پايخان بولغان ئەقىدە ــــ پوۋىست

قەمبەرنىسا

	پايخان بولغان ئەقىدە پوۋىست ئاتىگۇل ئەخەت (نازپەرى)    قىش ئاپتىپىنىڭ ئاجىز نۇرلىرى گۈللۈك يىپەك پەردىدىن ئۆتۈپ ئۆي ئىچىنى يورۇتقاندا، يەردە چاچلىرى چۇۋۇلغان ھالەتتە ياتقان نائىلە ئاستا كۆزىنى ئاچتى. سول كۆزى تۇخۇمدەك ئىششىپ پۇلتىيىپ چىققان بولۇپ، كۆزى ئىچىلماي قالغانىدى.  ئۇ ئورۇق، ئاجىز قوللىرىغا تايىنىپ مىڭ تەسلىكتە ئورنىدىن تۇردى. ئاخشامقى ئىشلارنى بىر قۇر ئەسلەپ چىقتى.    نائىلە ئىشتىن قايتىپ كىلىپلا پەرتۇقنى تارتىپ تاماق ئېتىشكە كىرىشىپ كەتتى. ئۇ ئەتتىگەندىن كەچكىچە سىرتتا پالاقلاپ يۈرۈپ تېلفۇنىنىڭ توختاپ قالغانلىقىنى بىلمەيلا قالغانىدى. زېرە-قارىمۇچى، تۇزى تىتىپ شۇنداق ئوخشىغان گۆشنانغا قاراپ خىيال سۈرۈپ ئولتۇرغان نائىلە سائەتنىڭ ئاللىقاچان 8 دىن ئىشىپ كەتكىنىنى تۇيمايلا قالغانىدى. ئەتتىگەندە شېركەتكە بىرىپ يوقلىمىدىن ئۆتۈش، ئاندىن يېزىلارغا چىقىپ شېركەتنىڭ تەشۋىقاتىنى قىلىش، كىشىلەرگە ئېغىزىنىڭ بىر قات تېرىسى چۈشۈپ كەتكۈچە سۆزلەش ئۇنى ھارغۇزۇپ قويغانىدى. ئۇ تېلفۇنىنى ئىلىپ يولدىشىغا تېلفۇن ئۇرماقچى بولغاندىلا، تېلفۇنىنىڭ توختاپ قالغانلىقىنى بىلدى. ‹‹ ئاخشام جۈرئەت ئويناپ ئولتۇراتتى، ئۇچۇر يوللىغان بولسا توختاپ قالغان ئوخشايدۇ ›› دەپ ئويلىدى. نائىلەنىڭ يالغۇز ئولتۇرۇپ تاماق يىگۈسى كەلمەي داستىخاننى يېغىشتۇرۇپ ياتاق ئۆيگە كىرىپ كىرىسلوغا يانپاشلىدى،دە- تىزلا ئۇيقۇغا كەتتى.    ئىشىك قوڭغۇرىقىنىڭ يىقىملىق ئاۋازىدىن تىزلا ئويغانغان نائىلە ئىشىككە قاراپ يۈگۈردى. جۈرئەتنىڭ پۈتۈن بەدىنىدىن گۈپۈلدەپ ئەتتىر پۇراپ تۇراتتى. تېخى يىقىندىلا سىتىۋالغان قاما ياقىلىق كالتە چاپىنىنىڭ مۈرىسىدە ئۇزۇن، قىپقىزىل بويالغان بىر تال چاچ زەھەرلىك يىلاندەك تولغىنىپ تۇراتتى. نائىلە لىۋىنى چىڭ چىشلەپ بىر ئېغىزمۇ گەپ قىلماستىن گۆشناننى ئۈستەل ئۈستىگە قويدى. تاماق خېلى ئۇزۇن تۇرۇپ كەتكەچكە سوۋۇپ كەتكەنىدى. جۈرئەتنىڭ بۇنى كۆرۈپ ئەرۋاھى ئۇچتى.    - ھەي پاسكىنا، كىمىڭنى ئەخمەق قىلىسەن؟ ماڭا مۇشۇنداق سوۋۇپ، قېتىپ كەتكەن تاماقلارنى ئېتىپ بىرىپ، مېنى بىزار قىلماقچىمۇ؟ مانا ئەمسە.....    جۈرئەت نائىلەنىڭ يىغلاپ يالۋۇرۇشلىرىغا، ئىچىنىشلىق ئاھۇ-زارىغا پەرۋامۇ قىلماستىن ئۇدۇل كەلگەن يېرىگە ئۇرۇشقا باشلىدى. نائىلە يىغلايتتى، چىرقىرايتتى، يالۋۇراتتى..... ئاخىرى ئۇنىڭ ئاۋازى چىقماي قالدى... جۈرئەت چىرايى ساماندەك سارغىيىپ كەتكەن، ھوشىدىن كەتكەن ئايالىغا قاراپ قويۇپ ‹‹ مېنى ئەخمەق قىلغىنىڭنىڭ جاجىسى مۇشۇ شۇ ›› دىگىنىچە ئىشىكنى يىپىپ چىقىپ كەتتى....    نائىلە ئېغىر خىيالدىن ئويغانغان ۋاقىتتا كۈن چۈش بولۇپ كەتكەنىدى. ئۇنىڭ تاماققا رايىمۇ يوق ئىدى. ‹‹ ياخشىمۇ بۈگۈن دەم ئاپتىكەنمەن. بولمىسا بۇ ھالىم بىلەن ئىشقا قانداقمۇ بارار ئىدىم ؟ ›› ئۇ ئاستا ئىشىكتىن چىقتى. ئالدىنقى كۈنى سوپۇن پاراشۇكى بولمىغاچقا كىر يۇيالمىغان ئىدى. پەلەمپەيدىن ئاۋايلاپ ئاستا چۈشتى. قورو دەرۋازىسىنىڭ يىنىدىلا كىچىككىنە بىر دۇكان بار ئىدى. ئۇ دۇكاندا كۈندىلىك تۇرمۇش بويۇملىرىدىن تارتىپ، ئاشخانا سايمانلىرىغىچە بار ئىدى. يەنە تېخى ھەرخىل تېلفۇنلارغا ھەق تاپشۇرغىلى بولاتتى. نائىلە كىرىپ ئىككى خالتا سوپۇن پاراشۇكى ئالدى. تېلىفۇنىغا ھەق تاپشۇرماقچى بولغانىدى. دۇكانچى قىز رەئىسە ئۇنىڭغا :    - پۇل قاچىلايدىغان ئاپاراتىمدا پۇل يوق ئىدى.     دىدى ئۆزرە ئېيىتقاندەك تەلەپبۇزدا. نائىلەنىڭ كۆزى ئاممىۋى تېلفۇنغا چۈشىشى بىلەن قاپقارا كۆزلىرى خۇشاللىقتىن چاقناپ كەتتى. ئۇ ياقا يۇرتتىكى ھەدىسىگە تېلفۇن قىلدى. ئىچ-ئىچىدىن قايناپ چىققان يىغىنى ئاجايىپ زور كۈچ بىلەن بىسىپ تۇرۇپ، ھەدىسى بىلەن يالغاندىن كۈلۈپ تۇرۇپ پاراڭلاشتى. ئەمدىلا بىر ياشقا كىرگەن ئارماننى ھەدىسى ‹‹ سىز خىزمەتكە كەتسىڭىز قاراپ بولالمايسىز، باشقىلارغا باقتۇرغاندىن مەنلا بىقىپ بىرەي ›› دەپ ئىلىپ كەتكەنىدى. ھەدىسى ئارماننىڭ تەمتىلەپ ماڭغانلىقىنى، تامنى تۇتۇپ ئۆرە تۇرالايدىغان بولغانلىقىنى، ئارىلاپ چۈچۈك تىللىرى بىلەن‹‹ ئاننناننا، داددددا ›› دەپ ئۇلارنى خوش قىلىدىغانلىقىنى زوق-شوخ بىلەن سۆزلەپ كەتتى. دەل شۇ ۋاقىتتا قاياقتىندۇر پەيدا بولغان جۈرئەت دۇكان ئىشىكىدىن كىرگەن پىتى نائىلەنىڭ كاچىتىغا بىرنى ئۇردى. تېلفۇن تۇرۇپكىسى ئۇنىڭ قولىدىن يەرگە سىرىلىپ چۈشۈپ كەتتى. جۈرئەت ئېغىزغا ئالغۇسىز سەت تىللار بىلەن نائىلەنى تىللىغاچ كاچىتىغا يەنە بىرنى ئۇردى. نائىلە يەرگە يىقىلدى. رەئىسە دەقىقە ئارىلىقىدا يۈز بەرگەن بۇ ئىشلاردىن ھەيران بولىۋاتاتتى. شۇنداق بولسىمۇ ئۇ دەرھال كىلىپ نائىلەنى يۆلەشتۈردى.    - نائىلە ھەدە، ئورنىڭىزدىن تۇرىڭە....    - يۆلىمەڭ. تېلفۇن ھەققى قانچە پۇل بوپتۇ؟ بولدى يۆلىمەڭ دىدىم. ئۇنى ئۆيگە ئىلىپ كىرىپ كىتىمەن....    - نېمانداق قىلىسىز؟ ئايالىڭىز ئايلىنىپ كەتتى...    رەئىسە جۈرئەتنىڭ ئۇنىمىغىنىغا ئۇنىماي نائىلەنى ئەكىلىپ بىر چەتتە قويۇلغان سافاغا ئولتۇرغۇزدى. نائىلەنىڭ كۆز قارىچۇقلىرى تارتىشىپ قالغان، پۇت-قوللىرى جانسىز ئىدى. رەئىسە نائىلەنىڭ بۇ ھالىغا قاراپ ئۆزىنى تۇتىۋالالماي يىغلاپ تاشلىدى.    - نېمانداق باغرىڭىز تاش سىزنىڭ؟ ئايالىڭىزنى ئۆلتۈرۈپ قويماقچىمۇ؟ ھەرقانچە گۇناھى بولسىمۇ، چىرايلىقچە ھەل قىلسىڭىز بولمامدۇ؟    رەئىسەنىڭ يۇپيۇمىلاق يۈزىدىن ئۈنچىدەك ياشلار يەرگە تامچىلاشقا باشلىدى. ئەمما جۈرئەتنىڭ ئاچچىقى يانىدىغاندەك ئەمەس ئىدى.    - ئىشتىن ھېرىپ-ئىچىپ كەلسەم ماڭا سوۋۇپ قېتىپ كەتكەن تاماقلارنى ئىلىپ چىقىدۇ. تېخى مىنىڭ ئىشلىرىمنى سۈرۈشتۈرۈپ يۈرۈپتۇ. كىم ئىدى بۇ ئۇنچە قىلغۇدەك !    - جۈرئەت رەئىسەنىڭ دىققەت قىلمىغان ۋاقتىدىن پايدىلىنىپ نائىلەنىڭ مەيدىسىگە يەنە بىر نەچچىنى تىپىۋەتتى. رەئىسە جۈرئەتنى كۈچ بىلەن ئىتتىرىۋەتتى. ئۇنىڭ بۇ قىزغا ھەقىقەتەن ئىچى ئاغرىپ كەتكەنىدى. ‹‹ ئەر كىشى دىگەن مۇشۇنداق بولىدىغان بولسا ......›› رەئىسە خىيالىنىڭ ئاخىرىنى داۋاملاشتۇرالمىدى. جۈرئەت نائىلەنى سۆرەپ سافادىن يەرگە يىقىتىپ ئۇدۇل كەلگەن يىرىگە تىپىۋاتاتتى. رەئىسە بىرلا چىرقىرىغىنىچە جۈرئەتنى ئىشىك سىرتىغا چىقىرىۋەتتى. نائىلەنى يۆلەپ ئاران تەسلىكتە ئولتۇرغۇزدى. نائىلە جېنى چىقىپ كەتكەن ئادەمدەك ھۇشىنى بىلمەي ياتاتتى. رەئىسەنىڭ يۈرىكى موجۇلدى. نەپسى قىسىلدى. كۈچى يەتسە جۈرئەتنى نېمىلەرنى قىلىۋەتسىمۇ دەردى چىقىدىغاندەك ئەمەس ئىدى. لىكىن رەئىسە ئۇنداق قىلالمايتتى. ئۇ نائىلەنىڭ چۇۋۇلۇپ كەتكەن چاچلىرىنى تۈزەشتۈردى. پىشانىسىدىن ئىقىۋاتقان قىپقىزىل قاننى قەغەز بىلەن سۈرتتى. سوۋۇتۇلغان قايناقسۇ ئەكىلىپ ئۇنىڭغا ئىچۈردى. ئون مىنۇتلاردىن كىيىن نائىلە كۆزىنى ئاچتى.    - نائىلە ھەدە، بولدى ئاجىرشىپ كىتىڭ. نېمىگە تارتىشىسىز. ناھايىتى شۇ بىر بالىغۇ. ئارمانمۇ ئاش بىلەن نان يەپ چوڭ بولىدۇ. ئۇنى دادىسىغا تاشلاپ بېرىڭ. ئۇمۇ بالا بېقىشنىڭ جاپاسىنى تارتىپ باقسۇن. سىزگە نېمە كۈن بۇ ؟    ئىككى ناتىۋان قىز بىر-بىرىگە ئىسىلىپ يىغلاپ كىتىشتى. بىردەمدىن كىيىن چىرايى تۆمۈردەك قارىداپ كەتكەن جۈرئەت ھومايغىنىچە كىرىپ، نائىلەنى سىلكىشلىگەن پىتى ئىلىپ چىقىپ كەتتى.

رەھمەتۇللاھ

	ئۇھ !!! تاماقنىڭ بېشىدىلا لازا چاينىۋالغاندەك ھەجەپ ئاچچىق بىلەن باشلىنىپتۇ . . .  داۋامىنى بەك تەقەززا قىلىۋەتمىگەيسىز

باتۇرچەۋەنداز

	نىمىگە يوقاپ كەتتىكىن دىسەم ئەسلىدە  پوۋسىت يىزىۋىتىپسىزكەندە ناز  قىز      كەيىنگە ساقلايمەن

Aydar

	نىمانداق ئەسكى ئەر ئۇ ؟!!

esil

	ۋاي ئاللا ئاخىرى چىقمىغان ئەسەرلەرنى ئوقوماي تۇراپ دەپ ئويلىغان يەنە ئوقوپ سالدىم ئاخىرى قاچان چىقار دەپ ئىڭەك تۇتۇپ ساقلايدىغان ئىش بولدىدىدە مانا

قەمبەرنىسا

	1-باپ    توي بولغىلى ھەپتىدىن ئاشقان بولسىمۇ، ئاسىيخاننىڭ ھىچ ھاردۇقى چىقاي دىمىگەنىدى. كەنجى قىزىنىڭ ئىچ ئاغرىقىمۇ ياكى توي ھاردۇقىمۇ ئەيتاۋۇر، ئىككى كۈندىن بېرى ئۇنىڭ ھەممە يېرى ئۇرۇپ-چېقىۋەتكەندەك سىرقىراپ ئاغرىپلا تۇراتتى. كۆڭلى تاماقمۇ تارتمايۋاتاتتى. ساۋۇت ئاخۇن ئايالىدىكى بۇ ئۆزگىرىشلەرنى كۆرۈپ ئولتۇرالمايلا قالدى.‹‹ ئىچ ئاغرىقى تارتىپ قالمىسىلا بولاتتىغۇ ! ›› ساۋۇت ئاخۇن ئاخىرى بولالماي بۈگۈن ئەتتىگەندىلا ئېغىز ئاچتى.    -ئانىسى، توي بولغىلىمۇ ھەپتىدىن ئېشىپ قالدى. قارىسام مىجەزىڭلا يوقتەك تۇرىدۇ. بۈگۈن دوختۇرخانىغا بېرىپ باقامدۇق يە!    -ئۇف......-ئاسىيخان چوڭقۇر بىرنى تىنىۋەتكەندىن كىيىن، يۈرىكىگە قولىنى قويۇپ تۇرۇپ سۆز باشلىدى، - كىچىكىدىن تارتىپ بالىلارنىڭ كەنجىسى دەپ، نېمە دىسە شۇنى قىلىپ بىرىپ يامان كۆندۈرۈپ قويۇپتىمىز. توي دىگەن ئۆمۈر سودىسى تۇرسا، مۇشۇ ئىشتىمۇ بىزنى ئۆزىنىڭ كېچىكىگە كىرگۈزدى بۇ كاساپەت. بىز ئاتا-ئانا بولغۇچىلار بالىلارغا يامان بولسۇن دەيتتۇقمۇ!....    ئاسىيخان قېقىلىپ يۆتىلىپ، بىر ھازا گەپ قىلالماي قالدى. ئۇنىڭ يىللار يالدامىسىنى قالدۇرۇپ كەتكەن يول-يول قورۇق بېسىپ كەتكەن يۈزى پوكاندەك قىزىرىپ كەتكەنىدى. ساۋۇت ئاخۇن دەرھال كىلىپ، ئايالىنىڭ دۈمبىسىگە يەڭگىل مۇشلىدى.    - بولدى كۆڭلۈڭلىنى يېرىم قىلماڭلا ئانىسى. بولار ئىش بولدى. ئەمدى قىزىمىزنىڭ بەختىنى تىلىمەكتىن باشقا ئامال يوق.    -ھىچ بولمىسا ئۇياقتىن ئوقۇش پۈتتۈرۈپ، بۇياقتىن توي قىلمىسا بولاتتى. شۇنچە نەسىھەت قىلدىم ئۇ بەڭۋاشقا. خۇددى بىزنىڭ بۇ يۇرتلاردا ئەر زاتى قۇرۇپ كەتكەندەك ئاشۇ ياقا يۇرتلۇق تۈكۋاشقا چىڭ چاپلىشىۋالدى. قىز بالا دىگەن ئادەمنىڭ يۈزىنى چۈشۈرۈشكىلا چوڭ بولىدىكەن. تېخى ماۋۇ مەھەللە-كويلاردىكىلەرنىڭ ئېغىزىدىكى سېسىق گەپلەرچۇ....    ئاسىيخاننىڭ سۆزلىرى راست ئېدى. ئۇلارنىڭ كەنجى قىزى نائىلەنىڭ ئوقۇش پۈتتۈرۈپ كىلىشىگىلا، قوشنا ۋىلايەتتىن ئۇلار تونىمايدىغان 4-5 ئايال ‹‹ نائىلەنى سوراپ ›› كەلدى. ‹‹ قىزىمىز قايتىپ كەلسە، ياخشى يەردە خىزمەتكە ئورۇنلاشسا، چىققان لايىقلارنى چىكىپ-تاللاپ تۇرۇپ تويىنى قىلىپ بەرسەم، تۇرمۇشى بەختلىك ئۆتسە.....›› دىگەندەك بىر تالاي قۇرۇق خىياللارنى قىلىپ، ئېغىزىنى تاتلىق ئىتىپ ئولتۇرغان ئاسىمخان ئۈچۈن بۇ ئىش بەك ئېغىر كەلگەنىدى. تېخى ئۇ ئاياللارنىڭ ‹‹ قىزلىرى نائىلە خېنىم بىزنىڭ جۈرئەتجان بىلەن مەكتەپتە نەچچە يىل ئارىلىشپ ئۆتۈپتۇ ›› دەپ ھېجىيىشىپ، بىر-بىرىگە مەنىلىك قاراشلىرى ئاسىيخاننىڭ ئوغىسىنى قايناتتى. ئاسىيخان جاھىللىقىغا ئېلىپ‹‹ قىزىمنى ياقا يۇرتلۇققا بەرمەيمەن ›› دەپ قانچە تېركەشكەن بولسىمۇ، ئاخىرقى ھېسابتا ئەتراپىدىكىلەرنىڭ سالا-سۈلھىسى، نائىلەنىڭ تاماق يىمەي باتناپ تۇرىۋىلىشلىرى بىلەن ئامالسىز بۇ تويغا قوشۇلدى. لىكىن توينىڭ ئالدى كەينىدىكى پاراڭلار ئاسىيخاننىڭ ‹‹ ھاردۇقى چىقماسلىقى ›› غا سەۋەب بولغانىدى.    -يۇقارقى مەھەللىدىكى ساۋۇت ئاخۇننىڭ كەنجى قىزى نائىلەخان ئۇياقتىن ئوقۇش پۈتتۈرۈپ كىلىپلا بۇياقتىن توي قىلغۇدەك!    -تويلىشىدىغان يىگىتىمۇ ياقا يۇرتلۇقمىش !    -ئاتام كۆرمىگەن، ئانام كۆرمىگەن ياقا يۇرتلۇق  بىلەن قانداقمۇ تېپىشىپ قالغاندۇ ؟    -ۋاي شۇ ئوقۇۋىتىپ تونۇشۇپ قاپتۇ.    -نېمانداق بالدۇرلا توي قىلىدىغاندۇ؟ بىر نەچچە يىل تەخر قىلىپ، خىزمىتى مۇقىملاشقاندىن كىيىن ئاندىن توي قىلسىمۇ كىچىكمەيتتى ئۇ قىز!    -نىمىلەرنى دەيدىغانسىز. مەكتەپتىكى ۋاقىتتىلا ئامانەتنى بېرىپ قويغان تۇرسا، مۇشۇنداق ئالدىرىمىسا بولامدۇ؟    - ........................    مەھەللىدە كۈندىن-كۈنگە ئاۋۇپ قالغان بۇ ئۆسەك سۆزلەر ئاسىيخاننىڭ ئىچ-باغرىنى ئۆرتەپ، يۈرىكىنى خۇن قىلىۋەتتى. ‹‹ بۇنداق گەپ-سۆزلەرنىڭ چىقىشىنى نېمىشقا بالدۇرراق بىلمىگەن بولغىيتىم؟ بولمىسا نائىلە دىگەن قانجۇقنى ئامبار ئۆيگە سولاپ قويۇپ، كەلگەن ئەلچىلەرنى تىللاپ رەسۋا قىلىپ قايتۇرىۋەتكەن بولسام، ئىككىنچى ئۆيۈمگە دەسسىمەسكەن. مانا ئەمدى بۇ ئەلەم-خورلۇقلارغا قانداق چىدىغۇلۇق؟ مەھەللىدە بىشىمىزنى قانداقمۇ كۆتۈرۈپ يۈرەرمىز؟ ›› ئاسىيخان ئويلىغانسىرى ئىچى ئاچچىق بولۇپ، ئۆزىنى قويارغا جاي تاپالمايۋاتاتتى. ساۋۇت ئاخۇننىڭ پەس ئاۋازدا ئېيىتقان سۆزلىرى ئاسىيخاننى خىيالدىن ئويغاتتى.    - قوپۇڭلا ئانىسى، مەھەللە دوقمۇشىدىكى ئابلا قوزىنىڭ ئاشخانىسىدىن سۇيۇق-سەلەڭ قىلىپ بىر سۇيۇقئاش ئەتكۈزۈپ بېرەي. شۇنى ئىچىپ بىقىڭلا...    ئاسىيخان ئارتۇقچە تارتىشمىدى. 30 نەچچە يىللىق بۇ قەدىناسىنىڭ كۆڭلىنى دىمىگەندىمۇ، ئۇنىڭ كۆڭلىمۇ ئاچچىق-چۈچۈك بىر نەرسە تارتىپ قالغانىدى. ئۇ ئاشخانىغا چىقىپ-كىرگۈچە بولغان ئارىلىقتا ‹‹ نائىلە قانداقراق تۇرغاندۇ ؟ ياقا يۇرتتا يالغۇزچىلىق تارتىپ قالغانمىدۇ؟ ›› دىگەننىلا خىيال قىلىپ چىقتى. ئۇلار تاماق يەپ سىرتقا چىققاندا مەھەللىدىكى مەسچىتتىن ئاۋازى ياڭراق مەزىننىڭ شام نامىزىغا توۋلىغان ئەزان ئاۋازى ئاڭلىنىپ تۇراتتى.

گۈلئايىم

	ياخشى داۋاملىشىۋاتىدۇ، ئاخىرىنى تىزرەك پۇتتۇرۋىتەرسىز جانىم

nafisa

	جېنىم ،ئادەمنىڭ ئىچىنى بەك ئاغرىتتڭىڭزغۇ بۇ بىچارە نائىلە قىزغا ،نىمە دىگەن باغرى تاش ئەر بۇ . ئاخىرىغا ئىنتىزارمەن

قەمبەرنىسا

	2-باپ    ئۆزى ئىشچان، ئايىغى يىنىك، گەپ-سۆزلىرى مۇلايىم، ئەدەب-ئەخلاقلىق ھەم چىرايلىق نائىلەنى قېيىنئانىسى ئايىمخان ئاسانلا ياقتۇرۇپ قالدى. مەيلى مەھەللىدە بولسۇن، مەيلى ئۇرۇق-تۇققانلار يىغىلغان سورۇنلاردا  بولسۇن كىلىنىنى ھەر جەھەتتىن ماختاپ ماختىنىۋالاتتى. بۇنداق ۋاقىتتا ئايىمخاننىڭ قورۇق بىسىپ پۈرۈلۈپ كەتكەن يۈزى خۇشاللىقتىن تېخىمۇ پۈرۈلۈپ قېرى مەزىننىڭ مەيسىسىدەك قورۇلۇپ كىتەتتى. نائىلەنى كۆرگەن قوشنىلارمۇ بىرەر ئېغىزدىن تەرىپىنى قىلىشاتتى.    - ئايىمخاچا، قېرىغاندا باشلىرىغا بەخت قۇشى قونۇپتۇ. دەسلەپتە ‹‹ ياقا يۇرتتىن قىز ئەكىلىدىكەن ›› دەپ ئاڭلاپ سەل ھەيران قالغانتىم. ‹‹ بىزنىڭ يۇرتلاردىمۇ تىرناقتا توختىغۇدەك، سۇ ئىچسە كۆرۈنگىدەك چىرايلىق قىزلار تۇرسا نېمانداق قىلىدىغاندۇ›› دەپ ئويلىغانتىم. لىكىن نائىلەقىزنى كۆرگەندىن كىيىن بۇ ئويۇمنىڭ پۈتۈنلەي خاتا ئىكەنلىكىنى بىلدىم.    - ۋاي ئۇنى بىر دىمىڭە سىڭلىم. قايسى كۈنى كەچتە ئىشتىن كىلىپ كىر يۇيىۋاتاتتىم. قېرىشقاندەك كىر چايقايدىغان داس يېرىلىپ كەتتى. ئۇنچە كەچتە دۇكانلارنىمۇ تاقاپ بولىدىكەن. كىرنى شۇ پىتى قويۇپ قوياي دىسەم تېخى. شۇنىڭ بىلەن ئايىمخاچامنىڭ ئۆيىگە كىرسەم، ۋاي ئانام.....تومۇچۇقتەكلا بىر قىز ئىشىكنى ئىچىۋاتمامدۇ. ئېغىزىم كاككۇك بالىسىنىڭكىدەك ئىچىلىپلا قالدى. ئۆيگە قانچە تەكلىپ قىلغانتى، ئىشىم ئالدىراشلىقىنى ئېيتىپ ئۇنىمىدىم. قارىسام ئۆي ئىچى شۇنداق رەتلىك، ئۇ قىزمۇ قاراپ ئولتۇرغىدەك چىرايلىق ئىكەن.    - تېخى ‹‹ ئانا، يىتىۋالسىلا پۇت-قوللىرىنى تۇتۇپ قوياي ›› ‹‹ ئانا بىرەر يەرلىرى ئاغرىمدۇ؟ ›› ‹‹ ئانا، قانداق تاماققا كۆڭۈللىرى تارتىدۇ؟ ›› دەپ قەدەمدە بىر سوراپ تۇرىدۇ. قولىمۇ شۇنداق چاققان. قېرىغاندا يالغۇزلىقىمنى چاندۇرمايۋاتىدۇ. جۈرئەتجاندىن ئاڭلاپ مەنمۇ دەسلەپتە تازا رازى بولمىغان. لىكىن ھازىرقى زاماندا بالىلارنىڭ مەيلىگە باقماي بولمايدىكەن. تويدىن كىيىن ئوغلۇمنىڭ نائىلەقىزنى تاللاپ خاتا قىلمىغانلىقىنى بىلدىم. مانا ئەمدى ئۆلۈپ كەتسەممۇ خاتىرجەم كۆز يۇمىدىغان بولدۇم.    ئايىمخان مەھەللىدىكىلەر بىلەن مەرىكىگە بېرىپ كەلگەن بىر كۈنى كەچتە نائىلەنى چاقىرىپ ئالدىدا ئولتۇرغۇزدى. خۇشاللىقتىن ئۇنىڭ قاپاقلىرى ساڭگىلاپ كەتكەن گۈنسىز كۆزلىرى چاقناپ كەتكەنىدى.    - قىزىم، ئەتە ئاكامنىڭ ئۆيىدىكىلەر چاقىرىۋاپتۇ. چىرايلىق كىيىنىپ بىرىڭ بولامدۇ.    - ماقۇل ئانا.    نائىلە كۈلۈمسىرەپ تۇرۇپ جاۋاب بەردى. تويدىن كىيىن ھەپتىدە ئىككى-ئۈچ قېتىمدىن، چاقىرىۋالغانلارنىڭ ئۆيىگە بىرىپ كۈن ئۆتىۋاتاتتى. بۇنداق ۋاقىتتا جۈرئەت نائىلەنى قولتۇقلىۋالاتتى. نائىلە خىجىل بولۇپ گەپ قىلغۇدەك بولسا ‹‹ نېمە بوپتۇ؟ بىز دىگەن توي قىلىپ بولغان ›› دەپ خىيالىدا يوق كىتىۋىرەتتى. مۇنداقچە ئېيىتقاندا جۈرئەت نائىلە بىلەن توي قىلىۋالغىنىدىن ئالەمچە خۇشاللىق ھىس قىلاتتى. ئۆزىنى ئەڭ بەختلىك سىزەتتى. نائىلەمۇ بۇ خىل خۇشاللىقتىن تەڭ بەھىرلىنىۋاتاتتى.    - جۈرئەتجان بالام كەلسە سىز خەۋەر قىلىپ قويۇڭ قىزىم. ئۇمۇ ئەتە بىر كۈن ۋاقتىنى چىقارسۇن. ئېمتىھان بىر يەرگە قېچىپ كەتمەيدۇ. ئاكام جۈرئەتجانغا بەك ئامراق.    ئايىمخان بالدۇرراق ئارام ئالىدىغانلىقىنى ئېيتىپ ياتاق ئۆيىگە كىرىپ كەتتى. نائىلە جۈرئەتنىڭ قايتىپ كىلىشىنى ساقلىغاچ، تۇرۇپلا ئانىسىغا تېلىفۇن قىلىشنى ئويلاپ قالدى. تۈنۈگۈن تېلفۇن قىلغان ۋاقىتتا دادىسى ئانىسىنىڭ سىرتقا چىقىپ كەتكەنلىكىنى ئېيىتقاچقا ئانىسى بىلەن كۆرۈشەلمىگەنىدى. نائىلە مېھمانخانا ئۆيدىكى سىملىق تېلفۇننى قولىغا ئىلىپ نۇمۇرلارنى باستى.    - ۋەي...    تېلىفۇندىن ئاسىيخاننىڭ ھاسىرىغان ئاۋازى ئېنىق ئاڭلاندى. نائىلەنىڭ يۈرىكى بىر ئېغىپ توختىدى.    - ۋەي ئانا، تىشلىق تۇردىڭىزمۇ؟ مەن نائىلە...    - تىشلىقمۇ؟ ياخشى تۇردىڭىزمۇ؟ قېىيىنئانىڭىز بىلەن كۈيئوغۇل بالا تېشلىقمۇ؟    - ياخشى ئانا، ئۆزىڭىزچۇ؟ ئاغرىپ قالدىڭىزمۇ نېمە؟    - ياقەي، مەن ياخشى...    بىر-بىرىگە قېيدىشىپ قالغان ئادەمدەك ئۇزاق ۋاقىتلىق سۈكۈتتىن كىيىن ئۇلار تېلفۇننى قويۇشتى. نائىلەنى ئانىسىغا گەپ قىلماي تۇرىۋالدى دىگەندىن كۆرە، ئۆزىنىڭ ئانىسىنى سىغىنىپ ياش تۆككەنلىكىنى ئانىسىغا بىلدۈرگىسى كەلمىدى دىگەن تۈزۈك ئىدى. ئۇنىڭ ئۈستىگە ئانىسىنىڭ ‹‹كۈيئوغۇل بالا ›› دىگەن گىپىگە سەل خاپا بولغانىدى. ‹‹ بەرىبىر توي قىلىپ بولدۇققۇ، ئىسمىنى ئاتىسا ياكى كۈيئوغلۇم دەپ قويسا نېمە بولىدۇ؟ مۇشۇ ئانامنىمۇزە، نېمىلەرنى ئويلايدىكىنتاڭ ! ››    ئىشىك قوڭغۇرىقىنىڭ يېقىملىق ئاۋازى نائىلەنى خىيالدىن ئويغىنىشقا مەجبۇر قىلدى. جۈرئەت قايتىپ كەلگەنىدى. ئۇ نائىلەنىڭ ياش يۇقى كۆزلىرىگە قاراپ بىر نەرسىدىن ئەنسىرىگەندەك قىلىپ سورىدى.    - نېمە بولدى؟ ئانام بىلەن ....    جۈرئەت گېپىنىڭ ئاخىرىنى ئېيتالمىغانىدى. ئۇ تويدىن ئىلگىرى ئانىسىنى بەك تەستە قايىل قىلغاچقا، نائىلە بىلەن ئانىسىنىڭ مۇناسىۋىتىدىن ئەنسىرەپ كۆڭلى ئۇيۇپلا تۇراتتى.    -ئانام ئاغرىپ قالغان ئوخشايدۇ. بايا تېلفۇن قىلسام ھاسىراپلا تۇرىدۇ. ھېلىمۇ توي بولغىلى ئىككى ئايدىن ئىشىپ كەتتى. ئاتا-ئانامنى بەك كۆرگۈم كىلىۋاتىدۇ. جۈرئەت، بىزنىڭ يۇرتقا بېرىپ كىلەيلىچۇ؟    ياتاق ئۆيگە كىرىپلا نائىلە ئۆزىنى تۇتىۋالالمىدى. ئانىسىنىڭ توي كۈنىدىكى ئۆمسۆرۈن چىرايى، دادىسىنىڭ قېيمىغاندەك ھالدا قاراپ تۇرىشى، قىزغا بەخت تىلەپ دۇئا قىلغاندا ئاقىرىشقا باشلىغان ساقاللىرى تىترەپ، گۈنسىز كۆزلىرىدىن ئىككى تامچە ياش سىرغىپ چىققانلىقى.....ئۇنىڭ كۆڭۈل ئىكرانىدا ھەر ۋاقىت كۆرۈنۈپ تۇراتتى.    - بولىدۇ. ئەتە تاغاملارنىڭكىگە بېرىپ كىلىۋىتەيلى. يەنە ئىككى كۈن توختىساق شەنبە بولىدىكەن. ئۇنىڭغىچە مەنمۇ ئېمتىھان تەييارلىقىمنى پۇختا قىلىۋالاي. ئاندىن بىللە بېرىپ بىرەر ھەپتە تۇرۇپ كىلەيلى بولامدۇ؟    نائىلەنىڭ چىرايى باھار ئاپتىپىدەك ۋاللىدە ئىچىلدى. بىر نەرسە تېپىۋالغان كىچىك بالىدەك خۇشال بولۇپ ئۆي ئىچىدە پىرقىرىۋەتتى.    - سىز بەكلا ياخشى جۇمۇ. سىز ئۈچۈن قانچىلىك بەدەل تۆلىسەم مەن رازى.    جۈرئەت ھاياجانلاندى. ئايالىنىڭ جان ئالغۇچى مېھىرلىك كۆزلىرى بىلەن بىقىپ تۇرۇپ پىچىرلاشلىرى ئۇنىڭ يۈرەكلىرىنى ئوينىتىۋەتكەنىدى. ئۇ ئۆزىنى پەقەتلا تۇتالمىدى. كۈچلۈك سىغىنىش ئىلكىدە نائىلەنى باغرىغا باسقان جۈرئەت ئۆزىنى ئىنتايىن بەختلىك ھېس قىلىۋاتاتتى.   - ھە راست، تاغامنىڭ ئۆيىگە بارىدىغانلىقىمىزنى قانداق بىلدىڭىز؟    - كېرەم ئاكام تېلفۇن قىپتىكەن. ئەتە چوقۇم كەل دەيدۇ.    - ھە، بالدۇرراق ئۇخلايلى. ئەتە ئەتتىگەندە تۇرمىساق بولمايدۇ.    - بولىدۇ. مەنمۇ ئەتتىگەندىن بېرى ئۆگىنىش قىلىپ ھېرىپ كەتتىم. بالدۇرراق ئارام ئالايلى خوتۇن.    جۈرئەتنىڭ ‹‹ خوتۇن ›› دىگەن سۆزنى ئۇرغۇلۇق قىلىپ سوزۇپ ئېيتىشى نائىلەگە يىقىملىق ئاڭلانغان بولسىمۇ، ئۇ جىنەستىدەك لەۋلىرىنى ئۈمچەيتىپ يالغاندىن باتنىۋالدى.    -بىز تېخى ياش تۇرساق، ھېلىتىن ئادەمنى قېرىتىپ خوتۇن دەيدىكەنسىز.    -خاپا بولماڭلا خوتۇن......ئاپلا،-جۈرئەت ھەييارلىق بىلەن ئېغىزىغا يەڭگىل بىرنى ئۇردى،- مېنىڭ مۇشۇ ئېغىزىمنىزە، يەنە دەپ سالدىم....    نائىلە پۇسۇققىدە بىرنى كۈلىۋەتتى. جۈرئەتمۇ نائىلەنىڭ كۈلكىسىگە جۆر بولدى. ئۇلار مەكتەپتىكى ۋاقتىدىكى قىزىقارلىق پاراڭلىرىنى قىلىشىپ كۈلكە-چاقچاق بىلەن ئۇخلاپ قىلىشتى.

قەمبەرنىسا

	3-باپ    ئازادە ھەم چىرايلىق بىزەلگەن ئابدۇرىھىم ھاجىمنىڭ قوروسى مېھمانلار بىلەن لىققىدە تولغانىدى. ئاستىغا تۈركىيەنىڭ ئالىي دەرىجىلىك يۇڭ گىلىمى سىلىنغان، چەتئەلنىڭ قىممەت باھالىق ساپالىرى، ئەينەك شىرەلەر بىلەن بېزەلگەن مېھمانخانا ئۆي مېھمانلارنىڭ ۋاراڭ-چۇرۇڭى بىلەن قىززىپ كەتكەنىدى. ئابدۇرىھىم ھاجىم ئايدا بىر قېتىم ئۇرۇق-تۇققانلىرىنى يىغىپ ئولتۇرۇش قىلاتتى. ‹‹ مۇشۇنداق يىغىلىپ تۇرمىساق، بىر-بىرىمىز بىلەن ياتلىشىپ كىتىدىكەنمىز ›› دىگەنىدى ئۇ. ئۇرۇق-تۇققانلارمۇ مۇشۇ ئۆيگە كەلسىلا خۇددى ئۆز ئۆيىدىكىدەك تارتىنماي، بەخىرامان ئولتۇرىشاتتى. بىر-بىرى بىلەن قىزغىن ھەمسۆھبەتتە بولاتتى. بالىلارمۇ ھويلىدا ئۇياقتىن-بۇياققا يۈگۈرۈشۈپ ئويناپ، قەپەستەك كىچىك بىنا ئۆينىڭ ئازابىدىن قۇتۇلاتتى. تۇققانلار ئىچىدىكى ئوغۇل ئۆيلەيدىغان، قىز چىقىرىدىغان ئىشلار مۇشۇنداق يىغىلىشتا مەسلىھەت بىلەن بىر تەرەپ قىلىناتتى. ئابدۇرىھىم ھاجىم ياشقا ھەم ھۆرمەتكە چوڭ بولغاچقا، چوڭ-كىچىك ھەممەيلەن ‹‹ رىھىم ئاتام ›› دەپ ئادەتلەنگەنىدى. بۈگۈنكى بۇ يىغىلىش نائىلەنىڭ شەرىپىگە بولىۋاتىدۇ دىسە ئازلىق قىلمايتتى. بىر نەچچە قېتىم سىڭلىسى ئايىمخاندىن نائىلەنىڭ ياخشى تەرىپىنى ئاڭلىغان ئابدۇرىھىم ھاجىم ئاتايىن بۈگۈنكى ئولتۇرۇشنى ئورۇنلاشتۇرغانىدى.    - ھە قېنى مىھمانلار، بەھۇزۇر ئالغاچ ئولتۇرۇڭلار. ھە قېنى نائىلە قىزىم، سىزمۇ مەزەلەرگە بىقىڭ.    ئابدۇرىھىم ھاجىمنىڭ خوتۇنى شەرىپەم خېنىم مېھمانلارنى داستىخانغا تەكلىپ قىلىپ قويۇپ چىقىپ كەتتى. ئابدۇرىھىم ھاجىم ئىشىك تۈۋىدىكى يۇمشاق ئورۇندۇقتا ئولتۇرۇپ مېھمانلارنىڭ پارىڭىغا قۇلاق سىلىۋاتاتتى. ھەممىسى ئۆز ئالدىغا پاراڭ قىلىۋاتقان بولسىمۇ، لىكىن كۆزلىرى نائىلەدە ئىدى. ئۇنىڭ بۈگۈن كىيىۋالغان ئوتقاشتەك قىزىل يوپكا-چاپىنى نازۇك بەستىگە خويمۇ ياراشقانىدى. قاپقارا ئەگىم قاشلىرى ئاستىدىكى قوي كۆزلىرى، ئېقىپ چۈشكەندەك بۇرنى، گىلاستەك لەۋلىرى، سۈپسۈزۈك تۇخۇمسىمان يۈزلىرى بىرلا قارىغان كىشىنى ئىختىيارسىز ئۆزىگە جەلپ قىلاتتى.    - ئايىم ئاچا، كىلىنىڭىز ھەقىقەتەن چىرايلىق ئىكەن جۇمۇ !    - كۆز تەگمىسۇن. نائىلەقىز سىزنىڭ بىشىڭىزغا قونغان بەخت قۇشى ئىكەن. ئۆتكەندە مەھەللەڭلاردىكى زۇبەرەم بىلەن پاراڭلىشىپ قالغانتۇق. نائىلەقىزنى بەك ماختاپ بەرگەن. قارىسام شۇ ماختاشلارغا لايىق قىز ئىكەن بۇ!    - ۋاي شۇنى دىمەمسىلە. جۈرئەتجاننىڭمۇ كۆزى بار ئىكەن جۇمۇ. مۇشۇنداق توموچۇقتەك قىزنى كەلتۈرەلىگەندىكىن....    مېھمانلار ئاغزى-ئاغزىغا تەگمەي ماختىشىپ كىتىشكەن بولسىمۇ، ئايىمخانغا بىر نەۋرە تۇققان كىلىدىغان زورىخان غىجىنىپ كەتتى. چاندۇرماي بويۇن تولغىدى. نائىلەنىڭ چىرايلىقلىقى كۆرۈنۈپلا تۇرسىمۇ، ئۇنىڭ ئىچى تارلىقى كۆزىنى پەردىلەپ قويغانىدى. ئەسلىدە زورىخاننىڭ ‹‹ جۈرئەتجان ئوقۇش پۈتتۈرۈپ قايتىپ كەلسە قىزىم پەزىلەت بىلەن توي قىلسا، ئايىمخان ئۆلگەندىن كىيىن پۈتۈن مال-مۈلۈك قىزىمغا قالسا، بىر ئۆمۈر جاپا تارتماي يىتىپ يىسە...›› دەيدىغان غايىۋى ئارزۇلىرى بار ئىدى. مانا ئەمدى جۈرئەت نائىلە بىلەن توي قىلىپ  بولغان تۇرسا، زورىخاننىڭ ئۇ ئارزۇلىرى ئەمەلگە ئاشمىغان تۇرسا، زورىخان ئىچى تارلىق قىلماي تۇرالايتتىمۇ!    مېھمانلارنىڭ ماختاۋىرىشىدىن ئانارنىڭ دانىسىدەك قىزىرىپ كەتكەن نائىلە ئۆي ئىگىسىگە تاماققا قارىشىپ بىرىش ئۈچۈن ھويلىغا چىقتى.    مىللى بىناكارلىق بىلەن ياۋرۇپا ئۇسلۇبى بىرلەشتۈرۈلۈپ نەقىشلەنگەن بۇ ئۆي خۇددى چۆچەكلەردە تەسۋىرلەنگەن پادىشاھلارنىڭ ئوردىسىغىلا ئوخشايتتى. ئۆي ئىگىسىنىڭ ئىشچانلىقىنى بىلىندۈرۈپ تۇرىدىغان ھويلىدىكى چاسا شەكىللىك خىشلار باھارنىڭ ئىللىق قۇياش نۇرىدا يالىلداپ تۇراتتى. نائىلەنىڭ ھويلىغا چىقىپلا كۆڭلى ئىچىلىپ قالدى. گەرچە ئۆي ئىچىدە ھەممەيلەن ئۆزىنى ماختاۋاتقان بولسىمۇ، ئۇ ئورنىغا چىقىرىپ قويغان كىچىك بالىدەك خىجىل بولۇپ ئولتۇرالمايلا قالغانىدى.    - نائىلە...    نائىلە كەينىگە بۇرۇلۇپ ئاۋاز چىققان تەرەپكە قارىدى. بىشىغا بادام دوپپا، ئۇچىسىغا ئاق كۆينەك كىيىپ، ساقال-بۇرۇتىنى پاكىزە قىرغان، ياراشتۇرۇپ قويىۋالغان قاپقارا بۇرۇتى يىگىتلىك سالاپىتىنى ئالاھىدە نامايەن قىلىپ تۇرغان بىر يىگىت ئۇنىڭغا قاراپ كىلىۋاتاتتى. نائىلە ھەرقانچە قاراپمۇ بۇ يىگىتنى تونىيالمىدى. ‹‹ تونىيالمىغىنىم ھەقتە، چۈنكى مەن بۇ يەرگە تېخى يىڭى تۇرسام...بۇلارنىڭ بىرەر تۇققىنىدۇر بەلكىم. لىكىن نېمىشقا مىنىڭ ئىسمىمنى چاقىرىپ يۈرىيدىغاندۇ؟ ›› يىگىت نائىلەنىڭ ئالدىغا كىلىپ بولغۇچە بولغان قىسقىغىنە ئارىلىقتا نائىلە بىر تالاي ئىشلارنى ئويلاپ بولغانىدى.    - تىشلىقمۇ. ھەجەپ تونۇمايدىغان ئادەمدەك قاراپ كەتتىڭىزغۇ. مەن كېرەم. ئۈرۈمچىدە جۈرئەت بىلەن بىز ئىككى قېتىم بىللە تاماق يىگەنغۇ!    ئۆزلىرىدىن 3 قارار بۇرۇن ئوقۇپ مەكتەپ پۈتتۈرۈپ كەتكەن كېرەمنى نائىلە ئاران تەسلىكتە ئەسكە ئالدى. چۈنكى 3 يىل بۇرۇنقى ئىككى قېتىملىق  ئۇچرىشىش ئۇنىڭ خاتىرىسىدىن پاك-پاكىزە يۇيۇلۇپ كەتكەن ئىدى. ‹‹ئاخشام جۈرئەت، كېرەم ئاكام تېلفۇن قىپتىكەن دىسىمۇ بىلمەپتىمەن دىسە ›› نائىلە شۇنداق ئويلىغاچ ئۆزرە ئېيتتى.    - كەچۈرۈڭ. ئارىدىن نەچچە يىل ئۆتكەن بولغاچقا سىزنى ئىسىمدىن چىقىرىپ قويۇپتىمەن.    - ھىچقىسى يوق. ئۆيىمىزگە مېھمان بولۇپ كەپسىز. بۇنىڭدىن كىيىن كۆرۈشىدىغان پۇرسىتىمىز كۆپ تېخى.    - بولىدۇ ئەمسە، مەن ھاممامغا ياردەملىشەي دەپ چىققان. كۆرۈشەمىز.    نائىلە يەڭگىل قەدەملەر بىلەن كىتىپ قالدى. كېرىم بولسا ئۇنىڭ ئارقىسىدىن ئاچ قالغان بۆرىدەك چەكچىيىپ قاراپلا قالغانىدى.    بىر كۈنلۈك مېھماندارچىلىق تۈگەپ ئۇلار ئۆيىگە قايتىپ كەلگەندە ئاللىبۇرۇن قاراڭغۇ چۈشكەن بولۇپ، يول چىراقلىرى يىنىپ بولغانىدى. ئانىسىنى يۆلەشتۈرۈپ ئىشىكتىن كىرگەن جۈرئەت مېھمانخانا ئۆيگە كىرىپ ساپادا ئولتۇرغاچ ئېغىز ئاچتى.    - ئانا، قېيىنئاتا-قېيىنئانىلىرىم بىلەن تويدا بىر كۆرۈشكەنچە كۆرۈشۈپمۇ باقمىدىم. ھېلىمۇ ئىككى ئايدىن ئېشىپ قالدى. بىز شۇ تەرەپلەرگە بىر بېرىپ كەلسەك بولامدىكىن .    - قاچانراق ماڭايلى دەۋاتىسىلە بالام.    ئايىمخاننىڭ، كۈندىلا ئۆي ئىشلىرىنى قىلىپ، ھالىدىن ياخشى خەۋەر ئىلىۋاتقان كىلىنىدىن ئايرىلغۇسى يوق ئىدى. شۇنداقتىمۇ نائىلە ئاتا-ئانىسىنى كۆرۈپ كەلمىسە بولمايدۇ دە.    - ئىككى ئۈچ كۈن ياخشىراق تەييارلىق قىلىپ بېرىپ كىلىڭلا. يول ئارىلىقىمۇ خېلى بار. ئۇنىڭ ئۈستىگە تۇنجى قېتىم بارماقچى بولىۋاتىسىلە ئەمەسمۇ.    - ھەئە ئانا، دۈشەنبە كۈنى ئەتتىگەن يولغا چىقساق قانداق بولا؟    جۈرئەت گەرچە ئالدىنقى كۈنىلا نائىلەگە ۋەدە بېرىپ بولغان بولسىمۇ، ئانىسىنىڭ كۆڭلىنى ئاياپ ئۇنىڭدىن مەسلىھەت سوراۋاتقان قىياپەتتە سۆزلەۋاتاتتى.    - ماقۇل بالام. ئۇنداق بولسا مەن ئەتە نائىلە قىزىم بىلەن بازارغا چىقىپ ئۇنىڭغا بىر قۇر كىيىم-كىچەك قىلىپ بىرەي. قۇدىلارمۇ خاتىرجەم بولۇپ قالسۇن.   -بولدى ئانا، نېمانداق كايىپ كىتىلا. تېخى تويلۇق ئالغان كىيىملەرنىڭ ھەممىسىنى كىيىپمۇ بولالمىدىم.    نائىلە خۇشال بولۇپ ۋارقىرىۋىتىشكە ئازلا قالغان بولسىمۇ ئۆزىنى تۇتىۋالغانىدى.    -شۇنداق بولسىمۇ قىزىم، ئاتا-ئانىڭىز سىزنىڭ بۇ يەردە ياخشى تۇرمۇش كەچۈرىۋاتقانلىقىڭىزنى ئۇقۇپ قالسۇن. يېراق يەرگە قىزىنى يولغا سىلىپ قويغان ئاتا-ئانىنىڭ كىچە-كۈندۈز ئويلايدىغىنى ‹‹ قىزىم قانداقراق تۇرغاندۇ ›› دىيىش بولىدۇ. گەرچە مەن يېراق يەرگە قىز ياتلىق قىلىپ باقمىغان بولساممۇ، مەنمۇ بىر ئانا. قۇدىلارنىڭ قەلبىنى چۈشىنىمەن. سىز مەن دىگەندەك قىلسىڭىزلا بولىدۇ قىزىم.    مەسلىھەت پۈتتى. قېيىنئانىسى ھەم يولدىشىدىن خۇشال بولغان نائىلەنىڭ قاپقارا قوي كۆزلىرى ياشلاندى. بۇ ئاتا-ئانىسىنى كۆرۈش ئۈچۈن تىركىشىۋاتقان يۈرىكىنىڭ خۇشاللىق يىشى ئىدى. بۇ قېيىنانىسى ھەم يولدىشىدىن مەمنۇن بولغان رازىمەنلىك يىشى ئىدى. بۇ ئۆزىنىڭ بەختىدىن پەخىرلىنىۋاتقان ئىپتىخارلىق، مەمنۇنىيەتلىك كۆز يىشى ئىدى.