تەرجىمە--كېيىن پۇرسەت يوق

ئەقىدە010

	«كىيىن» پۇرسەت يوق بەخىتنىڭ ھەقىقى مەنىسى ئەمەلىيەتتە ئەپۇچانلىقنى ۋە قەدىرلەشنى بىلىشتۇر. سۆزلەپ كەلسەك تولىمۇ غەلىتە ئىش، تۇرمۇشتىكى گۈزەل نەرسىلەر مەۋجۇتلىقىنى يوقاتقاندا، كىشى تەنھالىق ئىچىدە ئازاپ بىلەن ئۆتمۈشنى ئەسلەيدۇ، بىراق ئەسلەيدىغىنى دائىملا تۇرمۇشتىكى دەبدەبىلىك چوڭ ئىشلار بولماستىن بەلكى ئەينى ۋاقىتتا شۇنچىلىك ئەرزىمەس بىلىنگەن ۋە سەل قارالغان ئىشلاردۇر. يوھان موكارىنىڭ ياتاق ئۆينىڭ دەرىزىسى ئالدىدا، سىرتتىكى شاۋقۇنلۇق كوچا مەنزىرىسىگە يۈزلىنىپ تۇرغاندىكى روھى-ھالىتى دەل يۇقىردا ئېيتىلغاندەك ئىدى. ئۇنىڭ ئۇنىتالمايۋاتقىنى تەخمىنەن ئۈچ-تۆت ھەپتە ئىلگىرىكى ئەشۇ ئاخشام.... ئۇ كۈنى يوھان ئىشخانىسىدىن تېخى يېزىپ بولۇنمىغان بىر توپ يىللىق دوكلات لاھىيىسىنى ئۆيدە ئىشلەشكە ئېلىپ كەلگەن بولۇپ، كەچلىك تاماقتىن بۇرۇن ئۇلارنى يەنە بىر قۇر كۆرۈپ چىقماقچى ئىدى. بىراق ئەمدىلەتىن بىر بەت كۆرۈپ تۇرىشىغا، ئۇنىڭ كىچىك قىزى ماچى كۆك مۇقاۋىلىق بىر چۆچەك كىتابىنى قولتۇقىغا قىسقانچە كىرىپ كەلدى ۋە ئۇنىڭغا قاراپ «دادا، قاراڭ» دېدى. يوھان بېشىنى كۆتۈرۈپ شۇنداقلا بىر قارىغاندىن كېيىن «ھە، چىرايلىقكەن، يېڭى كىتابىڭىزمۇ؟» دەپ سورىدى، «شۇنداق دادا» دېدى قىزى«كىتابتىكى چۆچەكلەرنى ماڭا سۆزلەپ بېرىڭ ماقۇلمۇ؟» -«بولمايدۇ، سۆيۈملۈكۈم، ھازىر بولمايدۇ» دېدى يوھان، ماچى جايىدىن قوزغالماي تۇرىۋەردى، يوھان ھۆججەتلەرنى بىردەم كۆرگەندىن كېيىن ماچى يەنە تەمتىرىگەن ئەمما ئۈمىد ئارىلاشقان چۈچۈك تىلى بىلەن سۆزلەشكە باشلىدى. -«بىراق ئاپام سىزنى چۇقۇم ماقۇل دەيدۇ دېگەن دادا...» يوھان ماتىريال دۆۋىسىدىن بېشىنى كۆتۈردى ئەمما يەنىلا « كەچۈرۈڭ سۆيۈملۈكۈم، مەن ھازىر بەك ئالدىراش، سىزگە ئاپىڭىز سۆزلەپ بەرسۇن» دەپ ئىشىنى قىلىۋەردى. -«ياق»، دېدى ماچى ئەستايدىللىق بىلەن،« ئاپام ئۈستۈنكى قەۋەتتە سىزدىنمۇ ئالدىراش تۇرسا؟ ماڭا بىر چۆچەك ئوقۇپ بېرىڭ بولامدۇ؟ قاراڭ، تېخى رەسىملەرمۇ باركەن، كۆرگەنسىز، نېمىدىگەن چىرايلىق ھە!» «شۇنداق، راستىنلا چىرايلىقكەن، بىراق مەن بۈگۈن ئىشلىشىم كېرەك قوزام، بىرنەچچە كۈندىن كېيىن ئاندىن...» ماچى جايىدا قىمىرلىماي ئۇزاق تۇردى، يەنە چىدىماي دادىسىغا ئۇزاق يالۋۇردى، بىراق يوھان مەن ئالدىراش دېگەن گېپىنى تەكرارلىدى.لېكىن ماچى چىقىپ كەتمەي يۇۋاشلىق بىلەن ئۈن-تىنسىز ھالدا جايىدا ئولتۇرىۋەردى. خېلى ئۇزاقتىن كېيىن ئۇ ئاخىرى قولىدىكى كىتابنى يوھاننىڭ يېنىدىكى ئۇرۇندۇققا قۇيۇپ قويغاچ «بولىدۇ، ۋاقتىڭىز چىققاندا ئۆزىڭىزگە ئوقۇپ بېرەرسىز، بىراق ئۈنلۈكرەك ئوقۇڭ، مەنمۇ ئاڭلاي» دېدى-دە چىقىپ كەتتى. ھازىر قىزى ئۇنىڭدىن ئاللىقاچان ئايرىلدى، ئۇ ئىچ كۈيەرلىك بىلەن قىزى ئۈچۈن ئويلىغان ئارزۇ-خىياللىرىنىڭ ھەممىسى كۆپۈككە ئايلاندى، ئۇنىڭ ھېچنىمىنى ئويلىغۇسى يوق، خېلى مەزگىلگىچە ھەتتا ھاراق ئىچىپ، مەس ھالدا ماشىنا ھەيدەپ قىزىنى سوقۇۋەتكەن ھېلىقى ئەبلەخكە (بۇ ئەبلەخ ئاللىقاچان تۈرمىگە كىردى) نەپرەتلىنىشنىمۇ ئۇنتۇپ قالدى. قىزىنىڭ سىماسى، ئوماق كۈلكىسى ئۇنىڭ پۈتۈن خىيالىنى ئىگىلىۋالغانىدى، ئۇ ئەدەبلىك، ئوماق كىچىك قىزىنىڭ تەمتىرەپ تۇرۇپ، كىچىككىنە قوللىرى بىلەن ئۆزىنى نوقۇپ ئۇنىڭغا« ئەمسە ئۆزىڭىزگە ئوقۇپ بېرەرسىز، بىراق ئۈنلۈكرەك ئوقۇڭ، مەنمۇ ئاڭلاي» دەۋاتقان ھالىتىنى كۆرگەندەك، ئاۋازىنى ئاڭلىغاندەك بولدى. بۇلۇڭدىكى ئۈستەلدە ماچىنىڭ بىرمۇنچە ئۇيۇنچۇقلىرى دۆۋىلەگلىك بۇلۇپ ھېلىقى كىتاپمۇ شۇ يەردە تۇراتتى، يوھان كىتابنى قولىغا ئېلىپ، قىزى ئېيتقان چىرايلىق رەسىملىرى بار بەتنى ئېچىپ، چۆچەكنى ئۈنلۈك ئوقۇشقا باشلىدى، بىراق چەكسىز ئازاپ ئۇنىڭ لەۋلىرىنى قاتۇرۇپ قويغاندەك ئىدى، بۇ چاغدا، ئۇنىڭ ئايالى رەتلىك كىيىنگەن ھالدا ئىشىك ئالدىدا پەيدا بولدى، ئۇنىڭمۇ يۈزلىرى تاتارغان بولۇپ، چوڭقۇر ئازاپقا مەجبۇرى بەرداشلىق بېرىپ، ئاۋازىنى ئامال بار سىلىق چىقىرىشقا تىرىشىپ، يوھاننى ماچىنىڭ دەپىنە مۇراسىمىغا بىللە بېرىشقا چاقىردى. بىراق يوھان ھىچنىمىنى سەزمەستىن ھېلىقى چۆچەكنى ئوقۇۋاتاتتى... « بۇرۇنقى زاماندا بىر قىزچاق بولغانىكەن، ئۇ قاراڭغۇ ئورمانلىقتىكى ياغاچ كەپىدە تۇرىدىكەن، ئۇ ناھايىتى چىرايلىق بولۇپ، ھەتتا قۇشلارمۇ ئۇنى كۆرگەندە ناخشا ئېيتىشنى ئۇنتۇپ قالىدىكەن، بىركۈنى....» ئۇ بۇ چۆچەكنى ئۆز-ئۆزىگە ئوقۇپ بەرمەكتە ئىدى، بىراق ئاۋازى تولىمۇ ئۈنلۈك بولۇپ ئۇ دۇنيادىكى قىزىمۇ ئاڭلىغۇدەك ئىدى، بەلكىم قىزى راستىنلا ئاڭلاۋاتقاندۇ.... ---مىچىل فوست مەنبە--ئۆز تەرجىمەم

Wapadar23

	تەرجىمىسى ياخشى چىقىپتۇ ،ئەلۋەتتە ،بەزىدە كىچىككىنە بىخۇتلىقىمىز ،مەڭگۈلۈك  پۇشايمانغا قالدۇرىدۇ ،پەرزەنتلىرىمىز ئۈچۈن چۇقۇم ۋاقىت ئاجرىتىشىمىز كېرەك .

anar

	تۇرمۇش دىگەن شۇنداق ، ئۇنىڭدا كەينىگە قايتۇرۇش كونۇپكىسى بولمايدۇ ... بەزىبىر بىز ئېتىبارسىز قارىغان شۇ دەقىقىلەر شۇنداق قەدرى ئۆتۈلىدىغان ۋاقىتلار كېلىدۇكى ، بىزنى بىر ئۆمۈر ئۆكۈنۈش ئىچىدە قىينايدۇ

hilal

	ئۆتمۈش ئۈچۈن ئۆكۈنۈشلىرىمىز چۈشەندۈرۈپ بىرىدۇكى ، ھازىردىن باشلاپ يېنىمىزدىكىلەرنى قەدىرلىشىمىز كىرەك ،  " پۇرسەت يوق " بوپ قېلىشتىن بۇرۇن ياخشى قەدىرلىشىمىزلا كىيىنكى پۇشايماننىڭ ئالدىنى ئالالايدۇ ....

دىلەيسەم

	ئانار ئەجەپ توغرا گەپ قىلىپسىز، ھەقىقەتەن تۇرمۇشنى، ھاياتنى، ئۆمۈرنى كەينىئەە قايتۇرۇش كۇنۇپكىسى يوق... شۇنى بىلگەنكەنمىز بىر كۈن بولسىمۇ، يېنىمىزدىكىلەرنىڭ قەدرىگە يېتەيلى! تولىمۇ ياخشى چىققان تەرجىمە ئەسەر بوپتۇ!

مەرۋەرى

	كۆڭلۈم شۇنچىلىك يېرىم بولدى. ئەجەپ بىر دۇنيا ئىكەنغۇ بۇ، بەزىدە مۇشۇ بالىلار ئۈچۈن، ئۇلارنىڭ كېيىنى ئۈچۈن دەپ باش كۆتۈرمەي ئىشلەپ، ئۇلارنىڭ نازۇك قەلبىنىڭ چوڭقۇر يەرلىرىدىكى ھېسياتلىرىغا سەل قاراپ قالىدىكەنمىز. مەنمۇ بەزىدە بالىلارغا قاتتىقراق گەپ قىلىپ قويسام، نەچچە كۈنلەرگىچە ككڭلۈم شۇنچىلىك يېرىم بولىدۇ، يا بالىنىڭ ئالدىغا بېرىپ كەچۈرۈڭ بالام دىگىلى بولمىسا ، مەيلى قانداقلا بولمىسۇن بىر- بىرىنىڭ قەدىرىنى قىلغانغا يەتمەيدىكەنغۇ زادى