مائارىپچى، شائىر ئابدۇقادىر ھەسەن(خالىس) ئەپەندى ۋاپات بولدى

aptapliq

	ئىنىمنىڭ 5 كۈن بۇرۇن ماڭا ئېۋەتكەن شېئىرى: دادا ساڭا شېئىر يېزىپ بەرگىم بار شاد كۈلكەڭنى يەنە كۆرگۈم بار. دادا يىراق ئەمەس ئارىمىز ئۇنچە بارالمايمەن ئەممە بۇ كېچە. نەپەسلىرىڭ قىسىلغان چاغدا ھاردۇق يېتىپ يىقىلغان چاغدا ئاپام، ئاكام ئەنسىز قالغاندا تۇرالمايمەن يېنىڭدا مەزمۇت يۆلەپ ئېلىپ سېنى قولۇمدا. ساڭا قاراپ ئاچقان قۇچىقىم سېنىڭ ئۈچۈن كۆيگەن يۈرىكىم قارچۇقۇمدا سىرغىغان يېشىم ئايلانماقتا بۇندا شېئىرغا. ئوقۇپ بېرەي دادا ئاڭلىغىن مەن شېئىر ھەم سەن شائىر بولۇپ تۆرەلسەمتىم قايتا دۇنياغا. ئەركىلەيتتىم ساڭا قايتا رەت ساقىلىڭغا سۈركەيتتىم يۈزۈم ساڭا قاراپ كۈلەتتى كۆزۈم سېنى دوراپ سۆزلەيتتى سۆزۈم ئايلانماقچى بولاتتىم ساڭا. دادا تەتە مېڭىپ يىقىلسام قاتتىق يۆلىگەنتىڭ، قېقىپ توپامنى. (7.4) غورۇر، ۋىجدان، تىلىكىڭ بىلەن چوڭ قىلغانتىڭ ئارزۇلاپ مېنى. تاقاشساممۇ ئېڭەكلىرىڭگە كۆتۈرگەنتىڭ ئېغىرلىرىمنى. مانا ئەمدى مەن بىر ئەر بولۇپ بېقىۋالاي دېگەندە سېنى قارا تۇپراق باغرىغا كەتتىڭ قېنى دادا، قېنى سەن قېنى؟ دادا بۇ شېئىرنى يازغانلىرىمدا ئوقۇپ بەرمەك بولغانتىم ساڭا. ئەپسۇس، تەقدىر ئايرىدى بىزنى مانا ئەمدى قەلەم قولۇمدا. يۈركىمدە مىڭبىر پۇشايمەن ئوقۇپ بەردىم كۆز ياشلىرىمغا. ئاخىرقى رەت كۆرگەندە سېنى چېتىق ئىكەن ئىكىڭىڭ دادا. شېئىر ئەمەس، قۇرئان ئوقۇدۇم قوللىرىڭنى ئېلىپ قولۇمغا. دادا ئۆتۈنىمەن كىرگىن چۈشۈمگە مەن ئايلىنىپ كېتەي شېئىرگە.... 2010-يىلى 7-ئاينىڭ 4-كۈنى ۋە 11-ئاينىڭ 11-كۈنى يېزىلدى

مەرۋەرى

	ئالدى بىلەن  aptapliq نىڭ  مۇنبىرىمىزگە قەدەم تەشرىپ قىلغانلىقىنى قارىشى ئالىمەن! شېئىرنى ئوقۇپ يىغلىۋەتتىم، بىر پەرزەنتنىڭ ئۆكۈنۈش، پۇشايمان ئىچىدە يازغان چىن ھېسىياتى ئىكەن، ئاللاھ ئاتىڭىزنىڭ ياتقان يېرىنى كەڭرى قىلغاي!