بىر ئانىنىڭ يۈرەك سۆزلىرى

ئايدىل

	ئانامنى سېغىندىم ئانا دىسە كىم سۆيۈنمەيدۇ، ئانا دېسە قايسى دىل يايرىمايدۇ، قايسى بىر بالا چۈشىدىن چۆچۈپ ئويغىنىپ<ئانا> دىمەيدۇ، يىقىلىپ چۈشسە<ئانا> دىمەيدۇ.......... ئەيتاۋۇر ئانىنىڭ بالا قەلبىدىكى ئورنىنى ھېچنەرسە باسالمايدىكەن، مانا مەنمۇ شۇنداق نىمە ئىش بولسا ئانا دەپ توۋلاپ يۈرگەن بىر سەبىي بالىدىن بۈگۈنكىدەك ئانىغا ئايلاندىم، قىزىمنىڭ ھەر ۋاقىت: - ئاپا، بۈگۈن مۇنداق بولدى. - ئاپا، بۈگۈن سىنىپىمىزدىكى پالانى مۇنداق ئىش قىپتۇ. - ئاپا، مۇئەللىم مۇنداق دىدى. -ئاپا... -ئاپا... -ئاپا، مەن سىزنى سۆيىمەن، سىزگە بەك ئامراق، ئاما مەن سىزنى...........دەپ،  ئەشۇ كۆرۈنىشتە دوستۇمدەك كۆرىنىدىغان ئىگىز بويلىرى بىلەن بوينۇمغا ئېسىلىپ ئەركىلەپ سۆيۈپ كەتسە، مېنىڭمۇ ئانامنى سۆيگۈم، ئەركىلىگۈم، قۇچاقلىرىدا يېتىۋالغۇم كېلىپ كېتىدۇ. پەرزەنت ئىشقىدا كۆيۈپ، پەرزەنت ئوتىدا پىشىپ، پەرزەنت غېمىدە يوقلىيالمىغان ئەشۇ مىنۇتلار ئۈچۈن شۇنچىلىك پۇشايمان قىلىمەن، يىغلايمەن. مانا، قىزىم ئۇخلىغاندىن باشقا ۋاقىتنىڭ ھەممىسىدە مەن بىلەن دېگۈدەكلا يۈرۈپ، تۈنۈگۈنلا ئۆمىلەپ يۈرگەن كىچىك بالىدىن، تولۇقسىز ئوتتۇرىدىن مۇنەۋۋەر ئوقۇغۇچىسىغا ئايلاندى، ئۆزىنى تۈزەپ ئەينەك ئالدىدا تۇرۇپ كەتسە، مېنىڭ چىرايلىك كىيىملىرىمنى ئۆينىڭ ئىچىدە كىيۋېلىپ خاپا سېلىپ كەتسە ئاپامنىڭ < قىز بالا چوڭ بولسا ئانىنىڭ چوكانلىقىنى تالىشىدۇ> دېگەن گېپىنى ئەسلەپ كۈلۈپ كېتىمەن، قىزىم چوڭ بوپتۇ، مەنچۇ؟ مەنمۇ چوڭ بولدۇم، قېرىدىم، چاچلىرىمنى ئاق ئارلىغان، پېشانىلىرىمگە يىللارنىڭ رەھىمسىز قورۇقلىرى چۈشۈشكە باشلىغان، يەنە نەچچە يىلدىن كېيىنلا ئوتتۇرا ياشقا قەدەم قويىدىغان بىر ئانىغا ئۆزگەردىم. ئادەمنىڭ ھاياتىدا ئاجايىپ ئىشلار يۈز بېرىدىكەن، ئىشلار ئادەمنىڭ ئويلىغىنىدەك بولىۋەرمەيدىكەن، تەقدىر ئادەمگە باقمايدىكەن، مانا تەقدىرنىڭ چاقچىقى بىلەن مەنمۇ بىر يېتىم بالىنى يېتىلەپ، تۇل ئاياللار قاتارىغا قەدەم قويغىنىمغا ھەش- پەش دېگۈچە  ئۈچ يىلدىن ئېشىپ قاپتۇ، بۇ جەريانىدا نىمە گەپلەرنى ئاڭلىمىدىم، نىمە كۈنلەرنى كۆرمىدىم، ئەمما قانداقلا ئىش يۈز بەرسۇن مەن ئۆزۈمنىڭ بىر ئانا ئىكەنلىكىمنى ئۇنۇتمۇدۇم، ھەم مەڭگۈ ئۇنۇتمايمەن. بىر چاغلاردا خۇددى ناخشىدا ئېيتىلغاندەك، ئانام مېنى كۆزلىرى قىيمىغان ھالدا ئوقۇشقا يولغا سالغان ئىدى، ئارقىدىن يىغلاپ تۇرۇپ ئۆزۈمگە مەڭگۈلۈك ھەمرا دەپ تاللىغان ئاشۇ ئەرنىڭ قولىغا تاپشۇرغان ئىدى، ئەپسۇس بۈگۈن يەنە كۆزلىرى قىيمىغان ھالدا قىزىم ئىككىمىزنى ياققا- يۇرتلارغا يەنە بىر قېتىم يولغا سالدى. ئادەم بىلەن ئادەمنىڭ كارى يوق، ھەممىلا ئادەم جان بېقىش ھەلەكچىلىكىدە يۈرگەن بۇ ئاۋات شەھەرنىڭ بىر چەت بۇلىڭىدا قىزىم ئىككىمىز شۇنداق جاپالىق ئەمما بەكلا خاتىرجەم خوشال ياشىدۇق. كىمدىن ئاڭلىغىنىم ئېسىمدە يوق، بىر خىزمەتداش ھەدىمىزنىڭ< ئۇكام، ئوتنىڭ سىرتىدا كۆيگەندىن ئىچىدە كۆيۈڭ، يالغۇز ئايالنىڭ كەينىدە گەپ جىق بولىدۇ، ئېرى يوقنىڭ ئېرى جىق بولىدۇ> دېسەن نىەم دەيدىغاندۇ، ئۆزۈم ياخشى بولساملا، مېنىڭ خەق بىلەن كارىم بولمىسىلا بولمىدىمۇ، خەقنىڭ مەن بىلەن نىمە كارى، دەپتىكەنمەن، ئەپسۇس نادان ئىكەنمەن، ئۇ ھەدىمىزنىڭ دىگەنلىرى بىر- بىرلەپ كۆز ئالدىمدىلا يۈز بېرىشكە باشلىدى، چىدىدىم، چىدىدىم يەنە  چىدىدىم.......

ئايدىل

	ئۆگەي ئانا بولدۇم شۇنداق قىلىپ، يۇقۇرقى يازمامدا ئېيتقاندەك مەن نۇرغۇن ئىشلارغا چىداپ بۇ ياققا يۇرتلاردا ئۈچ يىلنى ئۆتكۈزدۈم، ئاچلىققا ، سوغۇققا، جاپاغا چىدىغان بىلەن غورۇرۇمنىڭ دەپسەندە قىلىشىغا چىداپ تۇرالمىدىم. قىزىمغا كۆرسەتمەي ئوغۇرلۇقچە يۇم- يۇم يىغلىدىم، لېكىن ھەممە نەرسىنىڭ چېكى بولغىنىدەك مېنىڭ بۇ چىدىشىمنىڭمۇ چېكى بولدى،  ئاخىرى يەنە بىر قېتىم تۇرمۇش ئاتلىق بۇ قاينامغا قەدىمىمنى باستىم، باسقاندىمۇ شۇنداق ئاۋايلاپ، شۇنداق ئويلىشىپ باستىم، ھازىرقى ۋە كەلگۈسىدىكى يۈز بېرىدىغان ھەممە ئىشلارغا ئىدىيىرىمدە تەييارلىقنى ئۆزۈمچە شۇنداق پۇختا قىلىپ باستىم، توي قىلدىم! شۇنداق قىلىپ بىر كېچىدە بىر جۈپ قىزغا ئانا بولۇپ قالدىم، يەنى يۇقۇرقى ناخشىدا ئېيتىلغاندەك  <رەھىمسىز ئۆگەي ئانا> بولدۇم، قىزىم ئىككىمىزنىڭ كىچىككىنە بۇ غېرىپ كۆلبىمىز بىردىنلا جانلىنىپ، تۆت جان بار بولغان ئاۋات بىر ئائىلىگە ئايلاندى، مەن پۈتۈن ۋۇجۇدۇم بىلەن يولدۇشۇم ۋە بالىلارنىڭ كۆڭلىنى ئېلىشقا تىرىشتىم، ئىككى بالىنىڭ مۇناسىۋېتىنى ياخشىلاش ئۈچۈن ھەر خىل ئاماللارنى قىلدىم، چارچاپ كەتسەممۇ، ئاغىرىپ قالساممۇ ئائىلىدىكى مەجبۇريىتىمنى، بالىلارغا بولغان مەسئۇليىتىمنى ئۇنۇتمىدىم، ئۆزۈمنىڭ ھەرگىزمۇ باشقىلارنىڭ نەزىرىدىكى، ئاڭلىسىلا ئادەمنىڭ ئۆچلىكى كېلىدىغان ھېلىقىدەك ئانا يەنى< ئۆگەي> ئانا بولۇپ قالماسلىققا، قاچاندۇر كىنۇلاردا كۆرگەن، قايسى بىر كىتاپلاردا ئوقۇغان ھېلىقى سەۋىرچان ئاخىرسىدا ھەممىنى تەسىرلەندۈرگەن لاياقەتلىك < ئۆگەي> ئانا بولۇش ئۈچۈن تىرىشتىم، مەقسىتىم بالىنىڭ ئۆز ئانىسىنىڭ ئورنىنى ئىگىلەش ئەمەس، پەقەت ياخشى بىر ئانا بولۇش خالاس. رېئاللىقنىڭ كىنۇلاردىكىدەك، كىتاپلاردىكىدەك ئۇنداق ئاسان بولمايدىغانلىقىنى بەلكىم بالدۇراق ھېس قىلىشىم كېرەك بولغۇيتتى. ئاللاھ ئەجرىمگە يارىشا نەتىجىسىنىمۇ كۆردۈم، لېكىن كۆزلىرىدىن ئەقىللىقلىقى چىقىپ تۇرغان بۇ زېرەك ئوماق قىزىمنىڭ كۆزلىرىدىن، يۈرىكىنىڭ چوڭقۇر قاتلاملىرىدا ئۆز ئانىسىنى سېغىنۋاتقانلىقىنى سەزدىم. قانداق قىلىش كېرەك؟! بۇ مەسىلىنىمۇ ھەل قىلدىم، مەن ھېچكىم قۇبۇل قىلالمايدىغان بىر رېئاللىققا يۈزلەندىم، قىزىمنىڭ قەلبىدىكى ئانىسىنىڭ ئورنىنى ھېچكىمنىڭ باسالمايدىغانلىقىدەك رېئاللىقىنى قۇبۇل قىلدىم ۋە قىزىمنىڭ ئاشۇ سېغىنىشتا پۇچلىنىۋاتقان كىچىككىنە يۈرىكىگە ئۆز قولۇم بىلەن مەلھەم ياسىدىم، يەنى قىزىمنىڭ ئۆز ئانىسى بىلەن يەنى ھازىرقى يولدۇشۇمنىڭ بۇرۇنقى ئايالى بىلەن كۆرۈشتۈم، قىزىمنى ئانىسى بىلەن بەلگىلىك ۋاقىتتا ئەڭ ياخشى ئۇسۇللار بىلەن كۆرۈشتۈردۈم، بالىلارنى تەڭ قاتارغا قوشۇشقا ۋەدىلەرنى بەردۇق، ئەلۋەتتە ئاڭلىماققا ئاجايىپ كۈلكىلىك ئىش بۇ شۇنداقمۇ؟ لېكىن مېنىڭ نەزىرىمدە بالىنىڭ خوشاللىقى، ئۇنىڭ كۈلكىسى يەنە كېلىپ يۈرۈكىنىڭ چوڭقۇر يېرىدىن چىققان ھەقىقى بەخت كۈلكىسى مۇھىم. شۇنداق قىلىپ <ئۆگەي> ئانىلىق بۇرچۇمنى ئادا قىلىپ كېلىۋاتقىنىمغا ئىككى يىل بوپ قاپتۇ، بۇ جەريانىدا كونىلارنىڭ < قوي ئۆگەيلىمەيدۇ، قوزا ئۆگەيلەيدۇ> دېگىنىدەك، بەزىدە قوزام ئۆگەيلەپ قويدى، ئەمما بەزىدە قوينىڭمۇ ئۆگەيلەپ قويغان يەرلىرىمۇ بولدى، ئەلۋەتتە. چۈنكى مەنمۇ خام سۈت ئەمگەن بەندىغۇ؟! گەرچە ئەنىۋەر ھاكىمنىڭ ناخشىسىدىكىدەك ئۇنچە  زەھەرخەندە، رەھىمسىز بولمىساممۇ، ھالقىلىق ۋاقىتلاردا، بالا ماڭا مۇھتاج بولغانلاردا ئۆز ئانىسىدەك سېزىپ ئۇنىڭ ھالىغا يېتەلمەيمۇ قالغان يەرلىرىم باربولدى، ئۆز ئانىسى ئارتۇچىلىق دەپ خۇشال بولغان بەزى قىلىقلىرى ماڭا ياقماي ئۇنى زورلاپ يوقۇتۇشقا تىرىشتىم، ئۆز ئۇسۇلۇم بويىچە ياخشى، مۇنەۋۋەر بىر بالا تەربىيلەپ چىقىشقا تىرىشتىم. بىز چوڭلارنىڭ نەزىرىدىكى بۇ باياشات، توققۇزى تەل تۇرمۇش قىزىمغا ئۇنداق تەسىر بەرمىدى، يەنىلا بىر نەرسە كەم ئىدى، مېنىڭ كۆيىنىشلىرىم، يىمەك- ئىچمەك، كىيىم- كېچەك ئۇ نەرسىنىڭ ئورنىنى باسالمايۋاتاتتى، شۇڭا كۆڭلىدىكىنى دىيەلمەي تۇرۇپ- تۇرۇپلا كىچىككىنە ئىشلاردىمۇ مېنى خاپا قىلىپ قوياتتى، ئەزەلدىنلا بالا ئۇرۇشنى يامان كۆرىدىغان مىجەزىم بولغاچ، بالىنى ئۇرمايتتىم، تىللىمايتىم، دادىغىمۇ ئەرىز- شىكايەت قىلمايتتىم، ئەكسىچە دوستۇم بىلەن پاراڭلاشقاندەك ئولتۇرۇپ پاراڭلىشاتتىم، ئامال قىلىپ بالىنىڭ كۆڭلىدىكىنى بىلىشكە ئۇرۇناتتىم. مانا مۇشۇنداق كۆيۈنۈشلەرنى كۆرگەن دادا مەندىن بەكمۇ خۇرسەن ئىدى، ئائىلىسىدىن، بالىدىن بەكمۇ خاتىرجەم ئىدى. ئاللاھ بۇ خاتىرجەملىكنىڭ ئاخىرىنى بەرگەي!!!

ئايدىل

	قىزىم كۈلدى قىزىم بۈگۈن ناھايتى خوشال ئىدى، ئۇ كۈلگەن ئىدى، كۈلگەندىمۇ ئىچ- ئىچىدىن خۇشال بولۇپ كۈلگەن ئىدى،ئىككى يىلدىن بۇيان يۈتتۈرۈپ قويغان كۈلكىسىنى تېپىۋالغان ئىدى. سەۋەبى، يەنە بىر ئانا، ئۆزىنى توققۇز ئاي توققۇز كۈن قورساق كۆتۈرۈپ تۇققان ئانىسى، كۈلگەن كۈلكىسىدىن زوق ئالالايدىغان، يىغلىسا ئەتتىراپىدا پەرۋانە بولىدىغان، غەمخانى، پاسىبانى كەلگەن ئىدى. ئۇ بۈگۈن توختىماي كۈلدى، باشقا چاغدىكىدىنمۇ جىق سۆزلىدى، مېنى تۇرۇپ- تۇرۇپ ئوماق ئاپا دەپ قوياتتى، ئىشقىلىپ قىزىمدا تەسۋېرلىگۈسىز بىر خۇشاللىق بار ئىدى، چۈنكى ئۇ ئۆزىدىكى كەم نەرسىنى تاپتى. ئالدىمدا ياغلىقنى شۇنداق ياراشتۇرۇپ چىگكەن، كۆزلىرىدىن نە خۇشاللىقتىن ئەسەر يوق، كۆزلىرىدىن پۇشايمان ياشلىرى ھازىرلا ئېتىلىپ چىقىدىغاندەك، ئورۇققىنە بىر ئايال ئولتۇراتتى، ئۇ ئۆزىنىڭ ئىككى يىلدىن بۇيانقى بالىسىغا بولغان سېغىنىشلىرىنى سۆزلەپ توختىماي يىغلايتتى، نادانلىقتا قولىدىن كەتكۈزۈپ قويغانلىرىغا پۇشايمان قىلغانلىقىنى ئېيتىپ ئۇف تارتاتتى، مەن راستىنلا ئارتۇقچە گەپ قىلىشقا، ئۆزىمىزنىڭ خۇشاللىقى ئۈچۈن بۇ بىچارە ئانىنىڭ دىلىغا ئازار بېرىشنى خالىمىدىم ۋە قىزىمنىڭ دادىسى بىلەن كۆرۈشۈشكە قوشۇلدۇم، بۇ كۆرۈشۈشنىڭ قىزىمنى بۇنچە خۇش قىلۋېتىشىنى زادىلا ئويلاپ باقماپتىكەنمەن. مانا، قىزىم ئىككى كۈندىن بۇيان بەكلا ئەركىن ئىدى، خۇشال ئىدى، لېكىن دادىسى ئىككىمىز بۇ خۇشال ئەمەس ئىدۇق، بىز بالىنىڭ كۈلكىسىگە قاراپ خۇش بولۇشنىڭ ئورنىغا ئەكسىنچە يىغلاۋاتقان ئىدۇق. مەن ئۆزۈمنىڭ لاياقەتلىك ئانا بولالماي مەغلۇپ بولغىنىمغا ئۆكۈنۈپ يىغلىسام، يولدۇشۇم ئوماق قىزىمىزنىڭ يەنە ئۆزىدىن ئايرىلىپ تۇرىشىنى ئويلاپ ئازاپلىنىپ، چوپ- چوڭ ئەر بولۇپ قالغانلىقىغا قارىماي يىغلاۋاتاتتى، ھەتتا ئەتتىراپىدىكى ئۆزى ياخشى كۆرىدىغان ۋە ئۆزىنى ياخشى كۆرىدىغان كىشلەرنى بۇ ئوماق قىزىمىغا بولغان مۇھەببىتىگە تەڭ قىلالمايۋاتاتتى، ھەتتا بارلىق خۇشاللىقلىرىدىن، نەتىجىلىرىدىن ۋاز كېچىشكە مۇنداق ئېيتقاندا جېنىدىنمۇ كېچىشكە رازى ئىدى. ئۇنىڭ بۇ رەھىمسىزلەرچە چىقارغان قارارىنى ئاڭلاپ ئورنۇمدىن دەس تۇرۇپ، ئەسەبىيلەرچە < مەن قانداق قىلىمەن، بىزگىمۇ سىز كېرەك تۇرسىڭىز، سىز بىر پەقەت ئاشۇ بىر قىزىمىز ئۈچۈنلا ياشامتىڭىز؟>دېگۈم كەلدى، لېكىن ئۇنداق قىلالمىدىم، چۈنكى بىر ئاتىنىڭ پەرزەنتكە بولغان مۇھەببىتىنى چۈشەندىم، ئۇنىڭ تۇيۇقسىز كەلگەن بۇ رېئالىقنى قۇبۇل قىلالمايۋاتقانلىقىنى چۈشەندىم، يەنىلا ناھايتى سالماقلىق بىلەن ياشلىرىمنى سۈرتۈپ تۇرۇپ ئۇنىڭغا تەسەللىي بەردىم. ئانا مەيلى قانچىلىك ئەسكى، كەمبەغەل ھەتتا ساراڭ بولسىمۇ،  بالا قەلبىدە ئۇ ئەڭ...ئەڭ ئۇلۇغ ئىنسان،  شۇنىڭدەك باشقىلار نەزىرىدە سەت، ئەسكى، ئاقساق- چولاق بالا ئانا قەلبىدە ئەڭ چىرايلىق، ئەڭ سۆيۈملۈك، ئەڭ ئوماق! ئىككى يىل جەريانىدا شۇنداق بىر ھەقىقەتنى، باشقىلارنىڭ نىمە ئۈچۈن ئۆگەي ئانىلارنى يامانلايدىغانلىقىنى ھېس قىلىپ يەتتىم، پەرزەنت پەقەت ئۆز ئاتا- ئانىسى نەزىرىدىلا كەم- كۈتىسىز بولالايدىكەن، ياتلار نەزىرىدە بولسا ئۇنداق بولمايدىكەن، بىزلەر ئۆز پەرزەنتىمىزنىڭ خاتالىقلىرىنى بىر دەمدىلا ئۇنتىغان بىلەن بۇ بالىلارنىڭ خاتالىقلىرىنى قېلىن توپلام قىلىپ قەلىب تۆرىمىزدە ساقلاپ پات- پاتلا ۋاراقلاپ تۇرىدىكەنمىز. بۇ بالىلار بىزدىن شۇنداق بىر نەرسىنى يەنى ئۆز ئانىسىنىڭ چېھرىدىكى، ۋۇجۇدىدىكى ئىللىقلىقنى، مېھرىبانلىقنى ئىزدەيدىكەن، تاپالمايدىكەن، بىز چوڭلار بالىلارنىڭ خۇشاللىقىنى كىيىم- كېچەك، يىمەك- ئىچمەك ئارقىلىق تولۇقلاشقا تىرىشىدىكەنمىز، بالىلار بولسا، بىزدىن بۇ ماددىي نەرسىلەرنى تەلەپ قىلمايدىكەن، ئۇلارغا كېرىكى ئۆز ئاتا- ئانىسىنىڭ مېھرى مۇھەببىتتىكەن. قىزىم  بىز بالىلارنىڭ خۇشاللىقى ئۈچۈن دەپ قۇرغان بۇ ئائىلىدىن زادىلا خۇشاللىق تاپالمىغاندىمۇ؟ ياق ئۇنداق ئەمەس، ئۇ ئۆزى ئويلىغاندىنمۇ ئارتۇق مېھرى- مۇھەببەتكە ئېرىشتى، ماددى ۋە مەنىۋىي جەھەتتىكى ھەر- قانداق نەرسىگە ئېرىشتى، خۇشلىقتىن قاقاھلاپ كۈلدى، ئەمما يەنىلا قەلبىنىڭ چوڭقۇر يېرىدىكى شۇ كىچىككىنە ئارزۇسىنى يوشۇرۇپ قالالمىدى، مېنىڭ ھازىرقى ئورنۇمدا ئۆز ئانىسىنىڭ بولۇشىنى قانچىلىك ئارزۇ قىلىدىغانلىقىنى يوشۇرالمىدى. بۇلارنى بىلگىنىمدە شۇنچىلىك ئازاپلاندىم، يولدۇشۇمدىن يوشۇرۇن يىغلىغان كۈنلىرىممۇ بولدى، ھەتتا قىزىم بىلەن ئۆتكەن ئاشۇ جىم- جىت تۇرمۇشلارنى ئەسلىمەيمۇ تۇرالمىدىم. قىزىم مۇشۇ تاپتىمۇ يېنىمدا كۈلۈپ ئولتۇرۇپتۇ، ئۇنىڭ بۇ سەبىي كۈلكىسىگە قاراپ تۇنجى قېتىم شۇنچىلىك ھوزۇرلاندىم ۋە پېشانىسىگە بۇرۇنقىدىنمۇ چوڭقۇر مېھرىم بىلەن بىرنى سۆيۈپ ئۇنىڭغا بەخت تىلىدىم. قىزىم، مال- دۇنياغىمۇ تېگىشكۈسىز، پۇلغا سېتىۋالغىلى بولمايدىغان، ئەمما ئانىلارنىڭ ۋۇجۇدىدا بار بولغان بىر نەرسىنى ھەقىقىي ئانىلىق مېھرىنى ئىزدەپ مېڭىش ئالدىدا، مەن ئۇنى توسۇش ھوقۇقۇم يوق، لېكىن قىزىمنىڭ ئىزدەش ھوقۇقى بار، كۈلگىن قىزىم، مەڭگۈ مۇشۇنداق چېھرىڭدىن كۈلكە كەتمىسۇن، ئەمما مېنىڭدەك ئاچچىقى يامان، ئەمما كۆڭلى ياخشى بىر ئاپىڭىزنىڭ بارلىقىنىمۇ ئۇنۇتماڭ!!!

peacelife212

	بۇ يازمىنى ئوقۇپ،خۇددى، بىرەيلەن، يېنىمدا تۇرۇپ، كەچمىشلىرىنى سۆزلەپ بىرىۋاتقان ھالدا ئوقۇپ تۈگەتتىم. سىزنىڭ بىر ئۆگەي بالا ئۈچۈن خېلىلا كۆپ ئەجىر سىڭدۈرگەنلىكىڭىزنى ھىس قىلدىم.      ھەر قانداق بىر بالا، ئۆز ئاتا-ئانىسىنىڭ قېشىدىلا شۇنچىلىك ئەركىن، ئېچىلىپ يېيلىپ، بالىلىقىنى قىلالايدۇ، بۇ بىر ھەقىقەت ئىكەن. مەسىلەن ئىككى بالام، ئايالىمنىڭ ئاكىسى ۋە ئاچىسىنى ئۆيىدە بىر مەزگىل تۇرۇپ باقتى، ئەمما، ئۆيگە كەلگەندىن، بۇلۇپمۇ، مەن بىر كۈن ئىشلەپ، ئۆيگە قايتالماي، ئىشتىن چۈشۈپ ئۆيگە قايتقان ۋاقتىمدا، قىزىمنىڭ شۇنچىلىك چۇلدۇرلاپ سۆزلەشلىرىگە، توختىماي قىيغىتىشلىرىغا، ئۆيگە كەلگەندە مىنى كۈتۈرۈڭ دەپ ئەكىلەشلىرىنى، جاھىللىقىنى، قەغىشلىكىنى بىز ئاتا ئانىدىن باشقىلارغا ھەرگىزمۇ قىلمايدىكەن. بەزىدە، جىيەنىم ۋە سىڭلىمىز كەلسە، ئۇلار بىلەنمۇ شۇنچىلىك ئېچىلىپ ئوينايدۇ، ئەمما، يەنىلا بىزگە ئەكىلىگەندەك ئەكىلەپ بولالمايدىكەن.       بۇرۇن، بىر ھىكايە ئوقۇغان ئىدىم، ئىسمى ماڭا بىر تال شاكىلات تۇتقۇزۇپ قويۇڭلار ....غۇ دەيمەن.  ھېلىقى دادا شۇ دەرىجىدە ھاراقكەش، لەمزەللى، زەيپانى ئىدىكى، ھاراق ئىچىشكە شۇ دەرىجىدە ئامراق ئىدىكى،   بارلىق تاپقان  تەرگەنلىرىگە ھاراق ئېلىپ ئىچەتتى، ئەمما، قىزىغا بىر تال قېرىنداش ياكى ئۈچۈرگۈچ  ئېلىپ بىرىشكە چىدىمايتى، بۇ كىچىك قىز ، ئۆمرىدە شاكىلات يەپ باقمىغان بۇلۇپ، ساۋاقدىشى بىر تال شاكىلات بەرگەندە ئۇنىڭغا بەكلا تاتلىق تېتىپ كەتكەن ئىدى، ئەپسۇس، دادا ھاراق ئىچەتتىكى، بارلىق پۇللارنى شۇ ھاراق ئىچىشكىلا سەرپ قىلاتتىكى، ئەمما، بىر تال كەمپۇت ياكى قېرىنداش ئېلىپ بەرمەيتى، شۇنداق قىلىپ، بۇ قىز ئاخىرى چاشقان دورىسى يەپ ئانىسىنىڭ قېشىغا كەتمەكچى بولىدۇ، ھېلىقى بىر سانتا كەلمەيدىغان قېرىنداشتا خەت يېزىش قانچىلىك تەس، ئۇنىڭ قېرىندىشى شۇ دەرىجىدە كىچىكلەپ كەتكەن ئىدى. دادا بولسا، ھاراق ئىچىپ، مەس بۇلۇپ، قۇسۇق ئارىلاش ياتاتتى.  قىز دورىنى ئىچىپ بۇلۇپ، دادىسىنىڭ قېشىغا كەلدى، دادا ساقىلىغا، بۇرۇتىغا قۇسۇق ئارىلاشقان ھالدا ياتاتتى،قىز ئوماق كىچىك بارماقلىرى بىلەن دادىسىنىڭ قۇسۇق ئاغزىنى سۈرتتى، ھەمدە، ئاشۇ بىر سانتا كەلمەيدىغان قېرىنداشتا خەت يېزىشقا باشلىدى،  ......ئەڭ ئاخىرىنى مەن ئۆلگەندە قۇلۇمغا بىر تال شاكىلات تۇتقۇزۇپ قويۇڭلار .........       مۇشۇ ھىكايىنىڭ ئاشۇ يىرى مىنى شۇنچىلىك يىغلاتقان، يەنى، ئۇ ئوماق بارماقلىرى بىلەن دادىسىنىڭ قۇسۇق ئاغزىنى سۈرتتى.......ئەسكى بولسىمۇ، ھاراقكەش بولسىمۇ، دادا ئىدى، ئۆز دادىسى ئىدى.       تېما ئىگىسىگە رەھمەت، كۆڭلىڭىزدىكىنى بىز بىلەن ئورتاقلىشىپسىز.  ئانىنىڭ قەلبى بالىدا ئىكەن، بالىنىڭ قەلبى تالادا ئىكەن دەپ، بالا يەنە بالا ئەمەسمۇ، دادا تۈنجى پەرزەنتىگە چىدىمايدۇ، بۇلۇپمۇ، قىزىغا، داداممۇ شۇ، دادا بىر ئانا بۆلەك بىر ئاچىمىز بار، دادام شۇنچىلىك كۆيىدۇ، شۇنچىلىك ياردەم قىلىدۇ. بەزىدە ئاپاممۇ ئانچە مۇنچە بىزگە سۆزلەپ قويىدۇ، ھاھاھ .....ئاپامغا قاراپ كۈلۈپ كېتىمەن، ئاپا، مەنمۇ ئەزىزە قىزىمغا بەك ئامراق، داداممۇ تۈنجى پەرزەنتىگە بەك ئامراق، قىز، ئاجىز ئەمەسمۇ، توغرا چۈشىنىڭ دەپ.....       ئۈمۈتۋار بۇلۇڭ، جۇنېلەينىڭ بالىسى يوق، ئەمما، ئۇ نۇرغۇن يىتىم بالىلارنى بېقىۋالغان ئىكەن، ھەنىپە ئاپاش، ھەر خىل مىللەت بالىلىرىدىن خېلى جىقنى بېقىۋالدى،  سىز ئۆگەيلىك قىلماي، بالىغا پۈتۈن مېھرىڭىزنى بىرىپسىز،  ساۋاب دىگەن ئەنە شۇ، لېكىن، بالا يەنىلا ئاناسىنىڭ بالىسى، ئاتا سىنىڭ بالىسى. شۇنىڭغا ئىسلامدا، بالا كىمنىڭ بالىسى بولسا، ئۆز ئاتىسى بىلەن ئاتاش توغرىلىق گەپ بار، قارىغاندا، ھېكمەت دىگەن شۇ بولسا كېرەك.     ۋاقتىڭىز بولسا،  武则天秘史   دىگەن كۆپ قىسىملىق كىنونى كۈرۈپ قويۇڭ، جىق ساۋاقلارغا ئېرىشىدىكەن ئادەم. ئۇ ئايال كۈشەندىلىرىنى يوقۇتۇش، ھۇقۇق ئۈچۈن، ھەتتا ئۆز بالىسىنىڭ جېنىنى ئالىدىكەن، بىر ياشقا كىرمىگەن، لېكىن، كىنونىڭ بەزى تەرەققىياتىدىن قارىغاندا، ئۇنىڭ قىلغانلىرى بەرھەقتەك، ئەمما، ئانىنىڭ ئۆز قىزىنى نەپەس ئالغىلى قويماي ئاغزى بۇرنىنى ئىتىۋېلىپ، ئۆلتۈرۋېتىشى.....ئىشقىلىپ، ماڭا جىق تەسىر قىلدى.       ئاللاھ سىزگە ۋە بارلىق ئانىلارغا كۆڭۈل ئازادىلىكى ئاتا قىلسۇن.

قەھۋە

	ئايدىلنىڭ قايتا كىرگەن قەدىمىگە مەرھابا!   خۇددى ماڭا سۆزلەپ بېرىۋاتقاندەك، يېنىدا مەن باردەك ھېس قىلىپ تۇرۇپ ئوقۇپ كەتتىم. ھەقىقەتەنمۇ ئۇلۇغ ئانىكەنسىز.شۇنچىلىك تىرىشغانلىقىڭىزغا، تۆلىگەن بەدىلىڭىزگە ئاللاھ بەختىڭىزنى بېرىدۇ. بەك تەسىرلىنىپ كەتتىم. ئانىنىڭ قەدرى بەك ئۇلۇغدۇر. بۈگۈنلا قەدرىگە يىتىپ كەتتىم. ئەجرىڭىزگە ھەشقاللا!

ئايدىل

	دوستلارنىڭ بەرگەن تەسەلىيلىرىگە كۆپتىن كۆپ رەھمەت! مەن قىزىمنىڭ ئەڭ ياخشى قارارنى چىقىردىغانلىقىغا ئىشىنىمەن!