ئايدار--ئاينۇرنىڭ ئانىسى

Aydar

	ئىنقىلابىي يولداشلار، قىش كەلدى، ئايدارگۈلنىڭ ھېكايە يېزىش خۇمارى تۇتتى،ئەسلى مەن بۇ مەكتەپكە قاتتىق يېزىقچىلىق قىلىمەن دەپ كەلگەن، لېكىن پائالىيەت بەك كۆپ، خىيال بەك جىق بوپ كەتكەنلىكتىن ھېكايەمنى باشلىغان بولساممۇ، داۋامىنى يېزىشقا ئىلھام تاپالمايۋاتىمەن. شۇڭا ئوقۇساڭلار مەيلى، ئەمما سۈيلىسەڭلار بىكار. چۈنكى مەن بەك ئالدىراش، ھازىر كىتاب ئوقۇپ مەسىت بولىۋاتقان كۈنلەردە ئىلھام ئاز كېلىۋاتىدۇ. شۇڭا ئوقۇغاچ تۇرغايسىلەر... نىمىلەرنى دەپ كەتتىم...قىسقىسى بۇ ئەسەرنىڭ داۋامى تېخى كاللامدا، يېزىلىۋاتىدۇ. ئوقۇپ تۇرۇڭلارچۇ.....مانداق! ئاينۇرنىڭ ئانىسى ئايدار (ھېكايە) بالام، سىز مېنىڭ باغرىمنى يېرىپ چىققان بالامسىز، سىزنى ئويلىسام ۋۇجۇدۇم ‹‹شۇررىدە ›› ئېرىيدۇ، سىزنى ئىمىتكەن كۆكسۈم چىمىلدايدۇ، باغرىمغا سىزنى مىڭ باسقۇم كېلىدۇ.تولغىقىم تۇتقان چاغدا دادىڭىز قېشىمدا ئىدى. مەن ئۇنىڭغا ‹‹مېنىڭ قېشىمدا تۇرۇڭ، بالىمىزنى سىز تۇنجى بولۇپ قولىڭىزغا ئېلىڭ›› دىگەن ئىدىم. لېكىن دوختۇرلار ئۇنى تۇغۇت ئۆيىگە كىرگۈزمەپتۇ، لېكىن دادىڭىز مېنىڭ دادىمغا، نالە-پەريادىمغا چىدىماي، بىر ئامال قىلىپ قېشىمغا كىرىپتۇ....مەن جان ئاچچىغىمدا دادىڭىزنىڭ بىلىكىنى چىشلىۋاپتىمەن، لېكىن دادىڭىز بۇ ئاغرىققا بەرداشلىق بىرىپتۇ. شۇ چاغدا سىز تۇغۇلدىڭىز، قىزىم، سىز تۇغۇلدىڭىز، سىزنىڭ تۇغۇلغىنىڭىزنى كۆرۈپ، دادىڭىز كۆزىگە ياش ئالدى، مەنمۇ ئۇھ دىدىم، تەرلىرىمگە ئارىلىشىپ كەتكەن كۆز ياشلىرىم مېنىڭ غەلبەمنى ئىسپاتلىغاندەك ياستۇققا ئۈن-تىنسىز سىڭىپ كەتتى. قىزىم، سىز تۇغۇلغان چاغدا دەل سائەت ئون بوپتىكەن، دوختۇرلار مېنى ياتاققا ئېلىپ چىقتى، دېرىزىدىن چۈشكەن كۈن نۇرىغا قاراپ بەخىت ئىلكىدە ھارغىن چىراي ياتقىنىمدا، سېستىرالار سىزنى ئەكىرىپ بەردى.... بۇ دەل بۇندىن 20 يىل بۇرۇنقى ئىشلار ئىدى. دادىڭىز سىز ئەتلىمە گۆشنى باغرىغا چىڭ بېسىپ، نىمىلەرنىدۇ دىدى، سىز كۆزىڭىزنى قىيا ئېچىپ، دادىڭىزغا قاراپ، ئەتراپقا ھەيرانلىق بىلەن قارىدىڭىز ئاندىن يەنە يۇمىۋالدىڭىز. دادىڭىز سىزگە تويماي قارايتتى، مەنمۇ ھارغىن كۆزلىرىمنى سىزدىن ئۈزمىدىم، ئورنۇمدىن تۇرۇپ سىزنى باغرىمغا باسقۇم كەلسىمۇ، لېكىن جىمجىت قاراپ ياتتىم. بىر دەمدىن كېيىن ياتاققا ئادەم ئولاشتى، ئۇرۇق –تۇغقانلىرىمىز كەلدى، ئۇلار سىزنى باغرىغا باساتتى، ئەركىلىتەتتى..بىزگە بەخىت تىلەيتتى، نەقەدەر بەخىتلىك كۈنلەر ئىدى ھە؟ مەن سىزنى ئىسىمگە ئالساملا، ئاشۇ كۈنلەرنى ئويلايمەن، سىز مېنىڭ قېشىمدىكى كىچىك كارۋاتتا كۆزىڭىزنى چىڭ يۇمۇپ ياتاتتىڭىز، مەن سىزگە تويماي قارايتتىم.... سىزنىڭ تۇغۇلىشىڭىز ئۆيگە يېڭىلىق بولدى. سىز تۇغۇلغاندىلا مەن دادىڭىزنىڭ شۇنچە بالىجان، شۇنچە مەسئولىيەتچان ئىكەنلىكىنى ھېس قىلغان ئىدىم. داۋامى يېزىلىۋاتىدۇ.

anar

	كۈتۈۋاتىدۇ .................

sarsan@axik

	مەن ساق يىزىپ بولغاندا ئۇقاي

جۇلالىق

	بىر ئانىنىڭ قەلبىدىكى يازما بوپتىكەن. داۋامىچۇ؟...... ئادەمنى يەنە تەقەززا قىلىپ ئاندىن يازىدىغان ئىشما؟

gulbargi24

	باشلىنىشىدىنلا ئىسىل ھىكايىلىغى چىقىپلا تۇرىدۇ.تەقەززا بولىۋاتىمەن.

neyime

	كۈتىۋاتىمەن .....

Aydar

	كۈتىۋاتقانلارغا قىزىلگۈلنىڭ غۇنچىسىدەك ئىگىلىپ تۇرۇپ رەھمەت شۇندىن كېيىن ئائىلىمىزدە بىر جان كۆپەيدى، ياق! بالام، ئائىلىمىزگە جان قوشقۇچى، بىر ئوماق پەرزەنىت دۇنياغا كۆز ئاچتى. مېنىڭ قوساق كۆتۈرگەن چاغدىكى تارتقان جاپالىرىم، سىزنى قاچان توغۇلاركىن دەپ تەقەززالىقتا كۈتۈشلىرىمنىڭ ھەممىسى ئۇنتۇلۇپ كەتتى. شۇنداق، ھەممىنى ئۇنتۇدۇم، مېنىڭ بالام، مېنىڭ باغرىم...سىزنى قانداق ئەركىلىتىشنى، قانداق مېھرىمنى بىرىشنى بىلمەي قالدىم. سىزنىڭ چوڭ بولىشىڭىزغا ئەگىشىپ، دادىڭىز ئىككىمىز ئەتراپىڭىزدا پەرۋانە بولۇشنى بىر كۈنمۇ توختىتىپ قويمىدۇق. سىزنى ئىمىتەتتىم، ئاستىڭىزنى قۇرۇغدايتتىم، سىز بىلەن پاراڭلىشاتتىم...ئاھ... شۇ كۈنلەرنى ئويلىسام يىغلىغۇم كېلىدۇ. سىز بەك بەك ئوماق ئېدىڭىز. ئوماق ئىدىڭىز، كۆزلىرىمنى يۇمسام خاتىرەمدە شۇ كۈنلەر جىلۋە قىلىدۇ، ئەمما ئۇ كۈنلەر مەڭگۈلۈك ئەسلىمىگە ئايلىنىپ قالدى، سەن مېنىڭدىن يىراق بىر يەرگە كەتتىڭىز. سىزنى ياشلىق كۆزلىرىم بىلەن ئۇزىتىپ قالدىم. ھەر قېتىم كۆزۈمنى يۇمسام، سىزنىڭ باشقا ھالىتىڭىز ئەمەس، ئاشۇ بۇدۇرۇق ھالىتىڭىز كۆز ئالدىمغا كېلىدۇ. سىز كۆزۈڭىزنى قىيا ئېچىپ:‹‹ مەن نەگە كەپ قالدىم›› دىگەندەك ئەتراپقا ئىسەنكىرەپ قارايتتىڭىز، دېرىزىدىن كۈن يانتۇ چۈشۈپ تۇراتتى، سىز قۇياش نۇرىدىن كۆزۈڭىزنى قاچۇردىڭىز، ئەتراپقا ھەيرانلىق بىلەن قاراپ، ئالدىڭدا سىز تۇتۇپ ھاياجان بىلەن سىزگە باققان دادىڭىزغا قارىدىڭىز، كۆزۈڭىزنى بىر دەم يۇماتتىڭىز، بىر دەم ئاچاتتىڭىز....ئاھ!!! ئاشۇ كۈنلەر!!! كەلمەسكە كەتكەن كۈنلەر!!! مېنىڭ يۈرىكىمنى ئۆرتەپ، مېنى ئانىلىق پۇشايمانغا قويغان كۈنلەر!!! شۇ كۈنلەرنى ئويلىسام كۆزۈمگە ياش تولماي قالمايدۇ، سىزنى بىر ياش قىلغۇچە شۇنچە جىق جاپالارنى تارتتۇق، دادىڭىز سورۇندىن، مەن چايلاردىن قالدىم، ئىككەيلەن ئاستىڭىزنى تەڭ دىگۈدەك قۇرۇغدايتتۇق، دادىڭىز سىزنى تۇتۇپ تۇرسا، مەن تاماق ئىتەتتىم، تاماق ئېتىپ بولۇپ سىزنىڭ قوسىقىڭىزنى توقلايتتۇق، سىز ئۇ چاغدا بىر ئەتلىمە گۆش ئىدىڭىز، دادىڭىز سىزنى دەپ تاماق ئېتىشنى ئۆگەندى، ئەتكەن تاماقلىرى بەزىدە ئوخشىماي قالسا، بەزىدە بەك ئوخشايتتى، مەن سىزنى باغرىمغا باسقىنىمچە مۇھەببەتنىڭ دېڭىزىدا ئۈزەتتىم. ئۇ چاغلاردا...ئۇ چاغلاردا...دادىڭىز سىرتقا ئىشقا چىققاننى ھېسابقا ئالمىغاندا، پۈتۈن ۋاقتنى ئۆيدە سىز بىلەن ئۆتكۈزەتتى. سىزگە قارايتتى، سىزنى باقاتتى، كۆتىرىپ ئوينىتاتتى...مەن تاماق ئەتكەچ دادىڭىزنىڭ سىزگە قانداق قارىغانلىقىنى كۆرۈپ تۇراتتىم، دادىڭىز سىزگە كىتاب ئوقۇپ بىرەتتى، سىزنى دەپ كىتابلاردىن كۆرىۋالغىنى بويىچە، كىتابقا ھەسەل سۈركەپ سىزگە يالىتاتتى. سىز دادىڭىزنىڭ بارلىقى ئىدىڭىز، راست، ئۇ بارلىق ئۈمىدىنى سىزگە باغلىغان ئىدى. داۋامى قاتتىق بار.سەل ئىلھام-پىلھام كېلىۋاتقان چىراي!!!

مەرۋەرى

	ئىلھاملىرىڭىزغا كۆز تەگمىسۇن، ئاينۇرنىڭ ئانىسىنىڭ ئەسلىمىسىدەك قىلامدۇ قانداق؟ قارىغاندا يەنە بىر يىغلاتقۇدەك تېما ئوخشايدۇ بۇ ، قول ياغلىقنى تەييار قىلۋېلىپ ئوقۇي

tiwix

	مەن ئاينۇرنىڭ  قېشىدىن ھازىر  كېلىشىم  ئىدى ، قولياغلىقلىرىم  تەييارلا ......ئايدارخان پات بولسا بولاتتى .............................كۈتىۋاتىمىز  ھە ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

مەرۋەرى

	مەن دەھشەت كۈتىۋاتىمەن