بالىلىققا قايتقۇم بار(دىلەيسەم)

قەھۋە

	بۇنداق ئەسلىمىلەر ھەممەيلەندە بولىدۇ، ئەمما ھەممىلا كىشىنىڭ شۇنداق قىزىقارلىق كەچمشلىرى بولۇشى ناتايىن. مەنمۇ يېقىنقى ۋاقىتلاردىن بۇيان، بولۇپمۇ ئاپامغا قارىساملا بالىلىق چاغلىرىمنى كۆپ ئەسلەيدىغان بولۇپ قالدىم. مېنىڭ ھازىرقى ھالىتىمدىكى ئاپامنى، ئاندىن مېنىڭ شۇ چاغلاردىكى قىياپىتىم، ئىنىمنىڭ ئىش-ئىشلىرىنى سوراپ كېتىمەن. ئاپا" ئەمدى ئەسلىسەم سىزنىڭ مېنىڭ يېشىمدىكى ھالىتىڭىز بەكلا چىرايلىقكەنىدۇق، مېنى يېنىڭىزغا ئېلىپ تۇرۇپ ئىدارىڭىزنىڭ ئالدىدا چۈشكەن سۈرەت بەكمۇ چىرايلىقكەن، ئەمدى ئويلىسام دەل مېنىڭ يېشىمدىكى ۋاقتىڭىزكەن" دېسەم نۇرغۇن كەچمىشلەرنى ئېيتىپ بەردى. شۇنىڭدەك ئەمدى دەل مەن كىچىك چاغلارنى بەكمۇ ئەسلەپ كېتىۋاتىمەن. ئۆزەم ئوغالبالا مىجەزرەكمۇ ئىشقىلىپ، كۆپىنچە مەھەللىدىكى ئوغاللار بىلەن ئوينايتىم، گاگا دەيدىغان بىر نېمە بولىدىغان، كەچ كىرىپ، ئاپام دادامنى مېنى چاقىرىپ كىرىشكە دەۋەت قىلمىغۇچە شۇلار بىلەن تەڭ ئوينايتىم ، ئەمدى ئويلىسام بەكلا كۈلگۈم كېلىدۇ. ئىنىم بەكلا چىرايلىق، قىزبالىغىلا  ئوخشايدىغان بولغاچ دائىم ئۇنى ھەر خىل ياساپ ئوينايتىم. بىر يازلىق تەتىل ۋاقتى، نەۋرە سىڭىللىرىم كۆپىنچە بىز بىلەن بىللىلا تۇراتتى، شۇلار بىلەن بىللە ئىنىمگە ئۆزەمنىڭ يوپكىسىنى كەيدۈردۈم.  بېشىغا ھېلىلە ياغلىقنى چىگىپ، ئاندىن”ئۇكام، مەھەللىنى بىر چۆگىلەپ كىرە، كىنوخانىنىڭ ئالدىغىچە (ئۆيىمىز كىنوخانىنىڭ يېنىدا ئىدى)چىقىپ كىر ھە“ دەپ كەينىدىن ماراشقا چىقتۇق، خوشنىلار كۆرەپلا ۋىيەي، ماۋۇ بالىنى، قىزبالا بولۇپ قالسا بولاركەن، بەك ئوماق بولۇپ كېتىپتۇ، دېيىشىپ كەتكەنىدى. شۇنداق شەيتان قىلىقلارنى قىلىدىكەنمىزتۇق. ئويلىسام كۈلگۈم كېلىدۇ. ئەمدى بولسا ئۇ ئىنىمنى گەپكە كىرگۈزۈش ئۇنداق ئاسان ئەمەستە.    ئوخشاشلا بىر ئىش، ئۆتكەن يىلى يازدا 3 ياشلىق ئوغلۇمغا نەۋرە ئاكامنىڭ قىزىنىڭ بەكلا تاتلىق ئەتلەس كۆينىكى باكەنتۇق، شۇنى كەيدۈرۈپ، ياغلىق چىگدۈرۈپ رەسىمگە تارتىپ قويغانىدىم، تۇققانلار كۈلۈپ يېتىپ قېلىشتى. يولدۇشۇم بولسا”ئوغالبالىغا شۇنداقمۇ قىلامسىز؟“ دەپ غودۇرىدى،( تېگى قەشقەرلىقچۇ ئۇنىڭ). كارىم بولماي كۈلۈپ كەتتىم. (ئەسلى شۇ رەسىمنى كىرگۈزۈپ قوياي دېگەنىدىم، يەنىلا كىرگۈزمىدىم)ئويلىساملا كۈلگۈم كېلىدۇ. بالىلىق دېگەن بەكمۇ كۆڭۈللۈك بولىدىكەن. ئەسلىسەك ئەسلىسەك كۆڭۈللۈك تۇيۇلىدىكەن. ئەمما ۋاقىتنى كەينىگە قايتۇرغىلى بولسىدى، ھازىرقى سەۋىيە، ھازىرقى كاللا بىلەنلا كەينىمىزگە قايتىپ قالساق....ئەپسۇس، مۇمكىن ئەمەستە! پەقەت شۇ تاتلىق خىيال قىلىپلا قالىدىكەنمىز خالاس!

دىلەيسەم

	بۈگۈن ياق تۈنۈگۈن ۋاي ياق، كۈندە، كۈندىلا ئەشۇ غەمسىزلىكىمنى، بالىلىقىمنى بەك، بەك ئويلايدىغان بوپ كېتىۋاتىمەن. شۇنداق كۈنلەر كەلسە، بالىلىقىمغا قايتىپ كەلسەم يەنە ھازىرقىدەك پۇشايمان قىلىپ ئولتۇرارمەنمۇ ياكى بالىلىقىمدىن باشلاپلا مەن مانداق ئىشلارنى قىلغان، مانا شۇ بالىلىقىمدىن باشلاپلا ھاياتىمغا ياخشى ئۇل سالغان، شۇڭا بۈگۈن مانا مۇنداق نەتىجىلەرنى ياراتتىم دەپ پەخىرلىنىپ تۇرۇپ سۆزلەرمەنمۇ؟؟؟؟ بۇنىسى ماڭا قاراڭغۇ، چۈنكى ۋاقىتنى ئارقىغا قايتۇرالمايدىغانلىقىمىز بۇ بىر ھەقىقەت!