چۈش

ئۇزۇن كېچە ئۇيقۇدىن بىدار ،

 تاڭ ئ‍اتاردا ئ‍ۇخلاپ قاپتىمەن .

 قۇياش ھەمرا بولۇپ چۈشۈمدە ،

 تۇلپىرىم دەپ مىنىپ ساپتىمەن.

 قۇياش بىلەن ئ‍ۆرلىدىم بىرچاغ،

سەھەر پەيتى سۆيۈپ سابانى.

گۈل بەرگىدە يالتىراپ شەبنەم،

 كۆردۈم يەنە قىزغۇچ دالانى.

 چىقتىم ئۆرلەپ پاقىراپ شۇنداق ،

 ۋۇجۇدۇمدا ئىللىق بىر سېزىم .

 سەھەر ۋاقتى ھەممە ئالدىراش ،

 مەنلا غەمسىز كۆكتە پارلىدىم.

 چىڭقى چۈشتە قىزىدى جاھان ،

 قاچتى ھەممە ئۆيگە سايىگە.

 باغرىم كاۋاپ كۈيىمەن يالغۇز ،

 ھىچ كارى يوق مەن بىچارىگە .

 يېقىنلاشتىم ئۇپۇققا بىر چاغ،

مۇزلىماقتا بەدىنىم ئاستا .

ھالسىز جىسمىم شۇنچىلا ئېغىر،

قارالمىدىم پەسكىمۇ قايتا .

 قاراڭغۇلۇق يۇتارمۇ مىنى،

تۈن قوينىغا تېڭىپ مۇستەھكەم .

 قۇياش نۇرۇم ئ‍ۆچەرمۇ ئ‍ەمدى،

 خىرە بولۇپ شۇ گۈزەل ئ‍ەتەم.

چاچراپ قوپۇپ كۆزۈمنى ئاچسام ،

 چۈشۈم ئىكەن ئەسلىدە قايتا .

 شۇنچە تېزمۇ ئۆمۈر مەنزىلىم،

ئ‍ۆچەرمەنمۇ مەزگىلسىز ئاستا .