چوڭ ئەيسا چاقچاقلىرىدىن

مەرۋەرى

	مۇكاپات خالمۇرات باشلانغۇچ مەكتەپتە ئوقۇۋاتقان چاغلىرىدا بىر كۈنى ئۆيىگە روھى چۈشكەن ھالەتتە قايتىپ كەپتۇ. ئاپىسى: - نىمەبولدۇڭ، بالام؟ چىرايىڭ باشقىچىلىغۇ؟- دەپ سوراپتۇ. مەكتەپتە ئۇزۇنغا يۈگرۈش مۇسابىقىسى بولغان،- دەپتۇ خالمۇرات،- ئىككىنجى بولسام مۇئەللىم مېنى مۇكاپاتلىمىدى. -جېنىم قوزام،- دەپتۇ ئاپىسى خالمۇراتنىڭ قولىغا بىر سوم پۇلنى تۇتقۇزۇپ،- ئەپەندىمىڭ مۇكاپات بەرمىگەن بولسا، ئۆزۈم بېرىمەنغۇ ساڭا، ھە ، قانچە بالا يۈگۈرگەنتىڭلار؟ خالمۇرات جاۋاپ بېرىپتۇ: -ئىككىيلەن. ئەگىتمە جاۋاپ ئۈرۈمچى شارائىتىدا قىز- يىگىت بىرگە مېڭىپ قالسىلا ئۇلارنى غەيرىي مۇناسىۋەت نۇقتىسىدىن چۈشىنىۋالىدىغان ئەھۋال ئادەتكە ئايلىنىپ قاپتۇ. بىر كۈنى خالمۇرات ھەدىسى گۈزەلنۇر ئۆمەر بىلەن كوچىدا بىرگە كېتىۋاتسا، ئۇنىبڭ بىر تونۇشى ئۇچراپ قاپتۇ-دە، چەتكە تارتىپ سوراپتۇ: - پەيزىڭ بار سەھرالىق جۇمۇ سەن، نەدىن تېپىۋالدىڭ بۇ سەتەڭنى؟ - خالمۇرات چاندۇرماي جاۋاپ بېرىپتۇ: - ۋايتاڭەي، ئىشقىلىپ مەن تۇغۇلغاندا ئۆيىمىزدە باركەنغۇ. ئاغىنىسىغا يەر قاتتىق، ئاسمان يىراق بىلىنىپ كېتىپتۇ. ماختاش يېزىدا بولغا بىر ئولتۇرۇشتا تازىمۇ كۆرەڭ بىر شەھەرلىك ئاداش ئىتىنى ماختاپ قاپتۇ: - ۋاھ، بىزنىڭ شەھەرنىڭ ئىتلىرىزە، ناتونۇش ئادەمنىڭ ھىدىنى ئالغان ھامان تۈك- تۈكىنى يەپ قاۋاپ، ئارامىنى قويمايدۇ. - بىزنىڭ جاغىستاينىڭ ئىتلىرىنى دىمەيسەن،- دەپ ماختىنىپتۇ خالمۇراتمۇ نۆۋىتىدە،- كەچقۇرۇنلىقى دەرۋازا ئالدىغا چىقىپ، ئىڭكىنى  ئىككى قولىنىڭ ئۈستىگە قويۇپ مۈگىدەپ ئولتۇرۇپ كېتىدۇكى، قويۇۋېرىڭ، ئۆتكەن كەچكەنگە قاۋاي دېىسە جىمى ئادەم تونۇش.

جۇلالىق

	ئەگىتمە جاۋاب بېرىشكە خالمۇراتجان دەھشەت ئۇستىكەن.

neyime

	ھاھاھا قالتىس جۇمۇ بۇ ئادەم ....

قەھۋە

	مەرۋەرى بۇ قېتىم يۇرتىغا قايتىپ خالمۇرات ئاكا بىلەن ئولتۇرۇپ كەپتۇدە. چاقچاقلىرىنى تازا يادلىۋالغان چېغى.

xakilat

	داۋامى يەنە بارغۇ دەيمەن مەرىمخان

Ayberchin

	بىر بىرىدىن قىزىق ئىكەن، ماختاشلىرىچۇ تېخى...

مەرۋەرى

	ئۆيدە ‹‹ چاقچاقچىلار چايخانىسى›› دەپ ئىككى قىسىملىق بىر كىتاپ بولىدىغان، ئۇنىڭدا غۇلجىدىكى ھېسام ئاكا باشلىق بارلىق چاقچاقچىلار تونۇشتۇرۇلغان، بىكارچىنىڭ ۋاقتى يوق دەپ، شۇنى بىر يوللاپ دېسەم بىكارچىلىقتىن بىكار بولالمايۋاتىمەن

Aydar

	قىززىق يۇمۇرلار بار ھە ئۇ كىتابتا... ھېلىقى چىۋىننىڭ ‹‹ۋىييەي بالام، كۆڭلۈمنى ئىلەشتۈرمەي پوقۇڭنى يىگىنە ›› دىگەن يۇمۇرىنى باشتا ئوقۇغاندا قاقاقلاپ كۈلۈپ كەتكەن ئىدىم. قارىسام مەكتەپ كۈتۈپخانىسىدا ئىكەنمەن....