بىلمىدىم

قاراكۆز

	بىلمىدىم مۇھەممەتجان راشىدىن نە نەسىھەت -ۋەز كېرەك ھەر بالامغا ، بىلمىدىم . بەش بالام بار ، كىم سالار چۆپنى كالامغا ، بىلمىدىم ، ھە شۇلاردىن كىم بارار ئەمدى سامانغا ، بىلمىدىم ، نە ئۈچۈن يۈگۈرۈك ئۇلار تەييار تائامغا ، بىلمىدىم . يۈك يەنە قاي كۈنگىچە قاتقان چانامغا ، بىلمىدىم . چوڭىنىڭ تۇغدى ئايالى توي قىلىپ بىر  ئايدا دەل ، توققۇز ئاي ، ئون كۈن ئىدىغۇ ئەسلى ئادەتتە قەرەل . قىلسا بولمامدۇ ، دۆيۈزلەر ئۈشبۇ ئادەتكە ئەمەل ، بۇ قەدەر چاققان كېلىنگە كۈندە بىر كۈلمەمدۇ ئەل . ئۇقتۇرارمەن نېمە دەپ بۇنى ئانامغا ، بىلمىدىم . قويدى ئوڭدامغا  چىكامنى يەپ - ئىچىپ ئىككىنچىسى ، شۇڭا ئايدا كەتتى توقسان كوي قاۋاققا نەق - نېسى ، نەدە قالدى قول سائەت  ئۇنئالغۇلار......يوقتۇر ئىسى ، گەپلىرى ، گەپ سورىساڭ گويا پىچاق ، شەمشەربىسى . قايسى كۈن ئاچقاي  قۇلاق يۇمشاق پاراڭغا ، بىلمىدىم ؟! بىرسىنىڭ تۇرقى ئەجەب ، دەلدۈش دىسەڭ ، دەلدۈش ئەمەس ، چاچلىرى گەردەندە ، ئەمما ، تەرك يۇرت دەرۋىش ئەمەس . كۈن بويى كىرمەس تالادىن ، ئۆيگە كۈچ بەرمىش ئەمەس ، مەن ئۆزۈم شۇنداقمۇ ئەسلى يا سۆڭەك ، يا گۆش ئەمەس ، ئۇ قاچان ئادەتلىنۇر ئەھلى سالامغا ، بىلمىدىم . قولىدا گىتتار كېكەچ بار ، ناخشىمىش توۋلاشلىرى ، قوشلنىلار ياپتى ئىشىك ، جاق تويدۇرۇپ ھوۋلاشلىرى . ئەلگە ياققايمۇ ئىرغاڭلاپ ، سىلكىنىپ ئويناشلىرى ، يوق ئۇنىڭ ئۆز سەنئىتى ، ئۆز مۈلىكىنى ئويلاشلىرى ، شۇمىكىن ياكى يىگىت  باققان زامانغا ، بىلمىدىم . قالدى بىرسى ئىمتىھاندىن ئاقىۋەت ئويناپ يۈرۈپ ، ئەمما ، ئۆتكۈزدۈم يەنە يالغان نومۇر جايلاپ يۈرۈپ . كەتتى مىڭ كوي بىرلىرىنىڭ ئاغىزىنى مايلاپ يۈرۈپ ، قاچتى مەكتەپتىن ئۇمۇ بىر يىلدا << ۋاي - ۋايلاپ >> يۈرۈپ ، يۈك بولارمۇ مەڭگۈ ئۇ ئاجىز دولامغا ، بىلمدىدىم .

مودەن

	ئاجايىپ  ئېسىل  شېئركەن....ھەي  شۇ  ئاتا-ئانىنىڭ  جاپاسى  بالا  دەردى....