قىسمەت ـــ پوۋىست (نازپەرى)

قەمبەرنىسا

	قىسمەت پوۋىست ئاتىگۇل ئەخەت (نازپەرى)    زۇلپىيە ئېغىرلاشقان قەدەملىرىنى تەستە يۆتكەپ، پەرىشان ھالدا ئۆيگە كىرىپ كەلدى. ئۇنىڭ 8 ئايلىقتىن ئاشقان ئېغىرلاشقان قورسىقى ھازىرلا تۇغىۋىتىدىغاندەك چوڭىيىپ كەتكەن بولۇپ، بىرلا قارىغان ئادەم ‹‹ قوش كىزەك تۇغامسىز نېمە؟ ›› دەپ چاقچاق قىلىپمۇ ئۈلگۈرىشەتتى. قىزىنىڭ پىژغىرىم ئىسسىقتا چىلىق-چىلىق تەرلەپ كەتكىنىنى كۆرگەن ھىلىمىخان قىزىنى يىتىلەپ يېنىغا ئولتۇرغۇزغاچ تىنىچ-ئامانلىق سورىغاندىن كىيىن سۆز باشلىدى :-    -بۇ ئىسسىقتا ئۆزىڭىز يالغۇز كىلىپ قاپسىزغۇ قىزىم؟ ئابلەتجان بالام بىللە كەلمىدىمۇ؟    -ئۇ ماشىنا ھەيدەپ چىقىپ كەتكەن. ئۆيدە يوق ئىدى.    زۇلپىيە شۇنداق دەپلا يىغلاپ سالماسلىق ئۈچۈن ئاستىنقى لىۋىنى چىڭ چىشلىۋالدى. سەزگۈر ئانا قىزىنىڭ روھىي ھالىتىدىكى ئۆزگىرىشلەرنى كۆرۈپ، چاي ئەكىلىش ئۈچۈن ئورنىدىن تۇردى. بىر ئېغىز ئارتۇق گەپ سورىسا، زۇلپىيەنىڭ ئۆزىنى تۇتىۋالالماي يىغلاپ تاشلىشى ئېنىقلا ئىدى.    -ساڭا دەيدىغان بىر گەپ بار ئىدى قىزىم،-ھىلىمىخان زۇلپىيەنىڭ چىرايىغا بىر قارىۋەتكەندىن كىيىن سۆزىنى داۋام قىلدى،-داداڭنىڭ خىزمەتدىشى ھوشۇراخۇننى بىلىسەنغۇ. چوڭ ئوغلى تۇرسۇنغا سىڭلىڭ گۈلپىيەنى سوراپ كىرىپتىكەن.    -سىلەر نېمە دەپ جاۋاپ قايتۇردۇڭلار ئانا؟    -ئويلىشىپ باقايلى دەپ چىرايلىق يولغا سالدۇق. داداڭنىڭ بۇ تويغا پەقەتلا رازىلىقى يوق.      زۇلپىيە شۇندىلا چاچلىرى پاخپىيىپلا تۇرىدىغان، قاچانلا قارىسا يەردىن بىشىنى ئالماي ماڭىدىغان ساۋاقدىشى تۇرسۇننى ئەسكە ئالدى. بىر نەچچە يىلدىن بىرى تۇرسۇن ئۆز ئالدىغا مىسكەرچىلىك دۇكىنى ئېچىۋالغان بولۇپ تاپاۋىتىمۇ خېلى يامان ئەمەس ئىدى.    -دادام نېمىشقا قوشۇلمايدىكەن ئانا؟    -ھوشۇراخۇننى ھەم چوڭ قىزى زورەمنى ‹‹ پارتىيە ئەزاسى ›› دەيدۇ. مۇشۇ بىر ھەپتىدىن بېرى نۇرىمانخان ئۆيىمىزگە 3-4 قېتىم كىرىپ بولدى. گۈلپىيە قىزىمنى ئوغلۇم تۇرسۇنغا ئىلىپ بەرگىنىم بەرگەن، قانچىلىك چىقىم تارتسام مەيلى دەپ قۇلاق-مېڭەمنى يەپلا كەتتى. ھەي........قانداق قىلساق بولاركىن تاڭ؟    ھىلىمىخان ئېغىر خۇرسىندى. ئۇنىڭ چىرايىدىن تەڭلىكتە قالغانلىقى مانا مەن دەپ چىقىپلا تۇراتتى.    -گۈلپىيەگە ئېيتىپ باقتىڭلارمۇ ئانا؟    زۇلپىيە بىر ئىشنى ئويلىغاندەك قىياپەتتە ئانىسىغا تىكىلدى.    -سېنى كەلگەندە سۆزلىشىپ باقسۇن دەپ مەن ئېغىز ئاچمىدىم.    -توغرا ئويلاپسىز ئانا. گۈلپىيەنىڭ ئۆزىدىن سوراپ باقماي تۇرۇپ ئۇنداق-بۇنداق جاۋاب بەرسەك بولماس. ھە راست، ئۇ ئۆزى قېنى؟ گەپ بىلەن بولۇپ كىتىپ ئۇنىڭ يوقلىقىنى بىلمەيلا قاپتىمەن.    -كۆكتاپ ئەكەلگىلى بازارغا كەتكەن. كىلىدىغان ۋاقتىمۇ بولۇپ قالدى،-ھىلىمىخان ئورنىدىن تۇرۇپ شامالچىنى ماڭدۇرىۋەتكەندىن كىيىن زۇلپىيەنىڭ يىنىغا كىلىپ ئولتۇردى. شۇ ئەسنادا ئۇنىڭ كۆزى شال كارىۋاتنىڭ بىر بۇلۇڭىغا قويۇپ قويۇلغان بىر خالتىغا چۈشتى.-ۋوي، كىيىم-كىچەك ئىلىپ كەلگەندەك قىلىسىزغۇ قىزىم؟    -قېينانام ‹‹ كېچە-ئەتە ۋاقتى توشمايلا تۇغۇپ قويسىڭىز، مەن تۇغۇت ئانىسى بولالمايمەن. ئانىڭىزنىڭ ئۆيىگە بېرىپ تۇرسىڭىز بولامدىكىن ›› دەپ يولغا سىلىپ قويدى.    -بىزمۇ بېرىپ ئەكىلىۋالايلى دەپ ئويلىغان. ئەمما ئايىمخان ‹‹ قىزىنى بالدۇر ئەكىتىۋالدى ›› دەپ خاپا بولۇپ قالمىسۇن دەپ، يەنە ئىككى ھەپتىدىن كىيىن ئەكىلىۋالارمىز دەپ مەسلىھەت قىلىشقانتۇق. بۇمۇ بوپتۇ.    ھىلىمىخان ئۇنداق دىگەن بىلەن كۆڭلىنىڭ بىر يەرلىرى چىۋىن يەۋالغاندەك بىئارام ئىدى. ھىلىدىن-ھىلىغا ئۇلۇغ-كىچىك تىنىشلىرىدىن، قىلىۋاتقان گەپلىرىدىن ئېزىپ كىتىشلىرىدىن كۆڭلىنىڭ پەرىشانلىقى، مەيۈسلىكى بىلىنىپلا تۇراتتى.    ئانا-بالا ئىككىسى زۇلپىيەنىڭ توي ئىشىنىڭ پارىڭىنى قىلىپ ئولتۇرغاندا گۈلپىيە كىرىپ كەلدى. ئۇنىڭ ئوماققىنە يۈزى قىزىرىپ، تەرلەپ كەتكەن بولۇپ تاڭ سەھەردىكى شەبنەم قونغان قىزىلگۈل غۇنچىسىنى ئەسلىتەتتى.    -ۋوي، بۈگۈن كۈن قاياقتىن چىققاندۇ؟ مەن كىمنى كۆرىۋاتقاندىمەن؟    گۈلپىيە شەيتانلىق قىلىپ ئۇلارنى كۈلدۈرىۋەتتى. دىمىسىمۇ زۇلپىيە توي قىلغان بىر يىرىم يىلدىن بىرى بۇ ئۆيگە كەمدى-كەم كىلەتتى. ئۇنىڭمۇ باشقا توي قىلغان ئاياللاردەك ھەر ھەپتىدە بىرەر-ئىككى كۈن كىلىپ ئازنىلىق قىلىپ كىتىش خىيالى بولسىمۇ، قېينئانىسىنىڭ دەشناملىرىدىن، تەنە گەپلىرىدىن، تەتۈرلۈك قىلىپ باتناپ تۇرىۋىلىشلىرىدىن ئەنسىرەپ ئىككى -ئۈچ ھەپتىدە بىرەر كۈن ئاران ۋاقىت چىقىرالايتتى. كەلسىمۇ كۈن چۈش بولغاندا كىلىپ، ئۈچ-تۆت سائەت ئولتۇرا-ئولتۇرمايلا قايتىپ كىتىشنىڭ تەييارلىقىغا چۈشەتتى.    -كۈن ئوخشاشلا شەرقتىن چىقىپتىغۇ، قارىغىنە.    زۇلىيەنىڭ گىپى بىلەن ھەممىسى كۈلۈپ كىتىشتى. ئۇلار قولمۇ-قول تۇتۇش قىلىپ بىردەمدىلا چۈشلۈك تاماقنى تەييار قىلىشتى. گۈلپىيە دادىسى ساۋۇت ئاخۇن ھەم ئاكىسى زۇبەيرگە تاماق پىشقانلىق توغىرسىدا خەۋەربېرىۋەتكەندىن كىيىن لەغمەن قازىنىغا سۇ قۇيۇپ قويۇپ ئۈستەلگە كىلىپ ئولتۇرۇشتى.    -قارا ئاچا، پەيشەنبە كۈنى ساۋاقدىشىم ئامىنەمنىڭ تويى بولغانىدى. ئەتتىگەندىلا بېرىپ تويىنى قىزىتىشىپ بېرەي دەپ بارغانىدىم. ساۋاقداشلارنىڭ ھەممىسى دىگۈدەك كەپتىكەن. چۈشتە ئوغۇل تەرەپ توينى يۆتكەپ ئېلىپ كىتىدىغان ۋاقىتتا توي بۇزۇلۇپ كەتتى. ئامىنەمنىمۇ تۇتۇپ ئىلىپ كىتىپ بىرەر سائەتتىن كىيىن ئەكىلىپ قويدى.    -نېمىشقا ئەمدى؟    زۇلپىيە ھەيرانلىقتا داڭقېتىپ تۇرۇپلا قالدى.    -ئامىنەم تۇغۇلغاندا ئۇنى نوپوسقا ئالغۇزالماپتىكەن. ئامىنەم 3 ياشقا كىرگەن يىلى سىڭلىسى ئاسىيەم تۇغۇلۇپتۇ. شۇنىڭ بىلەن ئاتا-ئانىسى ئىككسى قوشكىزەك دەپ نوپوسقا ئالغۇزۇپتىكەن. ئامىنەم مەكتەپتىمۇ كىملىكتىكى يېشى سەۋەبلىك نۇرغۇن ئىشلاردا قىيىنچىلىققا يولۇققان. توي خېتى ئالىدىغان ۋاقىتتا ئوغۇل تەرەپ ساختا كىملىك ياسىتىپ توي خىتى ئالغان ئوخشايدۇ.    -ساختا كىملىككە توي خېتى بىجىرىپ بەرمەيدىغاندۇ؟    -ئۇنى ئۇقمىدىم ئاچا. لىكىن ئوغۇل تەرەپ خىلى يولى بار كىشىلەر ئىكەن. ئىشقىلىپ مەن تۇغۇلۇپ بۇنداق ئىشنى ئاڭلاپ باقمىغان. توي بۇزۇلۇپ ئۆي ئىگىلىرىنى ساقچىلار ئىلىپ كەتسە، تويغا كەلگەنلەر بىشى ئۈزۈلگەن يىلاندەكلا بولۇپ قالىدىكەن دىگىنە.    -ئىشقىلىپ بۇنداق ئىشلار بىزنىڭ ئائىلىدە يۈز بېرىپ قالمىغاي.    ساۋۇت ئاخۇن بىلەن زۇبەير ئىشىكتىن بىللە كىرىپ كىلىشتى.    -بۈگۈن ئىككىڭلار بىللە قايتىپ كەپسىلەرغۇ؟    -ئىشىك ئالدىدا ئۇچرىشىپ قالدۇق. ۋوي، ئاچا سەن كەلگەنمىدىڭ؟    زۇلپىيە ھەم ئىنىسىدىن تىنىچ-ئامانلىق سورىۋەتكەندىن كىيىن ئاشخانىغا كىرىپ كەتتى.    -تۇرۇڭلا خوتۇن، ئاشخانىغا ئۆزۈڭلا كىرىڭلا. زۇلپىيە بۇنچە ئېغىرلىشىپ كەتكەندە بۇ ئىسسىقتا ئاشخانىغا كىرىپ يۈرمىسۇن.    -مەنمۇ قانچە دىدىم بولمىسا. ئۇنىمايلا قويدىغۇ تاڭ.    ئىككى تەخسە لەغمەن كۆتۈرۈپ چىققان زۇلپىيەگە قاراپ ئىچى ئاغرىغان ساۋۇت ئاخۇن كۆيۈنۈش ئاھاڭىدا :-    -قىزىم، سىز ئېغىرلىشىپ قالغاندا ئاشخانىغا كىرىپ يۈرمەڭ.    -دادا، نېمىلەرنى دەيدىغانسىز. ئۆيۈمدىمۇ ئۆزۈم يالغۇز تاماق ئېتىدىغان تۇرسام.....    تاماقتىن كىيىن دۇئا قىلىنىپ داستىخان يىغىشتۇرۇلدى. ساۋۇت ئاخۇن مەكتەپكە، زۇبەير دۇكانغا كىتىشتى. ئۆيدە قالغان ئاياللار قاچا-قۇچىلارنى يىغىشتۇرۇپ بىردەم پاراڭلاشقاندىن كىيىن، ئۇخلاپ ئارام ئېلىش ئۈچۈن ئايۋانغا كىرىپ كىتىشتى. داۋامى بار.

anar

	داۋامىىىىىىىىىىىىىىىىىىىىى

گۈلئايىم

	مەرھابا گۈلۈم، يەنە ياخشى ئەسەردىن بىرنى باشلاپسىز...داۋامـــــــــــــــــــــــــــــــــــى دەپ تۇرىۋالاي مەنمۇ

ئاينۇرى

	داۋامىغا تەشنامەن..

بەختىم

	مەنمۇ داۋامىنى كۈتەي

8قىز

	مەنمۇ داۋامىغا بەك ،بەك تەشنا بولىۋاتمەن !...

مەرھابا

	داۋامى غا تەشنا.

قەمبەرنىسا

	2    زۇلپىيە ئانىسىنىڭ ئۆيىگە قايتىپ كىلىپ 5-كۈنى كەچتە سىڭلىسى ئۇنى چاقىرىپ قالدى.    -ئاچا، بۈگۈن كېچە پاراڭلىشىپ بىللە ئۇخلايلىچۇ؟    -ياخشىغۇ. مىنىڭمۇ ساڭا دەيدىغان گەپلىرىم بار ئىدى.    زۇلپىيە مۇشۇ پۇرسەتتىن پايدىلىنىپ سىڭلىسىدىن گەپ ئېلىپ بىقىشنى كۆڭلىگە پۈكتى.    -ئۇنداق بولسا مەن چىقىپ ئاشخانىنى تازىلىۋىتىپ كىرەي. سەن ئارام ئېلىپ ياتقاچ تۇر.    گۈلپىيە شۇنداق دەپ بىر كۆزىنى قىسىپ غەلىتە قىلىقلارنى قىلىپ ئاچىسىنى كۈلدۈرىۋەتكەندىن كىيىن، ئاشخانىغا چىقىپ كەتتى. ئۇنىڭ يۈرۈش-تۇرۇشلىرى، كىيىنىشلىرى پات ئارىدا تويى بولىدىغان قىزغا پەقەتلا ئوخشىمايتتى. ئۇ شۇنداق ساددا ھەم غەمسىز ئىدى.    زۇلپىيە سىڭلىسىنىڭ كىرىشىنى ساقلىغاچ گەپنى قەيەردىن، قانداق باشلاشنى ئويلىشىپ ئولتۇرۇپ كەتتى. بىر چاغلاردا ئىشىنى تۈگىتىپ قايتىپ كىرگەن گۈلپىيە قولىغا قول مېيى سۈرتكەچ ئاچىسىنى نوقىدى : -    -ئاچا، ئاچا.....نېمە بولدۇڭ؟ نېمىگە ھاڭۋىقىپ ئولتۇرۇپ كەتتىڭ؟    گۈلپىيە پىخىلداپ كۈلۈشكە باشلىغاندىلا زۇلپىيە ئېسىگە كەلگەندەك بولۇپ بېشىنى كۆتۈردى.    -ياز ۋاقتىدىمۇ قولۇڭ يېرىلىپ كەتتىمۇ؟ نېمىشقا قول مېيى سۈرتىۋالىسەن؟    -مەن قىش-ياز قولۇمنى ئاسراپ ئادەتلىنىپ كەتتىم ئاچا. كۈندە ئىككى ۋاخ تاماق ئېتىپ، كىر-قات يۇيۇپ قولۇم سەتلىشىپ كېتىدىكەن. شۇڭلاشقا كۈندە ئاخشىمى ئۇخلاشتىن بۇرۇن قول مېيى سۈرتىۋالىمەن.    زۇلپىيە سىڭلىسىغا زوقلىنىپ قاراپ كەتتى. دىمىسىمۇ گۈلپىيە ئەزەلدىن ئايىغى چاققان، شوخ، گەپدانلىقى بىلەن ئائىلىدىكى ھەممەيلەننىڭ ئامراقلىقىنى كەلتۈرەتتى.    قىزلار ئورۇنلىرىغا كىرىپ ياتقاندىن كىيىن گۈلپىيە ئاچىسىنىڭ قورسىقىنى سىلاپ كۈلۈشكە باشلىدى.    -قوزام، سېنى بەك كۆرگۈم كىلىۋاتىدۇ. تېزراق تۇغۇلساڭ ساڭا جىق نەرسىلەرنى ئېلىپ بەرسەم.....    -سەن كىچىك بالىغا بەكلا ئامراق ھە!    زۇلپىيە مەستلىكى كەلگەندەك گۈلپىيەگە قاراپ كۈلۈمسىرىدى.    -نېمىشقىكىن ئۆزۈممۇ بىلمەيمەن. كىچىك بالىغا بۆلەكچىلا ئامراقلىكىم كىلىدۇ. كىچىككىنە پۇتلىرى، قوللىرى.....يۇمران تېرىلىرى......بىر نېمىلەرنى دەپ گۇڭۇرلاشلىرى...ئىشقىلىپ بەك تاتلىق.    گۈلپىيە سۆزلەۋاتقاندا خۇددى ئالدىدا بىر كىچىك  بالا باردەك ناھايىتى ھاياجانلاندى. كۆزلىرى شۇ ھاياجان تۈرتكىسىدە باشقىچە نۇرلىنىپ كەتكەنىدى. زۇلپىيە سىڭلىسىغا قايرىلىپ مىيقىدا كۈلۈمسىرەپ قويغاندىن كىيىن ئۇلۇغ-كىچىك تىندى. تورۇسقا تىكىلىپ ئۇزاققىچە سۈكۈتتە ياتقاندىن كىيىن، جىمجىتلىقنى بۇزدى : -    -گۈلپىيە، ساڭا بىر گەپ قىلاي. ئەمما بۇ گىپىم چاقچاق قىلىدىغان، ئوينىشىدىغان كىچىك ئىش ئەمەس. ئالدىراقسانلىق بىلەن جاۋاب بېرىۋىتىدىغان ئىشمۇ ئەمەس. ئۆزۈڭنى توختىتىپ قاتتىق ئويلانغاندىن كىيىن ئاندىن جاۋاب بەرسەڭمۇ كىچىكمەيسەن.    گۈلپىيەنىڭ چىرايلىق چوڭ كۆزلىرى ھەيرانلىق، تېڭىرقاش بىلەن زۇلپىيەگە تىكىلدى.    -دادامنىڭ خىزمەتدىشى ھوشۇراخۇن ئوغلى تۇرسۇنغا سېنى سوراپ كىرىپتىمىش. نۇرىمانخاننىڭ سېنى ئوتتەك كىلىن قىلىۋالغۇسى  بارمىش. گۈلپىيەنى كىلىن قېلىش ئۈچۈن نېمە كۈن كۆرسەم مەيلى دەپتۇ. ياخشىراق ئويلانغىن سىڭلىم.    گۈلپىيەنىڭ دېمى ئىچىگە چۈشۈپ كەتتى. ئۆزىنىڭ تەڭتۈش دوستلىرى ئاساسەن دىگۈدەك توي قىلىپ بولغان بولسىمۇ، لىكىن ئۇنىڭ ھازىرچە توي قىلغۇسى يوق ئىدى. زامان بۇزۇلۇپ كەتتىمۇ ياكى ئادەم زاماننى بۇزدىمۇ ۋە ياكى ئادەملەر بىر-بىرىنى بۇزدىمۇ ئەيتاۋۇر، توي قىلىدىغانلاردىن ئاجىرشىدىغانلار كۆپ. توي خېتى ئالىدىغانلاردىن ئاجىرشىش خېتى ئالىدىغانلار كۆپ بولىۋاتاتتى. شۇڭىمىكىن، ئۇ ئۆزىنى تېخى توي قىلىش يىشىدا ئەمەسمەن دەپ قارايتتى. يەنە بىر نەچچە يىلدىن كىيىن بىرەر ئىشقا ئۆزى قارار چىقارغۇدەك ئەقىل، ئىشلارغا سالماقلىق بىلەن مۇئامىلە قىلالىغۇدەك سەۋىر-تاقەت، بىر ئۆينى ئوڭشاپ تۇتقۇدەك، ئانا بولسا بالىسىنى ياخشى تەربىيەلەپ قاتارغا قوشقۇدەك، بىر ئائىلىنىڭ ئاياللىق يۈكىنى زىممىسىگە ئالالىغۇدەك مەسئۇلىيەت تۇيغۇسى بولغاندا ئاندىن توي ئىشىنى ئويلاشسىمۇ كېچىكمەيدىغاندەك ھىس قىلاتتى.    -مەن.....مەن ئويلىشىپ باقاي ئاچا.........ئۇخلايلى.     گۈلپىيە ئۆرۈلۈپ ئاچىسىغا كەينىنى قىلىپ ياتتى. ئۇنىڭ بۇنداق قىلىشى زۇلپىيەگە قېيدىغانلىقمۇ ۋە ياكى راستىنلا ئويلىنىش ئۈچۈنمۇ ئۇققىلى بولمايتتى. گۈلپىيەنىڭ ئاچىسىغا قېيدىشىمۇ يولسىزلىق ئىدى. چۈنكى ئەزەلدىن ‹‹ ئەلچىگە ئۆلۈم يوق ›› ئەمەسمۇ؟    تىغ ئۆتمەس قاپقاراڭغۇ زۇلمەت كېچە. ئاندا-ساندا يېنىدا ئۇخلاۋاتقان ئاچىسىنىڭ يىنىك پۇشۇلداشلىرىدىن باشقا تىۋىش يوق. تۈن يېرىمى بولغان بولسىمۇ ئۇيقۇسى كەلمىگەن گۈلپىيە ئاستا ئورنىدىن تۇرۇپ دېرىزە ئالدىغا كەلدى. ئاسماندا نە ئاي، نە يۇلتۇزدىن ئەسەرمۇ يوق. خۇددى ئاي تۇتۇلۇپ قالغاندەك.........گۈلپىيەنىڭ قەلبىمۇ شۇ قەدەر قاپقاراڭغۇ. ئۆزىدىن 4 ياش ئەتراپىدا چوڭ چىقىدىغان تۇرسۇن ئاچىسىنىڭ باشلانغۇچ مەكتەپتىكى ساۋاقدىشى. ئۇلار كىچىكىدە بىللە ئويناپ، مەكتەپكىمۇ بىللە بېرىپ چوڭ بولغان. كىيىن ساۋۇت ئاخۇن زۇلپىيەنى مەكتەپتىن قاچۇرۇپ ئۇ مەھەللىدىن كۆچۈپ كەتكەن. لېكىن كونا مەھەللىدە توي-تۆكۈن، نەزىر-چىراق بولسا ھەلىمىخانمۇ قاتاردىن قالمىغاچقا، نۇرىمانخان بىلەنمۇ خېلى ئەپ ئۆتەتتى.    ‹‹ كۆز ئالدىمدا نۇرغۇن ئىشلار يۈز بېرىۋاتىدۇ. تۈنۈگۈن تويى بولۇپ بۈگۈن ئاجراشقان ساۋاقدىشىم ھەسەننى دەيمۇ، بىر نەچچە يىل يۈرۈپ توي قىلغان ئايشەمنىڭ ئۆزى ياخشى كۆرۈپ تەگكەن ئېرىدىن بولۇشىغا تاياق يەپ ئورۇن تۇتۇپ يېتىپ قالغىنىنى دەيمۇ، بوۋام دىمەتلىك قېرىلارنىڭ نەۋرىلىرى، كىلىنلىرى ئالدىدا تەپ تارتماستىن كىچىك خوتۇنلۇق بولىۋالغانلىقىنى دەيمۇ........ئاددىيسى ئۆزۈمنىڭ ئاچامنى مىسال ئالسام، مەن دىمەتلىك بىر ئۆگەي قىزى بار. تويدىن ئىلگىرى دىيىلمىگەن ئۇ گەپ-سۆزلەر، ئېچىلمىغان سىرلار بارا-بارا ئاشكارىلاندىغۇ. ئانىسىدىن قورقۇپ ئاچامغا بىر پۇڭ چاغلىق پۇل بېرەلمەيدىغان ئىرى، يېقىندىلا پەيدا بولۇپ ئۆينىڭ ھەممە ئىشلىرىغا چات كېرىۋالىدىغان ئۆگەي قىزى ئاچام ئۈچۈن قانچىلىك بىسىم بولىۋاتقانلىقى ماڭىمۇ ئايانغۇ. گەرچە ئۇ ئېيتمايۋاتقىنى بىلەن پەرىشان چىرايى، ياش قاپلاپ تۇرىدىغان بىر جۈپ كۆزى ماڭا ھەممىنى ئېيتىپ بىرىدۇ. بۇ تويغا ياق دىيىشكە باھانەممۇ يوق. چۈنكى مەن بىرەرسىنى يوشۇرۇن ياخشى كۆرۈپمۇ باقمىدىم. باشقىلار بىلەن يۈرگىنىممۇ يوق. لىكىن........››   زۇلپىيەنىڭ چۆچۈپ ئويغىنىپ كىتىشى بىلەن گۈلپىيەنىڭ خىيال يىپلىرى شۇ ئىزىدىلا چىگىلىپ قالدى.    -ئاچا، نېمە بولدۇڭ؟    گۈلپىيە شۇنداق دەپلا بېرىپ چىراقنى ياقتى.    -چۈشۈمدە بىرەر نەرسىدىن قورقۇپ كەتكەن ئوخشايمەن. ئۇخلىماپسەنغۇ؟    چىلىق-چىلىق تەرگە چۆمۈلۈپ كەتكەن زۇلپىيە ھەيرانلىق ئىلكىدە سىڭلىسىغا باقتى. گۈلپىيە غەمكىن كۆزلىرىنى ئاچىسىدىن ئىلىپ قاچتى.    -ھاجەتخانىغا چىقىپ كىرەي دەپ ئويغىنىپ تۇرغانتىم.    -جۈرە ئەمسە، بىللە چىقايلى.    كېچىچە ياخشى ئۇخلىيالمىغان گۈلپىيەنىڭ كۆزلىرى قىزىرىپ كەتكەن، چىرايىمۇ سەل ئاقىرىپ قالغانىدى. شۇنداق بولسىمۇ ئۇ يەنە ھەممىدىن بۇرۇن ئورنىدىن تۇرۇپ كۈندىلىك ئادىتى بويىچە ھويلا-ئارامنى، دەرۋازا ئالدىنى پاك-پاكىزە سۈپۈرۈپ ھويلىغا سۇ چېچىۋاتقاندا يېراقتىكى مەسچىت مەزىنىنىڭ مۇڭلۇق ھەم ياڭراق ئاۋازى سۇس ئاڭلىنىپ تۇراتتى. داۋامى بار.

پەرىزات

	داۋامىغا بەكمۇۇۇۇۇۇۇۇۇۇۇۇ، تەقەززامەن

ئەسمەتۇللاھ

	ساقلاۋاتىمەن. مۇشۇ ماۋزۇنى قايتا بىر ئويلىشايلى. قىسمەت، تەقدىر.....دىگەندەك ماۋزۇلار سەل كونىراپ قالدى.