قەلىب قەسىرىمدىن ئۈنچىلەر(2)

دىلەيسەم

	نەچچە كۈنلەر بولدى، ئۆزۈمنى ياق، ئۆتمۈشتىكى ئۆزۈمنى تولا ئويلايدىغان بولدۇپ قالدىم. ئۆتمۈشتىكى مەن تولىمۇ قەيسەر(بەلكىم سىرتقى كۆرىنىشىم شۇنداقتۇ، ئەمەليەتتە بەكمۇ قەيسەر ئەمەس ئىدىم)، بەردەم، مەيلى قانداقلا ئىش يۈز بەرسە توغرا مۇئامىلە قىلالايدىغان، قىيىنچىلىققا باش ئەگمەيدىغان، يوققىمۇ شۈكرى قىلىدىغان، بىر مىنۇت ۋاقىتنى قولدىن بەرمەي تۇرمۇش ئۈچۈن كۈرەش قىلىدىغان، ئەتتىراپتىكىلەرگە ياردەم قىلىپمۇ، خىزمەت قىلىپمۇ، ئائىلە ئىشلىرىنى قىلىپمۇ... ئىشقىلىپ ھەممىگە يېتىشلىك ئۆزۈمنى ئويلايدىغان بولۇپ قالدىم. يېرىم يىللارچە بولغاندۇ، بىر كىملەر ئۈچۈن، ئۆزۈم ئۈچۈن مۇھىم بىلگەن كىشىلىرىم ئۈچۈن، ئۇلارنىڭ كەلگۈسى ئۈچۈن، ئۇلار بىلەن كۆپىرەك بىللە بولۇش ئۈچۈن، ئۇلارغا بىر ئائىلىنىڭ مېھرى- مۇھەببىتىنى ھېس قىلدۇرۇش ئۈچۈن ئۆزۈمنىڭ ئون نەچچە يىللىق تۇرمۇش ئادىتىمنى بىراقلا ئۆزگەرتتىم. ھەقىقىي بىر ئايال بولۇشنى ئىستىدىم، ھەقىقىي ئانا بولۇشنى ئىستىدىم. ئويلىغانلىرىم، بىر ئايالدەك ئەرنىڭ، پەرزەنتلەرنىڭ خىزمىتىنى قىلىپ ئولتۇرىدىغان ئاشۇ < بەختلىك> ئاياللاردىن بولدۇم. ئەجەپ راھەت! خالىغاندا ئۇخلاپ، خالىغاندا يەپ، ئۆيلىرىم رەتلىك، تاماقلار جايىدا، ئارىلاپ- ئارىلاپ ئائىلە يىغىلىشى قىلىپ سىرتلارغا چىقىمىز، شۇنداق چاغلاردا سىرتتىن تاماق يەيمىز، بولمىسا بىر ئائىلە كىشىلىرى كۈندە ئۈستەل ئەتتىراپىدا چۆرىدەپ ئولتۇرۇپ، پەرزەنتلىرىمىزنىڭ بەس-بەستە سۆزلىگەن ئاغىزلىرىغا قاراپ بەخت تۇيغۇسىغا چۆمۈمىز، قارىماققا مېنىڭ بۇ قۇربانلىقىم بىكارغا كەتمىگەندەك قىلاتتى، قانداقلا بولمىسۇن ھەممىسىنىڭ چېھرىدە كۈلكە بار ئىدى. بۈگۈن ئاپام يەنە ئىسمىنا قوشۇپ ئىشلەمدىكەن؟ كەچتە يەنە سىرتتىن تاماق يەمدۇق؟ يەنە تەييار چۆپ يەمدۇق؟ سەھەردە ناشتىلىقنى كىم تەييارلايدۇ؟ بۇنداق سوئاللار ئەمدى مەۋجۇت ئەمەس ئىدى. مانا مۇشۇنداق <بەختلىك> ئايال بولۇپ ياشاۋاتقىلى يېرىم يىل بولدى، ئەمما ئائىلىدىكى ۋاقتىمنىڭ كۆپىيىشى مېنىڭ روھىيتىمنى ئاستا- ئاستا تۈگەشتۈرۋاتقاندەك قىلاتتى.  كۈندىلا بىر خىل مەشغۇلات، ئەتتىراپىمدا ئۆزۈم ۋە ئائىلەمدىكىلەردىن باشقا ئادەم قالمىغاندەك ھېس قىلىپ، بۇ بەخت تۇيغۇسى ئورنىنى ئاستا- ئاستا بۇرختۇملۇق ئىگىلەشكە باشلىدى، ئىچىم شۇنداق سىقىلىدۇ، بىر يەرلەرگە بارغۇم كېلىدۇ، ئەمما نەگە بارىمەن، بارساممۇ ئۆي ئەتتىراپىدىكى باغچىغا چىقىپ بىرەر يېرىم سائەت ئايلىنىپ كىرىمەن ياكى دوستلىرىم بىلەن ئايدا بىر قېتىم كۆرۈشۈپ پاراڭلىشىپ كىرىمەن، ئەلۋەتتە ئائىلىدىكىلەرنىڭ قوساق مەسىلىسىنى بىر تەرەپ قىلۋېتىپ چىقىمەن. ئۇنىڭدىن باشقا كىتاپ كۆرىمەن، ناخشا ئاڭلايمەن، تورغا چىقىمەن، ئەمما ئەڭ مۇھىم بىر ئۇسۇل ئۇخلاپ ۋاقىتنى ئۆتكۈزۈش مېنىڭ ھازىرقى بىردىن- بىر ئۆزۈمگە تەسەللىي تاپىدىغان ئۇسۇلۇم بولۇپ قالدى. مانا مەن ھازىر ئاددى بىر ئائىلە ئايالى بولدۇم، بۇرۇنلاردا ئۆيدە بولسام ئۆيۈمنى يالىغاندەك تۇتىمەن، دەيتتىم، لېكىن ھازىر خىزمەت قىلغان ۋاقتىمدىكىدىنمۇ بەكرەك قالايمىقان، چۈنكى خىيالىمدا ، كەچكىچە بىر قىلىۋالىمەنغۇ دەپ ئويلايمەن. بەزىدە كەيپىياتىم شۇنداق ناچارلىشىپ كېتىدۇكى، دۇنيادىن بىزار بولۇپ كېتىمەن. ھېچكىمگىمۇ گەپ قىلغۇم كەلمەيدۇ، بىر دەم جىمجىت ئولتۇرۋالغۇم كېلىدۇ، ئەمما مۇمكىن ئەمەس، بالىلارغا قاپاق تۈرۈشكە بولامدۇ دەيسىز، ھەر قانچە ئىش بولسىمۇ ئەڭ ئاخىرقى تەبەسسۇمىمنى ئىشقا سېلىپ ئۇلار ئۇخلاپ بولغۇچە شۇ ھالىتىمنى ساقلاشقا تىرىشىمەن. شۇنداق بولغاچقىمىكىن ھازىر مېنىڭ ئۆيدىكى روھىي ھالىتىم ۋە كەيپىياتىمغا نەزەر سالغۇدەك ئادەم يوق، مەن نىمىگە مۇھتاج، بۇرۇن قانداق ئىدىم، ھازىر قانداق بولۇپ قالدىم، دېگەنلەرنى ئويلايدىغانلاردىن بىرىمۇ يوق، چوڭلىرى خىزمەت بىلەن ئالدىراش، كىچىكلىرى ئۆگىنىش بىلەن ئالدىراش. مانا مۇشۇنداق روھىي ھالەت ۋە كەيپىيات مېنى بارا- بارا تۈگەشتۈرۋاتىدۇ، ئۆزۈمگە ئوخشىمايدىغان بىرىگە ئوخشاپ قېلىۋاتىمەن. ئاخشام خالىدە ئىسرائىلنىڭ < ئوربىتا > دېگەن ھېكايىسىنى ئوقۇپ، ئۇنىڭدىكى باش پېرسۇناژ ئاسىيەنى ئويلاپ قورقۇپ قالدىم، بىر كۈنلەردە مەنمۇ ئۆزۈمنى، مەن قۇربانلىق بەرگەن شۇ يېقىنلىرىمنى تونيالماي قېلىشىمدىن ئەنسىرىدىم. مەن بىر ئىش قىلىشىم كېرەك! مەن نەچچە كۈندىن بۇيان شۇنى ھېس قىلدىم، ئاۋال ئادەم ئۆزى ئۈچۈن ياشاش كېرەك ئىكەن، ئۆزىنى سۆيۈشنى بىلىش كېرەككەن، ئۆزىنى ئۇنۇتۇپ كېتىش بەدىلىگە باشقىلار ئۈچۈن ياشا بەكمۇ ھاماقەتلىك بولىدىكەن، بۇنداق بولغاندا باشقىلارنىڭ نەزىرىدە سىزنىڭ ئوبرازىڭىز بارغانسىرى كىچىكلەپ ئاخىرى چېكىتچىلىك بولۇپ قېلىشىڭىز، ھەتتا چېكىتتەكمۇ بولماي قېلىشىڭىز مومكىن. تۇر ئورنىڭدىن دىلەيسەم، ئۆزۈڭنى تاپ، ئەلۋەتتە سەن ياخشى ياشاشنى بىلگىنىڭدىلا سېنىڭ ئەتتىراپىڭدىكى ئاشۇ سايىلەر سەندىن  ياخشى ياشاشنى ئۆگىنىدۇ، ئۆزۈڭنى ئوڭ قولۇڭ كۆرسەڭ، ئۆزگىنى چەت قول كۆر، ئەگەر سەن ئۆزۈڭنى چەت قولۇڭ بىلسەڭ ئۇنداقتا سېنىڭ رولۇڭ بارغانسىرى قالمايدۇ، بىلدىڭمۇ؟ نەچچە كۈنلەر بولدى مەن ئۆزۈمگە ئېلتىجا قىلۋاتىمەن، ئۆزۈم بىلەن ئۆزۈم كۈرەش قىلۋاتىمەن، ئۇزۇن تۈنلەرنى قانداق قىلىش توغۇرلۇق ئايىقى چىقماس خىيال بىلەن ئۆتكۈزسەم كۈندۈزنى، دەل بىر ئىش قىلىدىغان شۇ قىممەتلىك ۋاقتىمنى ئۇيقىغا زورلاپ ئۆتكۈزۋاتىمەن. بۇرۇنلاردا < قايناقسۇ ئىچ كۆڭلۈڭ تېنچ> دېگەن بۇ گەپكە شۇنچىلىك چوقۇناتىمكى، مەنمۇ قايناقسۇنى خالىغاندا قاينىتىپ، خالىغاندا سوۋۇتۇپ ئىچىپ، كېچىكتىڭ، ماۋۇ ئىشنى خاتا قىلدىڭ....دېگەندەك ئادەمگە يەۋېتىدىغاندەك قاراپ تەنقىتلەشلەردىن قۇتۇلۇپ بىر ياشاپ باقسام دەيتتىم، شۇنىڭ ئۈچۈن جىق يوللارنى ماڭغان ئىدىم، مانا شۇ كۈنلەرگىمۇ ئېرىشتىم، بىراق قايناقسۇنى بىر كۈندە نەچچە قاينىتىپ، نەچچە سوۋۇتۇپ بولىمەن، ئەمما لەززىتىنى تېتىپ ئىچىپ باقمىدىم، ئىشقىلىپ ئىچىمدە بىر بۇرۇختۇمۇلۇق ھۆكۈم سۈرمەكتە. بۈگۈن قەلبىمدىكى بۇ سىقىلىشلار ئاخىرى پارتىلىدى، پارتىلىغاندىمۇ يانار تاغ كەبى پارتىلىدى، ئۆيدە ئۈنۈمنى قويۋېتىپ راسا ۋاقىردىم، ئۆزۈم ئەڭ ئامراق ناخشىنى قويۋەتتىم، شۇنداق بىر كۈچنىڭ تەسىرىدە كومپيۇتېر تاختىسىغا ئەسلىسىنى يوقاتقان شۇ يىرىك قوللىرىمنى يۈگۈرتتۈم. بەلكىم مۇشۇنداق قىلغاندا ئىچىم بوشاپ قالار دەپ ئويلۇدۇم. بەلكىم بۇ ئۆزۈمنى يوقاتمىغانلىقىمنىڭ تۇنجى ئىپادىسىدۇر، بەلكىم مۇشۇنداق قىلىش ئارقىلىق ئۆزۈمگە قايتىپ قالارمەن! ئەگەر سىزمۇ تۇرمۇشتا مەندەك قىسىلغان بولسىڭىز، بىئارام بولسىڭىز، بۇرۇختۇمۇلۇق ئىچىدە ياشاۋاتقان بولسىڭىز قىلچە ئىكلەنمەي قولىڭىزغا قەلەم ئېلىڭ ياكى بۇ سىرداش ماكانغا سىرلىرىڭىزنى تۆكۈڭ، ھېچكىم سىزنى ھېچنىمە دىمەيدۇ، مۇشۇ تاپتا خېلى يېنىكلەپ قالدىم، ئىشەنمىسىڭىز سىزمۇ سىناپ بېقىڭ، سىزنىڭ ئىچىڭىزنى پۇشۇرۋاتقان ئىشلارنىڭ يوقلىقىغا مەن زىنھار ئىشەنمەيمەن!

كۈنلەر

	« ئاۋال ئادەم ئۆزى ئۈچۈن ياشاش كېرەك ئىكەن، ئۆزىنى سۆيۈشنى بىلىش كېرەككەن، ئۆزىنى ئۇنۇتۇپ كېتىش بەدىلىگە باشقىلار ئۈچۈن ياشاش بەكمۇ ھاماقەتلىك بولىدىكەن»مانا بۇ سۆزلەر بىر ئانىنىڭ يۈرەك سۆزى.ئادەم ئالدى بىلەن ئۆزىنى سۆيۈشى،ئۆزىنى ياخشى كۆرۇشى كېرەك،ئۆزىنى سۆيەلمىگەن،ياخشى كۆرەلمىگەن ئادەمنى ئىككىچى بىر ئادەممۇ سۆيەلمەيدۇ ھەم ياخشى كۆرەلمەيدۇ،شۇنداقلا ئۇمۇ باشقىلارشا سۆيگۈ بېرەلمەيدۇ.

باتۇرچەۋەنداز

	قېنى مۇنبەرداشلار  بۇ سىرداش ماكانغا سىرلىرىمىزنى تۆكۈپ ،ئىچ دەردىمىزنى بۇشىتۋالايلى

جۇلالىق

	دىلەيسەمنىڭ بۇ يازمىسىنى ئوقۇپ شىنجاڭ مەدەنىيىتى ژورنىلىنىڭ 2011-يىل 6-سانىدىكى ئادىلە ئىسمائىلنىڭ ‹‹ياپونىيەدىكى ئىشسىز ئاياللار›› دېگەن ماقالىسىنى ئوقۇغاندەك بولدۇم. دىلەيسەمنىڭ ھازىرقى كەيپىياتى مەن ‹جۇلالىق›نىڭ ئىككى يىل بۇرۇنقى كەيپىياتى بىلەن ئوپمۇ-ئوخشاش ئىدى. ئۇ چاغلاردا مەنمۇ ئۆينىڭ ئىشلىرىنى قىلىۋەتسەم باشقا ئىش بولمىغاندىكىن ئاساسلىقى توردا مۇنبەرلەردە يۈرەتتىم. ھەر كۈنى بىر خىل مۇھىت، بىر خىل كەيپىيات يا يېڭىلىق يوق. ياكى ئەتراپىمدىكى ئىشلاردا ئادەمنىڭ تەپەككۇرلىرىنى ئويغاتقىدەك ئالاھىدە بىر ئىشمۇ يوقتى. كۈنلىرىم بىر خىل بىئارامچىلىق ئىچىدە ئۆتەتتى. تۇرمۇشۇم شۇنداق خاتىرجەم بولسىمۇ ئۆزۈمنىڭ نېمىگە بىئارام بولغىنىمنى، نېمىگە بۇنداق كەيپىياتىم ناچارلىقى بىلەلمەيتتىم. مەن ئاخىرى بۇ بۇرۇختۇمچىلىقتىن قۇتۇلدۇم. مەن يېڭى باسقان بۇ قەدەم مېنى يېڭى بىر سەھىپىگە قەدەم باسقۇزدى. يەنى ئون يىلنىڭ ئالدىدا يوقىتىپ قويغان ‹‹مەن››نى قايتىدىن تېپىۋېلىپ ھەممە ئىشلار ياخشىلىنىپ كەتتى. ھازىر ھەر كۈنلۈكى قىلىدىغان ئىشلىرىم، ئورۇنلايدىغان ۋەزىپەم بار ئىدى. ئۆزۈمنى شۇنداق يېنىك، روھلۇق ھېس قىلىدىغان ماڭا تاپشۇرۇلغان شۇ ۋەزىپىلەرنى ئادا قىلىۋېتىپ چارچاپ قالغاندا كومپيۇتېرنىڭ ئالدىغا كېلىدىغان بولدۇم. دىلەيسەمگە تەكلىپ: بىرەر تىل ئۆگۈنۈڭ، كۇرۇسقا بارسىڭىزمۇ بولىدۇ ياكى ئۆيدە ئۆزلىگىڭىزدىن ئۆگەنسىڭىزمۇ بولىدۇ. بۇ ئۇسۇلنىڭ ئۈنۈمىنى چوقۇم كۆرىسىز. بۇ بۇرۇختۇمچىلىقتىن ئاسانلا قۇتۇلۇپ كېتىسىز.

anar

	توۋا ، ما تېمىنى تۈنۈگۈن كۆرگەندىن بېرى ئىنكاس يازىمەن دەپ ۋاقتىم چىقمىدى دىسەم كىم ئىشىنىدۇ باشقىلار ئۈچۈن ياشاش ، شامدەك ئېرىپ تۈگەش دىگەننى ھىس  قىلىپ يېتىۋاتىمەن كۈندىن كۈنگە  ...ئىدارىدىكى تىللىرىنى چىقىرىپ ھەرۋاقىت زەھىرىنى چىقىرىپ ھەپتىلىك ھالىمدىن كەتكۈزىۋېتىدىغان زەھەرلىك باشلىقمدىن قۇتۇلغىنىمنى ھەر بىر ئويلىسام چەكسىز مىننەتدارلىق ھەم ھۆرمەت بىلەن قارايمەن قىزىمغا ..لېكىن ھە لېكىن .............ئۆيدىكى تۈگىمەس ئىشلاردىن روھىي ھالىتىم ھازىر تەسۋىرلىگۈسىز بىر قورقۇنۇچلۇق ھالدا ، كۈندە تەكرارلىنىدۇ خۇددى سائەت تىنماي بىر خىل يۆنىلىشتە ئايلانغاندەك كېچىسى ئۇيقۇ يوقلا ، بۇرۇنقى ۋاقىتلىرىمنى خىيال قىلىپ تاڭلار ئېتىپ كېتىدۇ ، ئەتىنى تەسەۋۋۇر قىلىش تولىمۇ بىر ئازابلىق ئىشتەك ھىس قىلىمەن ، چۈنكى ھەر كۈنى يېڭى بىر ‹تۈنۈگۈن› .........بۇرۇن دائىم دوستلىرىمغا : مەن بىر كونا زاماندا ياشاپ قالسام بولمامدۇ ، باينىڭ 41- خوتۇنى بولساممۇ ھويلامنى ئايرىپ بېرىپ خىراجىتىمنى ئۈزۈپ قويمىسا تامامەن مېنىڭ مەۋجۇتلۇقۇمنى ئۇنتۇپ كەتسىمۇ رەنجىمەيتىم دەپ ، بەلكىم زىيادە ئەركىنلىكنى ياخشى كۆرسەم كېرەك دەيمەن .شۇنىڭ ئۈچۈنمۇ نۇرغۇن ئىشلارنى ئۆزۈمگە بېسىم قىلماي ياشاپ كېلىپتىكەنمەن شۇنچە يىل ئەمدى بۇ خىل ئەھۋال ئۆزگەردى ، قاچانغىچە داۋاملىشىدۇ بىلمەيمەن ، ئەمما ئىشىنىمەنكى مېنىڭ يۈكۈمنى يېنىكلىتىدىغان ئادەم مەۋجۇت ئەمەسكەن

گۈلسەنەم

	anar يوللىغان ۋاقتى  2012-يىلى 4-ئاينىڭ 29-كۈنى 21:41 توۋا ، ما تېمىنى تۈنۈگۈن كۆرگەندىن بېرى ئىنكاس يازىمە ... بىر ئادەمنىڭ يۈكىنى يەنە بىر ئادەم ئەمەس يەنىلا ئۆزى يېنىكلىتەلەيدىكەن، ئۈمىدسىزلىك ئىچىدىن يېڭى بىر ئۈمىدكە نەزەر سېلىڭ، تەڭ نەزەر سالايلى!

anar

	گۈلسەنەم يوللىغان ۋاقتى  2012-يىلى 4-ئاينىڭ 29-كۈنى 21:56 بىر ئادەمنىڭ يۈكىنى يەنە بىر ئادەم ئەمەس يەنىلا ئۆزى  ... ۋاي جېنىم ، نىمە دىگەن ئۈمۈدۋارسىز ؟

گۈلسەنەم

	anar يوللىغان ۋاقتى  2012-يىلى 4-ئاينىڭ 29-كۈنى 21:59 ۋاي جېنىم ، نىمە دىگەن ئۈمۈدۋارسىز ؟ ۋاھ ۋاھ ..گېپىنى بىر قىلماڭ، ئۈمىدۋارلىق دېگەن كۆڭلى- كۆكسۈمدە لىققىدىلا دەڭە، مەندىكى ئۈمىدۋارلىق جەڭدىكى ئەشۇ ئەسكەرلەرنى ئەسلىتىدۇ، مەن شۇ ئەسكەرلەر كەبى دۈشمەن قورغىنىغا قەدەملىرىمنى چوڭ-چوڭ ئېلىپ مېڭىۋاتىمەن

نازۇك417

	ۋاھ ۋاھ ..گېپىنى بىر قىلماڭ، ئۈمىدۋارلىق دېگەن كۆڭلى- كۆكسۈمدە لىققىدىلا دەڭە، مەندىكى ئۈمىدۋارلىق جەڭدىكى ئەشۇ ئەسكەرلەرنى ئەسلىتىدۇ، مەن شۇ ئەسكەرلەر كەبى دۈشمەن قورغىنىغا قەدەملىرىمنى چوڭ-چوڭ ئېلىپ مېڭىۋاتىمەن قەدەملىرىڭىز توختاپ قالمىسۇن ،سىزگە ئۇتۇق تىلەيمەن.