پىنھاندىكى سېغىنىش

تامچە

	يۈرۈكۈمگە تۈنجى بۇلۇپ كىرگەن يارنى سېغىندىم، ماڭا قىلچە پەرۋا قىلماي يۈرگەن يارنى سېغىندىم. مەن ئوتىدا ئاتەش كەبى كۆيگەن يارنى سېغىندىم، چىن دىلىمدىن مەڭگۈلۈك سۆيگەن يارنى سېغىندىم. پاك غۇبارسىز كۆڭلۈمگە تۇيۇقسىزلا كىرگەن بېسىپ، ئارقىدىنلا يۈرۈكۈمگە سۆيگۈ ئوقياسى ئېتىپ. چىن مۇھەببەت سۆيگۈلەر كەتتى قەلبىمدىن تېشىپ، ھەر بىر كىچە چۈشلرىمدە كۆرگەن يارنى سېغىندىم. نەچچە يىل سۆيگەن تۇرۇپ سۆيگۈمنى ھىچ ئېيتىيالماي، قايغۇ ھەسرەت ئىچرە ئۆتتۈم كۈنلىرىمنى بېيىتىيالماي. شۇنچە ئازاپ تارىتساممۇ گەر ئۇنتۇشقا مەن قىيالماي، ئۇزۇن زامانلار ئىنتىزار بوپ كۈتكەن يارنى سېغىندىم. نە قىلاي مەن سېغىنىشتىن ئۆزگە يوق بىرەر چارەم، زالىنىمەن نىمانچە دەھشەت رەھىمسىزدۇر بۇ ئالەم. خۇشاللىقتىن ئەسەر يوق ھەر كۈنۈم ئىچرە ماتەم، دىلغا ئوتنى سەپ قۇيۇپ يۈكەن يارنى سېغىندىم.

باتۇرچەۋەنداز

	مانا،مانا- سېغنىش،كۈتۈش  تۇغۇرسىدا ياخشى شېئىرلارنى ناھايىتى  ھۇزۇرلىنىپ ئوقۇيدىغان بوپ قالدىم دىسە مۇشۇ كۈندە     ئېسىل تامچى-دۇردانىلىرىڭىز ئۈزۈلمىسۇن

گۈلسەنەم

	مۇنبەر سېغىنىش كۈيلىرى بىلەن توشۇپتىغۇ