ئۆلۋېلىش ئالدىدا

زۆھرە

	شۇنداق بىر شۇم خىيالنىڭ كاللامغا قانداق كەلگەنلىكىنى ھازىر ئويلىسام بەدەنلىرىمگە تىترىرەك ئولىشىپ كېتىدۇ. ئۆلۈپلا ھەممىدىن قۇتۇلۇش، دېگەن بۇ خىيال كاللامغا كېلىشى بىلەن، قانداق ئۆلۋېلىشنىڭ ئەڭ ياخشى ۋە ئەڭ تېز بولىدىغانلىقى ئۈستىدە چاقماق تېزلىكىدە ئويلاندىم. پەرھات تۇرسۇننىڭ <<ئۆلۋېلىش سەنئىتى>> نامىلىق كىتاپىنى بىر قېتىم ئوقۇپ قويمىغانلىقىم ئۈچۈن شۇنداق پۇشايمان قىلدىم. كىنۇلاردىكى قولنىڭ بېغىشىدىكى ئارتېرىيە قان تومۇرىنى كېسىش، ئەمما بەدەندىكى قان ئاز- ئازدىن چىقىپ بولغىچە قانچە قىينىلار ئادەم، ياق بۇمۇ بولمايدىكەن. دورا ئىچىپ جىمجىتلا يېتىپ، مەڭگۈلۈك ئويقىغا كەتسەمچۇ، ئەگەر ئىچكەن دورام ساختا ياكى تەسىرى ئاستا- ئاستا كۆرۈنىدىغان بولۇپ قالسا، جېنىم تېخىمۇ قىينالغىدەك. مېنىڭ مەقسىدىم ، ناھايتى تېز ئۈنىمى كۆرۈلىدىغان، جان بەك قىينالمايدىغان بىر ئۇسۇلنى تاللاپ بۇ يورۇق دۇنيادىكى ھەممىلا نەرسىنى كۆزۈم كۆرمىسە، مېنى ھادۇرغانلارمۇ، مەن ھاردۇرغانلارمۇ بىراقلا ئارام تاپسا دېگەندىن باشقا خىيال ئەمەس ئىدى. بىنادىن سەكرىسەمچۇ، ئۇف پۈتۈن ئۇستىخانلىرىم ئۇۋۇلۇپ كەتسە، چىرايلىرىم تونۇغۇسىز بوپ كەتسە، بۇنداق ئېچىنىشلىق ئۆلۈم يولىنى تاللىسام ئۆزۈمنى بەكلا قىيناپ قويغۇدەكمەن. ئۇنداقتا << سۇ ئۈستى باغچىسى>> غا بېرىپ، كارتىرغا چىقىپ سۇغا ئۆزۈمنى تاشلىسامچۇ؟ نۇرغۇن ئۆلۋېلىش يوللىرىنى ئويلىغان بولساممۇ يەنىلا ھېچقايسى كاللامدىن ئۆتمىدى. تۇيۇقسىز قورسۇقۇمدا بىر نەرسە مىدىرغاندەك قىلدى، بۇنچە قىسقا ۋاقىتتا بۇنداق قورقۇنچۇلۇق خىيالنى قانداق قىلغانلىقىمنى ئويلاپ بەدەنلىرىمگە تىتىرەك ئولىشىپ كەتتى. ئۆزۈمنىڭ شەخسىيەتچىلىكىمدىن نەپىرەتلەندىم. بۈگۈن مانا تۈنۈگۈنكى شۇ بولمىغۇر خىيالىمدىن بىرەرسىنى قىلىپ، راستىنلا ئۆلۈپ كەتكەن بولسام قانداق بولار بولغۇيتتى، مېنى شۇنچە جاپادا، نى ئارزۇلار بىلەن باققان شۇ ئاتا- ئانامغا قانداق بوپ كېتەر ئىدى،ھە؟! يولدۇشۇم، بالىلىرىم تۇيۇقسىزلا يۈز بەرگەن بۇ ئىشتىن ئەقلىنى يوقۇتۇپ، نىمە قىلارىنى بىلمەي يۈرۈشكەن بولاتتى، بالىلىرىم ئاق ياغلىق ئارتىشقان بىر توپ كىشىلەرنىڭ يىغا- زارىسى ئىچىدىن بىر نىمە ئىزلەيتتى، مېنى ئىزلەيتتى، مېنىڭ بىر يەردىن چىقىپ: - قوزىلىرىم، قولۇڭلارنى يۇيۇپ تاماق يەۋېلىڭلار دىيىشىمنى كۈتەتتى، لېكىن مەن ھەممىدىن بىخەۋەر ئۇيقىغا كەتكەن، ياندىكى ئۆيدە نىمىش بولىۋاتقانلىقىنى، كىمنىڭ نېمە دەۋەتقانلىقىنىمۇ بىلمەي مەڭگۈلۈك ئۇيقىدا ياتقان بولاتتىم. قېرىنداشلىرىم، دوستلىرىم بۇ ئۆلۈمنىڭ سىرىنى بىلەلمەي ھەيران بولۇشاتتى، بىر كۈن، ئىككى كۈن، ئۈچ كۈن.......................... ئاندىن ھەممىلا ئادەم ئۆز تىرىكچىلىكى بىلەن مېنىڭدەك بىر كىشىنىڭ بارلىقىنى ئاستا- ئاستا ئۇنتۇلۇپ كېتەتتى. ئۇنىڭ قەلبىدە بىر نادامەت قالاتتى، مەڭگۈ ۋىجدان ئازابى ئىچىدە ياشايتتى، ئۆزىگە ئوخشىماي قالاتتى، ئالدىدا بىر يەرلىرى ماڭا ئوخشايدىغان بالىلىرىمغا قاراپ يۈرىكى پۇچۇلناتتى، مەن بولسا يەنىلا شۇنداق خاتىرجەم ئۇيقۇمنى ئۇخلاۋېرەتتىم. ئەمما مەن ئۆلمىدىم، شۇڭا بۈگۈن قۇياشنىڭ كۆتۈرۈلگەنلىكىنى قايتا كۆرەلىدىم، بالىلىرىمنىڭ چۈچۈك ئاۋازىنى قايتا ئاڭلىيالىدىم، يولدۇشۇمنىڭ ئولتۇرشۇپ كەتكەن شۇ پۇشايمانلىق كۆزلىرىنى كۆردۈم، يەنە تاماق يىدىم، سىرتلارغا چىقىپ بۇ ئالدىراش كىشىلەر توپلاشقان ئاۋات شەھەرنىڭ كوچىلىرىدا شۇ كىشىلەر قاتارىدا ماڭالىدىم.

ئايسۇ

	ھايات قىممەتلىكتۇر، بىزگە بېرىلگەن ئەڭ چوڭ نېمەتتۇر، ئۇنى ئاخىرلاشتۇرۇشنى ئۆزىمىز تاللىۋالساق بەكمۇ ئەپسۇسلىنارلىق ئىش بولىدۇ...ئۇلۇغ ئاللاھ ھەر بىر بەندىسىنىڭ كۆڭلىگە سەۋر بەرسۇن! ئەسەر بەكمۇ تەبىئىي يېزىلىپتۇ، ياقتۇردۇم، رەھمەت

ئەسمەتۇللاھ

	ئۇف . ھەر نىمە بولسا ئەقلىڭىزنى جۆرۈپ ئۈلۈۋالماپسىز . بولمىسا  تاھىر بۇلۇپ  زۆھرە نەدە سەن دەپ يىغلاپ يۈرەردۇق ؟

باتۇرچەۋەنداز

	دىلەيسەم ھەدە....پىسخىكىدا ئازراق مەسلە كۆرۈلدىمۇ قايدا

قەمبەرنىسا

	ناۋادا ماڭا تاللاشقا توغرا كەپ قالسا دورا ئىچىپ ئۆلۈشنى تاللىغان بولاتتىم. ئەمما اللەتائالا بىزگە جاننى ئاتا قىلغان ئىكەن، يەنە ئۆزى قايتۇرىۋالىدۇ. ئۆلىۋىلىش قاتتىق گۇناھ، ھەم چوڭ بىر ئەخمىقانىلىق. ھاياتتا نۇرغۇن ئىشلار بار. بۇ بىز ئۈچۈن بىر سىناق دۇنيا. رىيازەت چىكىپمۇ يەنە ياشاشنى خالايمىز. بۇنىڭ بىر مىسالى ئۆمەر ھەييامنىڭ تۆۋەندىكى بىر كۇبلىت شىئىرى                 بۇ ھايات بىزلەرگە نېمىنى بەردى؟                 بەزىدە خۇشاللىق بەزىدە ئازاپ.                 ئادەم ئۇ ئاشۇنداق تەلۋە مەۋجۇدات،                 رىيازەت چەكسىمۇ تىلەيدۇ ھايات.

مودەن

	بۇ دۇنياغا بىز مىھمان.كەتسەك قايتا كەلمەيمىزچوقۇم ياخشى ياشاش كېرەك.

peacelife212

	تۇنۇگۈن تېخى جۈمە نامىزىدا ئىمام، ئۆزىنى ئۆلتۈرۋېلىشنىڭ قانچىلىك گۇناھ بولىدىغانلىقى توغرىلىق سۆزلەپ،بەك ئېغىر گۇناھ بولىدىغانلىقىنى، دوزاققا مەڭگۈ قالىدىغانلىقىنى دىدى. ئۈلۈم يەنە بىر ھاياتلىقنىڭ باشلىنىشى، ئۆلگەندىن كېيىن، خاتىرجەم تۇرىدىغان، بىخارامان ئۇيقۇغا كېتىدىغان ئىش يوق، بۇ دۇنيادا قىلغان ئەتكەنلىرىمىزدىن ھىساب بىرىمىز. باشقىلارغا ئۇيقۇغا كەتكەندەك كۈرۈنگىنىمىز بىلەن، ئەمەلىيەتتە كۈرىدىغان كۈنىمىز بار تېخى، ئاللاھنىڭ رىزالىقىغا ئېرىشەلمىسەك.     ئانا بولغۇچى بالىلىرىنى ئويلاپ بولسىمۇ، چۇقۇم جاسارەتلىك ياشىشى كېرەك.

زۆھرە

	peacelife212 يوللىغان ۋاقتى  2012-يىلى 6-ئاينىڭ 23-كۈنى 15:26 تۇنۇگۈن تېخى جۈمە نامىزىدا ئىمام، ئۆزىنى ئۆلتۈرۋېلىشن ... ئانا بولغۇچى بالىلىرىنى ئويلاپ بولسىمۇ، چۇقۇم جاسارەتلىك ياشىشى كېرەك. كۆپ رەھمەت، چوقۇم شۇنداق قىلىمەن!