك غۇۋا ئىدى. ئۆيدە ئاچامنىڭ ئىش-پائالىيەتلىرىلا كۈلكە-ئامراقلىق قوزغايدىغان ئۇ كۈنلەرنى ئويلىغۇممۇ يوق ئىدى. -ئاپا، بۇ مەن، ئاينۇر. سالامەت تۇردۇڭمۇ؟ -ھە، ئاينۇرمۇسەن؟ ياخشى تۇردۇڭمۇ؟ ئاسىم ئاكام ياخشى تۇردىمۇ؟ -ھەئە، مەن ياخشى تۇدى خېلى ياخشى، دورىلىرىنى ئىچىۋاتىدۇ. -ئاپا، مەن ئۆتكەندە ساڭا دىگەن ئىشنى ... -بالام، ئاسىم ئاغرىق، تويۇڭغا بارالمايمىز. ئاسىم ئاكاڭغا بۇ گەپلەرنى دىيەلمىدىم. -ئاپا، -نىمە دىيىشىمنى بىلەلمەي، بېشىمنى سىيلاپ ئولتۇرۇپ كەتتىم. –سىلەرنى پۇل خەجلەڭلار دىمەيمەن، كېلىپلا تويۇمغا قاتنىشىپ بەرسەڭلار قانداق ؟ -مەن ئاكاڭغا دەپ باقاي. بالام، مېنى ئارامىمدا قويساڭ بولاتتى. بۇ ئىشلارنى ئاسىم ئاكاڭ ئەمدى ئۇنتۇدى. كىمدۇر بىرى بۇ گەپلەرنى ئاكاڭغا دەپ قۇيۇپتىكەن، ئۆيدە جىدەل قۇرىماي...-ئاپام ئۆكسۈپ يىغلاشقا باشلىدى. تىلىفۇننى قويىۋەتتىم، شۇ ئارىلىقتا ئالماس ماڭا نەچچە قېتىم تېلىفۇن قىپتۇ. تېلىفۇننى ئېلىش ئالماسلىقنى بىلمىدىم، ئۇ توي قىلىمىز دەپ ئۆيلىرىنى زىننەتلەپ، رېستۇران ئۇقۇشۇپ يۈرەتتى. لېكىن بۇ يەردە بولسا مېنىڭ قىلچە تەييارلىقىم يوق. ئالماس ياتىقىمغا ئىزدەپ كەلدى. ئۇ قاتتىق ئاچچىقلانغان بولسىمۇ، لېكىن مېنىڭ غەمكىن، چۈشكۈن تۇرقۇمغا قاراپ بىر نەرسە دىيەلمىدى. مەن ئۇنىڭغا نىمە دىيىشىمنى بىلمىدىم. ئۇ ھامان توي قىلىشتىن ئىبارەت بۇ پىكىرگە چىڭ ئېسىلىپ، مېنى ‹‹ئاتا-ئانىڭىزغا دىمەپسىز، مەن بىلەن توي قىلغۇڭىز يوق، بولمىسا دەيتتىڭىز ›› دەپ ئاچچىقلاپ كەتتى. ئالماسقا بۇ گەپلەرنى  دىسەملا ئوتتۇرىمىزدىكى مۇناسىۋەتنىڭ تۈگەيدىغانلىقىغا، ھېچ بولمىغاندا، دەز كىتىدىغانلىقىغا ئىشىنەتتىم. نىمە دىسەم بولار، بۇنداق سۇغۇق مۇناسىۋەت مېنى بارغانسېرى ئورىۋالغان ئىدى. بارارغا يەر، دەردىمنى تۆكەرگە ئادەم تاپالماي قالدىم. رەھمەتلىك مومام بولغان بولسا، مېنى قىيىنچلىق تارتقۇزمايتتى. ئۇ ھەر قېتىم مېنى چىڭ قۇچاقلاپ تۇرۇپ ‹‹ بالام مەندىن كېيىن قالساڭ قانداقمۇ قىلارسەن›› دەپ  يىغلىغاندا، نىمىشقا يىغلايدىغاندۇ دەپ ھەيران قالاتتىم، ئەسلىدە رەھمەتلىك مومام موشۇ كۈنلىرىم ئۈچۈن يىغلىغان ئىكەندە.. غېرىپسىنىپ ئولتۇرغىنىمدا ئىشىك ‹‹غىچ››قىلىپ ئېچىلدى، ئىشىكتە مومام ئاق لىچەك سېلىپ، مەسە-كالاچلىرىنى پاقىرىتىپ كىيىپ كىرىپ كېلىۋاتاتتى. -موما، سىزنى خىيال قىلىپ ئولتۇراتتىم، ھەجەپ كەلدىڭىز، -مومامنىڭ باغرىغا ئۆزۈمنى ئاتتىم، مومام پىشانەمدىن سۆيۈپ قويدى. –بىز كارۋاتقا كېلىپ ئولتۇردۇق،  مومام قولۇمدىن تۇتۇپ ئولتۇراتتى، مەن ئۇنىڭغا تېخىمۇ يېپىشتىم، ئۇنىڭدىن ئايرىلىپ قېلىشنى ھەرگىز خالىمايتتىم. -موما، مەن ئالىي مەكتەپتە ئوقۇدۇم...يەنە... -بىلىمەن بالام، مەن ھەممە ئىشىڭىزنى بىلىپ تۇرىمەن. -نىمە مېنى بىلىپ تۇرامسىز؟ -بالام مەن توي ئىشىڭىز ئۈچۈن كەلدىم، ئاسىيە ئۆز قىزىم بولغىنىم بىلەن ئوسال چىقىپ قالدى. سەمەتجانغا تىگىپ ئاچىڭىزنى تۇغقاندىن كېيىن پوققا دەسسىدى. لېكىن خاتىرجەم بولۇڭ، سىز ئۆز دادىڭىز، يەنى سەمەتجاننىڭ بالىسى. -لېكىن دادام مېنى ئېتىراپ قىلىغى ئۇنىمىدى. قانداق قىلىمەن ؟ ئاپاممۇ تويۇمغا قاتنىشىشنى رەت قىلدى؟ -ئاپىڭىز بارلىق گۇناھنى سىزگە قويۇپ قارىغانلىقى ئۈچۈن سىزنى ئېتىراپ قىلالمايدۇ، سىزگە يۈزلىنەلمەيدۇ، شۇڭا، ئاپىڭىزدىن ئۈمىد كۈتمەڭ، دادىڭىز سىز ئۈچۈن بىر ئۆمۈر ئىچ ئاچچىقى تارتتى، شۇڭا، دادىڭىزنى ئازاپتىن قۇتقۇزۇڭ، ۋۇي....تاڭ ئېتىپ كىتىپتۇغۇ، مەن ماڭاي نەۋرەم. ئىرادىلىك بولۇڭ. ئىرادىلىك بولسىڭىزلا، ئۈستىڭىزدىكى غەم تاغلىرىنى، ئاھانەتلەرنى يۇيىۋىتەلەيسىز. -موما، موما...... ۋاقىراپ ئورنۇمدىن تۇرۇپ كەتتىم، قارىسام تاڭ ئېتىپتۇ، دېرىزە پەردىلىرى شامالدا لەپىلدەپ تۇرۇپتۇ، دېرىزە قىيا ئوچۇق، تۇيۇقسىز چۈشكۈردۈم، زۇكام بوپ قالغان ئوخشايمەن. مومامنى شۇنچىلىك ئېنىق كۆرۈپتىمەن، بىر ھازاغىچە ئوڭۇم ياكى چۈشۈم ئىكەنلىكىنى بىلەلمەي كەتتىم. مومامنىڭ گەپلىرىنى ئويلاپ بىر نەرسىنى ھېس قىلغاندەك بولدۇم. ئانامنىڭ ئاشۇ كۈنلىرىنى پەقەت ئەسلىگۈم يوق، ئەمما ماڭا دادامنىڭ قانچىلىك مۇھىملىقىنى ھېس قىلغان چېغىمدا دادام مەندىن ئۇزاقلاپ، يىراقلاپ كېتىپتىكەن. بىر نەچچە كۈن دىلغۇللىقتا يۈردۈم، بۇ ئويۇم توغرىمۇ خاتامۇ بىلمەيمەن، لېكىن قانداقلا بولمىسۇن، سىناپ بېقىشىم كىرەك. ئاخىرى ئايشەم ئاپامغا تېلىفۇن قىلماقچى بولدۇم، دەل شۇ ئارىلىقتا ئايشەم ئاپامدىن تېلىفۇن كېلىپ قالدى، ئۇ تېلىفۇننى ئېلىپلا دەرھال جىددىي قۇتقۇزۇش بۆلۈمىگە كېلىشىمنى ئېيتىپلا تېلىفۇننى قويىۋەتتى. مەن كىيىملىرىمنى كىيىپ، چاچلىرىمنى بىر قۇر ئوڭشاپلا ئىشىكتىن ئۇچقاندەك چىقتىم، كۆڭلۈمدە كەچمىگەن خىياللار قالمىدى. قۇتقۇزۇش بۆلۈمىگە كەلسە، ئايشەم ئاپام، ئاچىلىرىم تۇرۇپتۇ، ئايشەم ئاپام مېنى كۆرۈپلا ماڭا ئېسىلىپ يىغلاپ كەتتى. -ئاپا، نىمە بولدى ؟ -دادىڭىز.... -دادامغا نىمە بولدى؟ -كىچە كۆرگەن چۈشۈم خىيالىمغا كېلىپ مۇزدەك بىر تىتىرەك بېسىپ ئۆتتى. مومام ، ئەجەبا.... باشقا خىيال قىلىشقىمۇ ئۈلگۈرمەي قۇتقۇزۇش بۆلىمىدىكى ساۋاقدىشىمنى ئىزدىدىم، ئۇ ماڭا دادامنىڭ ئەھۋالىنىڭ خەتەرلىك ئەمەسلىكىنى ئېيتىپ خاتىرجەم قىلدى. -ئاداش، دادام بىزنىڭ بۆلۈمدە ياتسۇن، شۇ يەرگە بۇيرۇپ بەرگىنە. -ماقۇل. مەن چىقىپ ئايشەم ئاپامنى خاتىرجەم قىلدىم، ئاچام تامغا يۆلەنگەن پېتى مىدىرلىماي تۇراتتى، بېرىپ ئۇنى قۇچاقلاپ تەسەللىي بەردىم، شۇندىلا ئۇ مېنىڭ يەلكەمگە بېشىنى قويۇپ ئۆكسۈپ يىغلىۋەتتى. -بولدى، سىلەر قايتىپ كىتىڭلار، مەن ئۇنى ئۆزۈمنىڭ بۆلمىسىگە ئېلىپ چىقىپ كىتەي. بىرىڭلار قالساڭلار بولىدۇ، بۇ يەردە مەن بولغاندىن كېيىن. ئاچىلىرىم كەتتى، ئۇلارنىڭ قولتۇقلىشىپ ماڭغىنىغا قاراپ ئىچىم ئېچىشقاندەك بولدى. ئەسلىدە ئاچام بىلەن قولتۇقلىشىدىغان ئادەم مەن ئىدىم. ھەي رەھىمسىز تەغدىر. بېشىمنى چايقاپ قويۇپ، ئاپامغا ئەگەشتىم. -ئاپا، دادامغا نىمە بولغان ؟ -ھەي، نىمىسىنى دەيسىز؟ ئاينۇر بىر يىگىت بىلەن مۇھەببەتلىشىپتىكەن، دادىسى ئازراق گەپ قىلىشىغىلا، ئاينۇر ئۆيدىن چىقىپ كىتىمەن دەپ غەلۋە قىلىپ، دادىڭىزنىڭ ئاچچىقىنى كەلتۈرۈپ قويدى. -ئاچام بۇنداق ئەمەستىغۇ؟ -ئاچىڭىز كۆرۈنۈشتە ئېغىر-بېسىق بولغىنى بىلەن، ۋاقتى كەلگەندە بەك غەلۋە قىلىدۇ، ۋاقتى كەلگەندە مېنىمۇ قايرىپ قويىدۇ. دادامنى ياتاققا ئورۇنلاشتۇرۇپ بولۇپ، بىر مۇنچە تەكشۈرۈش قەغىزى يازدىم، بۇنىڭ ئىچىدە مەن ئالدىنقى قېتىم ئويلىغان  DNAتەكشۈرۈش قەغىزىمۇ بار ئىدى. سېستىرا مېنىڭ بۇيرۇقۇم بويىچە پىرۇبىركىدىكى قاننى ئۇدۇل ماڭا ئېلىپ كېلىپ بەردى. مەن بۇنىڭ ئىچىدىكى قانغا قاراپ ئۇزاق تۇرۇپ كەتتىم. بۇ راستىنلا مېنىڭ دادامنىڭ قېنىمىدۇ؟ تومۇرۇمدا ئېقىۋاتقىنى دادامنىڭ قېنىمىدۇ؟   مەن بۇ قان بىلەن ئۆزۈمنىڭ قېنىنى كۆتۈرگىنىمچە ئۇدۇلدىكى بىناغا قاراپ يۈرۈپ كەتتىم، يۈرىكىم خۇددى ئالىي مەكتەپ ئىمتىھان نومۇرۇمنى ئاڭلىغان چاغدىكىدىنمۇ بەكرەك سېلىپ كىتىۋاتاتتى، ئۇ چاغدىمۇ ئۆزۈم يالغۇز نومۇر ئۇققىلى ماڭغان ئىدىم. بۇ قېتىم ئىمتىھان نومۇرۇمدىنمۇ مۇھىم بولغان، مەن ئېرىشمەكچى بولغان، ئەڭ تەلپۈنگەن نەتىجىنى ئالغىلى مېڭىۋاتاتتىم. تەكشۈرگۈچى خادىم ماڭا قاراپ قويدى، مەن ئۇنىڭ بىلەن باياملا سۆزلىشىپ قويغان، ئۇ مېنىڭ كەلگەنلىكىمنى كۆرۈپ، ئىككى پىرۇبىركىدىكى قاننى ئالدى ۋە ماڭا بىر پارچە قەغەز بىرىپ قاننى ئېلىپ قالدى. -شىياۋ ۋاڭ، -ئاۋازىم تىتىرەپ كىتىۋاتاتتى، -باشقا ئىش بولمىسا، بۇنىڭ نەتىجىسىنى تېزرەك چىقىرىپ بەرسەڭ بوپتىكەن. -چاتاق يوق، چۈشتىن كېيىن بەشتە كەلگىن. سائىتىمگە قارىدىم، سائەت ئەمدى ئون بوپتۇ، ئاھ، بۇ يەتتە سائەتنى قانداقمۇ توشقۇزارمەن؟ بۆلۈمگە قايتىپ كىردىم، سائەت بەشتە ئەگەر نەتىجە مېنىڭ كۈتكىنىمنىڭ ئەكسىچە چىقىپ قالسا، مەن دادامدىن مەڭگۈلۈك ئايرىلىپ قالىمەن. ئاھ ئۇ چاغدا مەن ئاينۇر ئاچام بىلەن دادا بۆلەك ئانا بىر تۇغقان بولىمىز، مېنىڭ دادام ئۇ چاغدا كىم بولىدۇ؟ ئاپامنى ئازدۇرغان ئادەمنى سۈرۈشتە قىپ باقتىم، ئۇ بىر سودىگەركەن. لېكىن ھازىرپارالىچ بولۇپ يىتىپتۇمىش. ئۇنىڭ ئالدىغا ھەرگىز بارمايمەن، ئەكسىچە ئالماس بىلەن ئايرىلىپ كېتىپ مەڭگۈ توي قىلماي ياشايمەن، ئالماستىن ئايرىلىپ كىتەلەمدىم؟ ئالماس بىلەن تۇنۇشقاندىن كېيىنلا مەن مېھىر-مۇھەببەت، كۆيۈم ۋە ئادىمىي تۇرمۇشنىڭ قانداق بولىدىغانلىقىنى ئېنىق ھېس قىلغان ئىدىم. ئالماس دادامنىڭ يەنە يېتىپ قالغانلىقىنى ئاڭلاپ بىر دەستە گۈل ۋە مىۋە-چىۋە ئېلىپ كەپتۇ، ئۇ دادامنى ئۆزىنى ياراتمايۋاتىدۇ دەپلا بىلەتتى، شۇڭا ئۇ خوشامەت قىلىپ، دادامنىڭ كىسەل كارتىسىنى ئېلىپ چىقىپ، ئۇنىڭغا خېلى پۇل سېلىپ قويۇپتۇ، بۇنى ئاڭلاپلا ئۆزۈمنى تۇتالماي يىغلاپ كەتتىم، مۇشۇنداق ياخشى بالا بىلەن كىلىپ چىقىشىم تۈپەيلى ئايرىلىپ كەتسەم.... ئالماس مېنىڭ يىغلىغىنىمنى دادامنىڭ كىسىلىدىن بولدى دەپ ماڭا بىر مۇنچە تەسەللىي بەردى. مەن ئۇنىڭ تەسەللىيلىرىنى ئاڭلاپ تېخىمۇ يىغلاپ كەتتىم. ئىككىمىز بىللە دادامنىڭ قېشىغا كىردۇق، دادام خېلى ئوڭشىلىپ قاپتۇ. ئۇ ماڭا قاراپ ئۇزاق ئولتۇرۇپ كەتتى، ھېچنىمە دىمىدى، مەنمۇ ئۇنىڭ كۆزلىرىگە تەلمۈرۈپ-تەلمۈرۈپ قارىدىم. ئۇ ئالماسنىڭ كەلگىنىنى كۆرۈپ خوش بولۇپ كۈلدى. دادامنىڭ غەمكىن كۆزلىرىگە قاراپ ئۇنى چۈشەنگەندەك بولدۇم، بەلكىم دادامنىڭ ئورنىدا مەن بولغان بولساممۇ، بۇنداق ئېچىنىشلىق، ھاقارەتلىك رىئاللىقنى مەڭگۈ قوبۇل قىلالماس بولغىيدىم. ئايشەم ئاپام مېنى كۆرۈپ شۇنداق خوش بوپ كەتتى.ئۆگەي ئانىلارنى ئەسكى دىسە ئىشىنىپ يۈرۈپتىمەن، مېنىڭ قەلبىمگە ئىلھامدىن، بەخىتتىن چىراق ياققان بۇ ئانىنىڭ چېھرىنى ئانا دىسىلا ئىسىمگە ئالىمەن، لېكىن ئۆز ئانام بولسا يىراق غۇۋا ھالدا ئىسىمگە كېلىدۇ. ئانامنىڭ بىر خاتالىقى مېنى مۇشۇ كويلارغا سالمىدىمۇ، ئادەمنىڭ ماددىي دۇنيادىكى تەلەپلىرى قانسىمۇ، لېكىن مەنىۋىيىتى ئاچ بولسا، ھامان قەلبىنى قۇرغاقچىلىق بېسىپ تۇرىدىكەن. كۆڭلىدە بوران ئۇچۇپ تۇرغاندەك پەقەتلا تولمايدىكەن. چۈش بولدى، مەن ئۇلارغا تاماق ئەكىرىپ بەرمەكچى بولدۇم، لېكىن ئالماس مەن ئەكىرىپ بىرىمەن دەپ چىقىپ كەتتى. مەن دادامنىڭ قېشىدا يېقىن ئولتۇردۇم. ئۈچىلىمىز ئاددىيلا پاراڭلىشىپ جىمىپ كەتتۇق، .ئايشەم ئاپامغا قىلغانلىرىم توغىرىلىق دىمەكچى بولغان ئىدىم، لېكىن دىيەلمىدىم. ئەگەر نەتىجە ئەكسىچە چىقىپ قالسا، مەن بۇ ئائىلىدىن بىراقلا مەڭگۈلۈق يىراقلاپ كىتىمەن. ئالماس تاماقنى ئېلىپ كىردى، بۈگۈن ئۇ ناھايىتى كىلىشكەن بوپ كىتىپتۇ، بىز دادامغا تاماقنى بىرىپ سىرتقا چىقتۇق. 12-قەۋەت دېرىزىسى قېشىغا كېلىپ تۇردۇق، سوغ كۈز شامىلى دېرىزىدىن كىرىپ، ئىككىلىمىزنىلا مۇزلىتىۋاتاتتى. -ئالماس، مېنىڭدىن ئايرىلىپ قالسىڭىز ئازابلىنامسىز ؟ -نىمىلەرنى دەيسىز، ئاغىزىڭىزنى ئۈششۈتمەڭە، سەمەت تاغام خېلى ياخشى مۇئامىلە قىلدى ھە ماڭا؟ ئۇ خوشال ئىدى، ئاغىزى-ئاغزىغا تەگمەي سۆزلەيتتى، كۈلەتتى، مېنىڭ نىمە كويلاردا ئىكەنلىكىمنى پەقەت بىلمەيتتى. مېنى كۈلدۈرۈشنى، خوش قىلىشنىلا ئويلايتتى. ئىككىمىز نىمە دىيىشتۇق، بۇ پەقەت ئىسىمدە يوق، پەقەت ئالماس مېنى كۈلدۈرۈش ئۈچۈن جىق ھەركەت قىلدى. ئۇ ئۆينى بىزەپ بولغانلىقىنى، ئەمدى ئىدارىسىدىن بىر ئۆي بەرگەنلىكىنى، ئۇنى ئېلىپ، يۇرتتىكى ئاپامنى ئەكىلىۋالىدىغانلىقىنى ئېيتقاندا، مەن ئىچ-ئىچىمدىن چىقىپ يىغلاپ كەتتىم. شۇ چاغدىلا ماڭا كەم نەرسىنىڭ ئانا مېھرى ئىكەنلىكىنى چوڭقۇر ھېس قىلدىم. لېكىن ماڭا ئانا مېھرىگە ئېرىشىش نىسىپ بولماپتۇ، شۇڭا مەن ئۆزۈمنى غېرىب، بىچارە، روھسىز ھېس قىلىدىكەنمەن. ئالماس، كەتتى، كەچتە مېنى ئالغىلى كىلىدىغانلىقىنى، بىزىگەن ئۆينى كۆرسىتىدىغانلىقىنى ئېيتتى. ئۇ تېخى قىيداش ئارىلاش:‹‹ئۈرۈمچىدىغۇ يىگىت ئۆينى ئالسا، قىز بىزەيدىكەن، مەن جاپا تارتىپ ئۆزۈم بىزىسەممۇ، كۆرۈپمۇ قوياي دىمەيسىز ›› دەۋالدى، بۇ گەپلەرگە غەمكىن كۈلۈپ قويدۇم، باشقا چاغ بولغان بولسا‹‹ئەرزىيمەن جۇمۇ ›› دەپ قوياتتىم. ئۇنىڭ كەينىدىن ياشلىق كۆزلىرىم بىلەن قاراپ قالدىم. ئۇنى ئەمدى كۆرەلمەسلىكىم مۇمكىن ئىدى. ئالماس.....

زەپەر

	چوڭلارنىڭ بىر دەملىك خاتالىقى بالىلارغا تۈگىمەس ئازاپ ۋە خورلۇقلارنى ئېلىپ كېلىدۇ. يارايسىز ئايدار! قېنى بۇ قىزچاقنىڭ تەقدىرى قانداق بولاركىن، بۇ كۆيۈمچان يىگىت بىلەن توي قىلالامدۇ يوق، ئانىسىنىڭ خاتالىقى يەنە بىر قېتىم قىزىنىڭ بەختىنى ۋەيران قىلامدۇ داۋامىغا قاراپ باقايلى!

جۇلالىق

	ئايگۈلنىڭ ئانىسىنىڭ ئانا بولۇش سالاھىيىتى يوق. ئۆز نەپسىنى دەپ بالىسىنى مەڭگۈلۈك ئازاپقا قويۇپتۇ. ئايگۈل بەكلا غەيرەتلىككەن. ئاخىرىغىچە مۇشۇ غەيرىتى بىلەن ئۆتەلەرمۇ؟ قالغىنىنى ئايدار ھەدەمنىڭ يازمىلىىرىدىن كۆرەيلى.

Aydar

	سائەت بەشنى توشقۇزمايلا شىياۋ ۋاڭنىڭ قېشىغا قاراپ ماڭدىم. نىمىشقىدۇر تۆتىنچى قەۋەتكە لېفىت بىلەن ماڭماي، پەلەمپەي بىلەن چىقماق بولدۇم. ھەر بىر پەلەمپەيگە دەسسىسەم يۈرىكىم بىر .ئئاغاتتى. ئۈچىنچى قەۋەتكە چىققاندا، ئۈستىگە مېڭىشقا جۈرئەت قىلالماي، ئىچىم شۇنداق ئاچچىق بولدىكى، بۇغۇزۇمدىن بىر يىغا ئېتىلىپ چىقىپ كەتتى. يىغلاپ بولۇپ يىنىكلىگەندەك ھېس قىلدىم، مەيلى، ئالدىمدا قانداق قىسمىتىم بولسا، كۈلۈپ يۈزلىنەي، يىغلاش بىلەن ھەممىنى ھەل قىلغىلى بولمايدۇ. چوقۇم غەيرەتلىك بولۇشۇم كىرەك، مومامنىڭ مەدىتىدە يۇرتىمىزدىن ھېچكىم ئۆتۈپ باقمىغان داڭلىق ئالىي مەكتەپتە ئوقۇپتىمەن، ياخشى يەردە ئىشلەپتىمەن، دادامنىڭ بالىسى بولمىسام، ئانام مەندىن ئۆزىنى قاچۇرسا ...مەيلى بېشىمغا كەلگەننى كۆرەرمەن، شۇ خىياللار بىلەن ئۈستۈنكى قەۋەتكە قاراپ ماڭدىم، شىياۋۋاڭنىڭ قېشىدا ئالدىنقى ھەپتىلىك تەكشۈرۈش نەتىجىسىنى ئالغىلى كەلگەنلەردىن بولسا كىرەك، بىر ئىككىسى تۇراتتى. ئۇلار كەتكەندىن كېيىن، شىياۋۋاڭ ماڭا نەتىجىنى بەرگەچ: -بۇ كىمنىڭ نەتىجىسى ئىدى؟ ئىككى قاندىكى د ن ئا ئوخشاشكەن، يەنى مۇنداقچە ئيىتساق، بۇ ئىككەيلەندە قانداشلىق مۇناسىۋىتى باركەن. بۇ گەپنى ئاڭلاپ تامغا يۆلىنىپ تۇرۇپلا قالدىم، شىياۋۋاڭ مېنىڭ ھالىمنى كۆرۈپ نىمە قىلارىنى بىلمەيلا قالدى. بىر دەمدىن كېيىن ئەسلىگە كەلدىم دەپ مېڭىشىمغىلا شۇ يەردىلا ئورنۇمغا يىقىلىپ چۈشتۈم. ئىسىمگە كەلسەم، دوختۇرخانىنىڭ ياتىقىدا يېتىپتىمەن، باشتا ھېچكىمنى پەرىقلەندۈرەلمىدىم، كىيىن بىرسى قولۇمدىكى تەكشۈرۈش قەغىزىنى ئالدى. بەش مىنۇتلاردىن كېيىن يەنە كۆزۈمنى ئاچتىم، بىرىنچى بولۇپ، ماڭا قاراپ تۇرغان ھاياجانلىق ياشلىرى تۆكۈلگەن دادامنى كۆردۈم، ئۇنىڭغا ئاجىز كۈلۈمسىرەپ قويدۇم، -بالام، سىز مېنىڭ ئۆز بالامكەنسىز...جېنىم بالام، مېنى كەچۈرۈڭ. دادامنىڭ ئېغىزىغا گەپ كەلمىدى، شۇ ئارىدا بىر سېستىرا كىردى: -ئايگۈل بەك جىددىيلىشىپ كەتسە، ھاياجانلانسا بولمايدۇ، ئۇ سەل ئەسلىگە كىلىۋالغۇچە ئۇنىڭغا جىق گەپ قىلماڭلار. –دەپ ئەتراپىمدىكىلەرنى چىقىرۋىتىشكە ئۇرۇندى. لېكىن مەن دادامنىڭ قولىنى چىڭ تۇتىۋالدىم ۋە پەس ئاۋازدا ـدادا، سىز چىقىپ كەتمەڭ، مېنى باغرىڭىزغا بېسىڭ-دەپ پىچىرلىدىم.

Aydar

	تۈگىدى ماقما..... ئەمدى ئوبزۇر ئېلان قىلساڭلار بولىدۇ.....

جۇلالىق

	ئايگۈلنىڭ خۇشاللىقى ئۈچۈن مەن يىغلىۋېتەيلا دېدىم. ئۇ ئازراق بولسىمۇ مېھرى-مۇھەببەتنى تاپتى. نىمانچە تەسىرلىك، ئايگۈلنىڭ ئىرادىسى ھەممىنى بويسۇندۇردى. تۇرمۇشتىمۇ ئايگۈلدەك جاسارەتلىك قىزلار نۇرغۇن. ئايدار ھەدە ئوزور ئېلان قىلىنىپ بولدى. قالغان ئوبزورنى باشقا يازمىلىرىڭىزنى يوللىغاندا يازاي. قولىڭىزغا ھەرگىز دەرد كەلمىسۇن! مۇشۇنداق ئېسىل يازمىلارنى توختىماي يوللاپ تۇرۇڭ!

ayqiz

	ئايدار خانىم بۇ ھېكايىنى باشقىچە ئاخىرلاشتۇرۇپ قويغان بولسىڭىز ، مەن چوقۇم بالنىستا يېتىپ قالاتتىممىكىن دەيمەن . ئايگۇل ئۈچۈن نەچچە قېتىم ياش تۆككۇنىمنى بىلمەيمەن ،مۇشۇ ۋاقىتتىمۇ ئوغلۇمنىڭ ئاپا سىز ساراڭمۇ دىگەن سۆزىدىن كېيىن ئۆزۇمنى تۇتىۋالدىم .        ئائىلىدە بەختتىن بەھرىمان بولۇش بارلىق ئارزۇ - تىلەكلەرنىڭ ئاخىرقى نىشانى .