قەلبىنۇرنىڭ قەلبى

رەھمەتۇللاھ

	جۈمە كۈنى قىز-كېلىنلەرنىڭ ئاتا-ئانىسى بىلەن كۆرشىدىغان، ئائىلىسىدىن دەم ئالىدىغان خۇشاللىق كۈن ئىدى. لېكىن، قەلبىنۇر بۈگۈن خۇشاللىق ئەمەس تۇرمۇشقا چىققان تۆت يىلدىن بىرى تارتمىغان ئەڭ قاتتىق ئازاپنى تارتىۋالدى. باققا چىقىپ ئولتۇرۇپ ئاۋازىنى قۇيۋېتىپ تازا يىغلىۋالغاندىن كىيىن قىزلىرىنى تەييارقىلىپ چوڭ ئۆيگە ماڭماقچى بولدىيۇ لېكىن ئەينەك ئالدىدا چىرايىنى كۆرۈپ توختاپ قالدى. نۇرمەمەتنىڭ تۆت بارمىقى سۇرۇخقا باسقاندەكلا چىققاننى ئازدەپ، كۆزلىرى ئىششىپ چىرايى نەشىكەشكىلا ئوخشاپ قالغان ئىدى. باللىرىنى ئويناپ كىرىشكە سىرتقا چىقىرۋېتىپ كىرىپ ياتتى. تىلىۋىزورغا قاراپ يېتىپ نۇرمەمەتنى ئەسلەپ قالدى. ئۆزىگە قول تەككۈزگىنىگە پۇشايمان قىلدىمۇ ياكى ئاچچىقى تېخى يانمىغانمۇ ئىشقىلىپ قەلبىنۇرنىڭ تەستىكىگە قاتتىق بىر شاپىلاق سالغاندىن كىيىن كۆزىگە لىققىدە ياش ئالغان پېتى ئۆرۈلۈپلا سىرتقا چىقىپ كەتكەن ئىدى. چىقىپ كەتكىلىمۇ ئىككى يېرىم سائەت بۇلاپتۇ. نەگە بارغاندۇ ؟ نىمە ئىشلارنى قىلغاندۇ ؟ بىرەر ئەخمىقانە ئىش قىلىپ قويماس، ياق نۇرمەمەت ئۇنچىلىك ئىشلارغا ئۆزىنى تۇتۇۋالالمايدىغان ئادەم ئەمەس. ئەر خۇتۇنچىلىق جىدىلىدە كىم ئۆيدىن چىقىپ كەتسە شۇ نوچى. گۇناھ ئۆزىدە بولسىمۇ ئۆيدە قالغۇچى ئەنسىرەيدىغان گەپ. ۋاقىت ئۇزارغانسىرى تېخىمۇ شۇنداق بۇلىدۇ. ئايال كىشى بىرنى تۇغۇپ بولغۇچە ئۆيدىن چىققۇچى ئايال كىشى بۇلىدۇ. ئازراقلا ئىش چىقسا ئۆيدىن چىقىۋالسا ئەركىشى قايتۇرۇپ كىلەلمەي قىلمىغىنى قالمايدۇ. ئەمما، بىرنى تۇغۇپ بولدىمۇ ئەركىشى قاچقاق بولىۋالدۇ. بۇلۇپمۇ قەلبىنۇردەك ئىككىنى تۇغۇپ بولغاندا چىداپ ئولتۇرماي ئامال يوق.ئىككى بالا بىلەن نەگە باراتتىڭ؟ ئاتا-ئاناڭنىڭ ئۆيى بولسىمۇ ئۈچ كۈندىن ئارتۇق تۇرالمايسەن، گەرچە ئاتا-ئاناڭ ۋاي بالام دەپ تۇرسىمۇ ئەمما كىچىك بالىنىڭ پۇت-قۇلىنى باغلاپ قويغىلى بولمايدۇ. بالىنى  قۇيۇپ ماڭساڭ تېخى ئەنسىرەپ ئولتۇرغىلى بولمىغان. ئىشنىڭ يامىنى كىلىپ ئەركىشى يالۋرۇپ بارمىساتېخىمۇ چاتاق. شۇنىڭلىق بىلەنلا ئاجىرشىپ كەتكىلى بولمىغان، «ئۆزى كەلگەن يارەي، ئۆزى كەتكەن يارەي» دەپ ئۆزلىگىدىن يېنىپ كەتكىلى بولمايدۇ. شۇڭا ئىككى بالا بولغاندا يەنىلا يامانلىمىغان ياخشى. قەلبىنۇر خىياللار بىلەن تۇرۇسقا قاراپ ياتقاندا يانفۇنى سايراپ كەتتى. « ئەسسالامۇ ئەلەيكۇ م قەلبىنۇرخان بۇلامسىز ؟ قانداق ئەھۋالىڭىز ؟» يات نۇمۇردىن كەلگەن بۇ ئۇچۇرغا قاراپ قەلبىنۇر سەل ھەيران قالدى، ئۇنىڭغا ئەزەلدىن يات تېلىفۇن ياكى يات ئۇچۇركىلىپ قالمايتتى، ئەزەلدىن بىرەسى خاتا تېلفۇنمۇ ئۇرۇپ قالمايتتى. «ۋە ئەلەيكۇم ئەسسالام ! ئۆزىڭىز كىم؟ نىمە ئىشىڭىز بار ؟» «ئىسمىم ئادىل، يىڭى ھايات دوختۇرخانىسىدا ئىشلەيمەن. سىز بىلەن تۇنۇشۇپ قالغۇم بارئىدى. خاتا چۈشەنمەڭ ! مەن پەقەت سىز بىلەن سىرداش دوست بولماقچى» « مەن ئەركىشى بىلەن دوست بولمايمەن، مىنىڭ ئىرىم، ئىككى قىزىم بار» « بىلىمەن ئەھۋالىڭىزنى ھەممىنى بىلىمەن. مەنمۇ سىزگە ئوخشاش تۇرمۇشنىڭ زەربىسىگە ئۇچۇرغان، بىرى-بىرىمىزگە تەسەللى بولالايدىغانلىقىغا ئىشنىمەن. شۇڭا مىنى چۈشۈنىشتىن ئىلگىرى رەت قىلىۋەتمىسڭىز» قەلبىنۇر نىمە دېيىشنى بىلەلمەي قالدى. ھەممە ئەھۋالىمنى، ئىسمىمنىمۇ بىلدىكەن مەن تۇنۇيدىغان بىرەسىمىدۇ ؟ مىنىڭ بۇنداق ئازاپتا تۇرۋاتقىنىمدىنمۇ خەۋىرى بار ئىكەن، گەپلىرى سەمىمىيدەك قىلىدۇ. بىرپاراڭلىشىپ باقمايمەنمۇ ؟  ياكى بىرەسى كولدۇرلىتىۋاتقانمىدۇ؟ قانداق قىلىشنى بىلەلمىگەن قەلبىنۇر يانفۇننى تاشلاپ قۇيۇپ سىرتقا چىقىپ كەتتى. داۋامىنى ئىنكاس شەكىلدە يازاي روھچىن قەلب خاتىرسى

مايسىخان

	بۇنداق ۋاقىتتا تەييار تۇرغان كىمدۇ ئەمدى؟ باشقا ۋاقىت ئەمەس دەل ئائىلىسىدە خاپىلىق بولغان چاغقا ئۈلگۈرۈپ قاپتۇ بۇ ئۇچۇر، قەلبىنۇر قانداق قىلار؟ بۇ زادى كىم؟

anar

	‏بەك خوشام يوق مېنىڭ ئاشۇنداق ناتونۇش نومۇرلار ئۇچۇر قىلىپ گەپ قىلسا ...قەلبىنۇرنىڭ خۇيى ئوبدانكەن

Erwah

	مەن بەزىدە ئىچىم پۇشۇپ قالسا تەۋەككۈل دەپلا ئۆزۈم ياقتۇرىدىغان سان سىفىرلارنى بىر يەرگە ئەكەپلا ئۇچۇر قىلىپ قويىمەن ، تەلىيىم ئوڭدىن كەلگەن چاغلىرى پوشكال يىيەلەيمەن تېخى!

مايسىخان

	Erwah يوللىغان ۋاقتى  2012-يىلى 8-ئاينىڭ 23-كۈنى 22:38 مەن بەزىدە ئىچىم پۇشۇپ قالسا تەۋەككۈل دەپلا ئۆزۈم ياقت ... ھە...شۇنداق سىناپ يۈرۈپ ىاتا پوشكالدىن بىرنى يەپ قالماڭ ئەرۋاھجانننننن

باتۇرچەۋەنداز

	قەلبىنۇر چۇقۇم ناھايىتى ئىھتىياتچان بۇلىشى كېرەك. ئىشقىلىپ بۇ ۋاقىتتا قەتتى ئادىل بىلەن پاراڭلىشىشقا بولمايدۇ

مايسىخان

	باتۇرچەۋەنداز يوللىغان ۋاقتى  2012-يىلى 8-ئاينىڭ 24-كۈنى 13:27 قەلبىنۇر چۇقۇم ناھايىتى ئىھتىياتچان بۇلىشى كېرەك. ئىش ... مەنمۇ شۇ قاراشتا

Aydar

	مايسىخان يوللىغان ۋاقتى  2012-يىلى 8-ئاينىڭ 24-كۈنى 14:10 مەنمۇ شۇ قاراشتا يولداشلارنىڭ پىكىرىگە قوشۇلىمەن.

رەھمەتۇللاھ

	كەچ سائەت 10دىن ئاشقان بولسىمۇ نۇرمەمەت پەيدا بولمىدى. قەلبىنۇر بىرتۇرۇپ ئۇردىغاننى ئۇرۇپ, نوچىلىقىنى قىلپ قۇيۇپ يۇقاپ كىتىۋالغىنىغا ئاچچىقى كەلسە، بىر تۇرۇپ ئەنسىرەيتتى. نۇرمەمەت كىچىك بالا ئەمەس، ئاچچىقى يانغاندا پەيدا بۇلىدىغىننى بىلسىمۇ ئۆيدىن قەيداپ چىقىپ كەتكەن ئادەمدىن ئاشۇنداق ئەسىرەيدىغان گەپ ئىكەن. تېلفۇننى نەچچە قۇلىغا ئېلىپ بۇلۇپ يەنە توختاپ قالدى. تېلفۇن ئېلىپ يەنە جىدەل قىلىشنىڭ ئورنى يوق، يالۋۇراي دىسە تەياق يىگەن ئادەم نۇرمەمەت بولمىسا شۇنداق ئىككىلنىش ئىچىدە تۇرغاندا ھېلىقى يات نۇمۇردىن يەنە ئۇچۇركەلدى. «يولدىشىڭىز پەيدا بولدىمۇ ؟ يارشىپ قالدىڭلارمۇ ؟» قەلبىنۇر بۇ ئۇچۇردىن ئەندىكىپ كەتتى. بىزنىڭ بۈگۈن جىدەللىشىپ قالغىنىمىزنى قانداق بىلىدۇ، ياق بۇ ئارىمىزدىكى بىرئادەمكەن، ھەقىقەتەن ئويۇن ئويناۋېتىپتۇ. قەلبىنۇر ھېلىقى نۇمۇرغا تېلفۇن ئۇردى، لېكىن تېلفۇننى كۆتۈرمىدى، يەنە ئىككى قېتىم قايتىلاپ ئۇرۋىدى يەنە كۆتۈرمىدى، شۇنىڭ بىلەن ئۇچۇر يازدى: «زادى كىم سەن ؟ نىمە مەقسىدىڭ بار ؟ ئەگەر كۆڭۈل خوشلۇقى ئىزدەپ مىنى كولدۇرلاتماقچى بولساڭ خام خىيال قىپسەن . . . ئۇغال بالا بولساڭ تېلفۇننى كۆتۈر! ياكى ئۇچۇر يازماي تېلفۇن ئۇر، بولمىسا بېرىپ ئۈژمەڭنى تەر! ئەمدى ئۇچۇرۇڭغا جاۋاپ يازمايمەن، يەنە ئاۋارە قىلساڭ بۇ كارتىنى تاشلىۋىتىمەن» قەلبىنۇرنىڭ بۇ ئۇچۇرىغا جاۋاپ كەلمىدى. قەلبىنۇر ئەتتىگەندە ئويغانغاندا يېنىدا نۇرمەمەت بار ئىدى. ئۇنىڭ قانداق چاغلارغا پەيدا بولغىنىنىمۇ ئۇقمىغان ئىدى. يېنىدا ياتقان نۇرمەمەتكە قاراپ قەلبىنۇرنىڭ قەلبىدە ئىللىق بىر سىزىم پەيدا بولدى. پىشانىسى كەڭ، قاڭشارلىق چىرايى سېرىقراق، زاڭقى ئۇچلۇق ، بويى پاكار كەلگەن بۇ يىگىت بۇنىڭدىن 4 يىل ئىلگىرى قەلبىنۇرنىڭ كۆڭلىنى بىر سورۇندا مايىل قىلىۋالغانتى. قەلبىنۇر ئىلگىرى بىرە يىگىت بىلەن قاش كۆتۈرۈپ پاراڭلىشىپ باقمىغان ،ھاياتىدىكى تۇنجى تۇنىشى، تۇنجى مۇھەببىتى نۇرمەمەت ئىدى. ئۇلار تىزلا چىقىشىپ قالدى، نۇرمەمەتنىڭمۇ قەلبىنۇر تۇنجى سۆيگىنى ئىدى شۇڭا بەك ئەتىۋارلايتتى. ئۇلارنىڭ تۇمۇشىدا نە يامانلاش، نە قۇدىلارنى ئوتتۇرغا سېلىش ئىشلىرىمۇ بولمىغان بىراق 4 يىلنى گۈلدەك ئۆتكۈزۈپ 5- يىلغا قەدەم قويغاندا ئىككى ئايدەك بولدى مۇشۇنداق ئىگىز پەسلىكلەر ئاۋۇپ قالدى. نۇرمەمەت سىرتقا قارىۋالغاندەك ئەمەس ئىدى. نىمە ئىش بولغانلىقىنى قەلبىنۇرمۇ بىلەلمەيتتى. ئىشقىلىپ ئارتۇق دىيلىپ قالغان بىرە ئېغىز گەپ، بىرە تال ئىش بىر جىدەلنىڭ پىلتىسىگە ئوت ياقاتتى-دە جىدەل چۇڭىيىپ قول كۈتۈرشلەرگىچە بېرىپ قالاتتى. قەلبىنۇر ھەرقېتىم ئۆزىنى تۇتۇۋېلىش نۇرمەمەتكە يانماسلىق توغۇرسىدا ئۆزىگە جېق ۋەدىلەرنى بەرسىمۇ ئاچچىقى كەلگەندە پايلىمايتتى. قەلبىنۇر نۇرمەمەتنى ئويغىتىۋەتمەسلىك ئۈچۈن ئاستا سۇغۇرلۇپ چىقتى ۋە دەرھال ناشتىلىققا تۇتۇش قىلدى. نۇرمەمەتنىڭ ناشتىلىق ۋاقتى بەك ئالاھىدە بۇلۇپ ئورنىدىن تۇرۇپ نامىزىنى ئۇقۇپ بىردەم ئۇخلاپ تۇرۇپلا ناشتىلىق تەييار بولسا قىلاتتى بولمىسا «مانا قاچىغا ئالساملا بۇلىدۇ» دىگەنگىمۇ ئۇنىماي ماڭاتتى . شۇنداق ئالدىراپ ناشتىلىقنى تەييارقىلىپ نۇرمەمەتنىڭ ماڭىدىغان ۋاقتىغا ئۈلگۈرتۇپ جوزىغا تىزىپ ساقلاپ ئولتۇرۋىدى نۇرمەمەت چىقمىدى. قاراپ باقاي دەپ كىرۋىدى ياتقان يىرىدە يوق. ئاللا بۇرۇن چىقىپ كەتكەن ئىدى. قەلبىنۇرغا بۇئىش  ئېغىر كەلدى. ئۆتكەنگە سالاۋات دەپ ئۆزۈم ئاكتىپلىق بىلەن ئالدىغا چىقساممۇ يەنە يانمايدىغان قانداق ئاچچىقكەن ئۇ . . . نۇر مەمەت يامان ئوخشاپتۇ دەپ تەرلەپ ئولتۇرۇپ يەيدىغان  جۇسەي لەغمەننى ھويلىنىڭ ئوتتۇرسىغا ئاتتى، قاچىلارنى ئۇرۇپ، چېقىپ ۋارقىراپ، تازا يىغلاۋاتقان چاغدا ئىشىكنى بىرسى قاققىلى تۇردى. ياشلىرىنى سۈرۈتۈپ يۈزىنى يۆگەپ ئىشىكنى ئېچىۋىدى، خوشنىسىنىڭ بالىسى مۇراتجان قۇلىدا بىر دەستە گۈل تۇتۇپ تۇراتتى. « بىر ئاچام بۇ گۈلنى خوشنىڭىز قەلبىنۇرخانغا ئەكىرىپ بەرسىڭىز دىگەنتى» كىمكەن ؟ تۇنۇدۇڭمۇ ؟ ياق گۈلنى بىرىپلا بىر ماشىنىغا ئولتۇرۇپ كىتىپ قالدى. ماشىنىدا باشقا بىر ئادەم بارئىكەن. ھېچ قايسىسىنى تۇنۇمايدىكەنمەن. قەلبىنۇر گۈلنى ئەكىرىپ قارىۋىدى ئارسىدا بىر باغاقچە تۇراتتى. « مەن ئابلىكىم ئۇچۇر يېزىشىمنى ياقتۇرمىسىڭىز سىزگە كۆڭۈل ئىپادىلەيدىغان يول ماڭا جېق چىقىدۇ، ئىشىنىمەنكى ھامان بىرخىل ئۇسۇلنى ياقتۇرۇپ قالىسىز، بىرئادەمگە بىر سىرداش، تەسەللى بۇلۇش شۇنچىۋىلا قىيىنمىكەن، مىنىڭ گەپ سۆزلىرىمدىن سىزنى ئالدايدىغاندەك تۇيغۇ بەردىممۇ ؟ يۈرىكىڭىزنى تىڭشاپ بېقىڭ قەلبىنۇر چۈنكى « يۈرەكتىن چىققان گەپ يۈرەككە تىگىدۇ» مىنىڭ ھەربىر سۈزۈم يۈرۈگۈمننىڭ ئىنتىلىشى، ساداسى . . . » جاۋابىڭىزنى ساقلايمەن - - -ئابلىكىم گۈلدىن قۇيۇق ئەتىر پۇرقى كىلەتتى، گۈلنى كۆرۈپ قەلبىنۇرنىڭ كۆڭلى كۆتۈرلۈپ قالدى. گۈلنى ئاچىقىپ تاشلىۋىتەي دىدىيۇ يەنە پايلىماي لوڭقىغا سېلىپ سۇ قۇيۇپ نۇرمەمەتنىڭ كۈزىگە چېلىقىدىغان يەرگە قۇيۇپ قويدى. بۇ گۈلنىڭ بولسىمۇ نۇرمەمەت ئىككىيلەن ئوتتۇرسىدا بىر گەپ تىشىشنى ئارزۇ قىلاتتى. قەلبىنۇر جېق ئىككىلنىشتە قالدى،  بىر پاراڭلىشىپ، مۇڭدىشىپ باققۇسىمۇ كىلەتتى. لېكىن، ئەزەلدىن خىيانەت دىگەن نەرسىنى ئىدىيسى كۆتۈرمەيدىغان غۇرۇرلۇق بىر ئايالغا نىسبەتەن بۇ نۇرمەمەتكە قىلىنغان خىيانەت بۇلاتتى قەلبىنۇر تېلفۇننى ئېلىپ ھېلىقى نۇمۇرغا تېلفۇن ئۇردى، تېلفۇننى يەنە كۆتۈرمىدى. « سىز زادى نىمە دىمەكچى ؟ سىردىشىشنى خالايدىكەنسىز ؟ تېلفۇننى كۆتۈرمەيسىز ؟ مۇشۇنداق ئۇچۇردا سىردىشامسىز ؟ گىپىڭىزنى ئۇچۇق دەڭ » « بىز كۆرشىلى شۇ ۋاقىتتا گىپىمنى ئۇچۇق دەيمەن. تېلفۇننى كۆتۈرمەسلىكىمنىڭ سەۋەبى بار  ۋاقتى كەلگەندە چۈشەندۈرۈپ قۇيىمەن، ماڭا يول قۇيۇپ تۇرۇڭ » «مۇمكىن ئەمەس » دەپ يازدى قەلبىنۇر ۋە تېلفۇننى تاشلاپ قۇيۇپ تاماقنى ىيىغىشتۇرۇشقا باشلىدى

anar

	كۆرۈشۇپقۇ يۈرمەس  ھە بۇ قەلبىخان