ئۇ كۆيمەكتە چوغدەك يېلىنجاپ

otkankunlar

	ئۇ كۆيمەكتە چوغدەك يېلىنجاپ كۆزۈم چۈشۇپ يولدا مومايغا، مېڭىشىمدىن توختىدىم ئاستا. سەدىقەمنى بېرىشتىن بۇرۇن، ھۆرمەت بىلەن قارىدىم ئاڭا. ئاھ، بىچارە قۇياشكەن قۇياش، ياشلىغىدا يانغان لاپ قىلىپ. سۈزۈكلىگى ياقۇتتىن سۈزۈك، ئوت ئىچىدە يانغان چاس قىلىپ. يوقمىدۇ يا ئۇنىڭ بالىسى، يۆلەنچۇگى ياكى جۆرىسى. قوللېرىدىن يېتىلەپ مېڭىپ، ئەپ كېتىدىغان ئوماق نەۋرىسى. قىزارمامدۇ سەھەر كەچلەردە، تۇيغۇسىدا قۇياش ۋە چولپان. ئاھ، تۇرمۇشنىڭ ئېغىرلىغىدا، بۇ يوللارغا ماڭغاندۇ قاچان؟ قالدى موماي، قالدى كوچىدا، ئادەملەرگە تەلمۈرۈپ شۈنچە. ئۇ كۆيمەكتە چوغدەك يېلىنجاپ، بىر كىملەردىن تىلەپ سەدىقە. نىمىشقىدۇر مۇشۇ  ۋاقىتتا، يىغا تۇتتى مىنى بۆلەكچە. بۇ كوچىدا يۈرەمدۇ ئانا دىۋانە بوپ تاكى ئۆلگىچە. 2014-يىل 1-ئاينىڭ 31-كۈنى

گۇلخان

	قۇياش بۇلۇپ نۇر ئاتا قىلغان چاغلىرى،يۇلتۇز بۇلۇپ چاقنىغان تۈنلىرى،ئاي بۇلۇپ يۇرۇتقان ئاخشاملىرى بار بولغىيدى شۇ موماينىڭنىمۇ،

سۇمرۇغ

	ناھايتىمۇ ئىسىل تىل ، ئىسىل تۇيغۇلاردىن بەھىرلەندۈرگىنىڭىزدىن خۇرسەن بولدۇم  ! شېئىرىڭىزنى ئوقۇۋېتىپ شۇ «تىلەمچى چوڭ ئانا» نى كۆرگەندەك ھىسياتتا بولدۇم !

نازلى823

	ئاتاڭ ھايات ، ئېتىڭ باغلاقلىق  .                                        ئاناڭ ھايات ،چېيىڭ قايناقلىق .                                    ئاناڭ ھايات ،ئالدىڭدا گۇل باغ .                                        ئاتاڭ ھايات ، ئارقاڭدا  بىر تاغ  .