سۇنۇق قېلىچ
ئابدۇرېھىم ئابدوللا
ئاستىمدا شاقىراپ دەريا ئاقىدۇ ،
ئېشىپ بارماقتىمەن بىر تىك داۋاندىن .
ئالدىمدا بىر سۇنۇق قېلىچ ياتىدۇ ،
بىلمەيمەن يادىكار قايسى زاماندىن .
قېلىچنىڭ يېرىمى تۇپراق ئاستىدا ،
يېرىمى ئالماستەك تۇرىدۇ چاقناپ .
بو قەدىم جەڭلەرنىڭ يالدامىسىنى ،
ھاياجان ئىلكىدە ئالدىم ئاۋايلاپ .
تىترىدى قوللىرىم تۇنىدى يۈرەك ،
ھىلال ئاي ئەگمىسىدەك ئەگرى قېلىچنى .
زاتىمنىڭ يىگىتلىرى كەلدى گۈپىلدەپ،
بىلمىدىم قايھالدا نەپەس ئېلىشنى .
قېلىچنىڭ بىسىدە قوياش جىلۋىسى،
بالقىيدۇ ئىپتىخار بالقىيدو زەر نۇر.
جاراڭلاپ سونغاچقا جەڭدە ئارمانسىز ،
سۈزۈك سۇنىغىدا كۈلىدۇ غورۇر .
تاۋلانغان بو قېلچ ئىگىلمەس بولۇپ ،
جەسۇرلار ۋەتىنىنىڭ ئوچاقلىرىدا .
قەسەم سۈيى ئىچكەن چىقىپ ئوچاقتىن ،
ئاھۇ كۆز مەدەتكار بولاقلىرىدا .
كەلتۈرگەن قېلىچنى بۇ تىك داۋانغا ،
ۋەتەننىڭ سۆيگۈسى جەڭلەرگە چىللاپ .
سۇنغان چېغىدىمۇ رىشتى ئۈزۈلمەي ،
تەۋەررۇك تۇپراقنى ئاپتۇ قۇچاقلاپ .
ئويلىدۇم شۇنداقمۇ قېلىچلار بار ئىكەن ،بىر قېتىم قېنىدىن چىقالمايدىغان .
باسسا ياۋ ۋەتەنگە پاسكىنا ئاياغ،
قىساس قەھرى بىلەن چاقنىمايدىغان .
خىيالچان تىكىلدىم سۇنۇق قېلىچقا ،
ئەينەكتەك تىگىدىن كۆروندى جەڭگاھ .
بو قېلىچ شىر سۈپەت بىر ئەر قولىدا،
دۈشمەنگە ۋەيلۇندىن بەرمەكتە ئاگاھ .
چىقىدۇ شىۋىرغان ئوق ئۈزسە ساداق ،
ئۇمۇد نىڭ زەربىدە قالقان قالتىرار.
تەككەندە گەزلەرشكەن ھەربىر قېلىچقا ،
بۇ قېلىچ بىسىدىن چاقناپ يالتىرار.
ئاھ... قانداق سۇندى ئۇ قېلىچ ؟،
جەڭگاھنى لەرزىگە سالدى شۇ سادا .
تاغلاردىن تاغلارغا ئۇرۇلدى ئەكسى،
ھەر تاغدا بىر قېلىچ سۇنغاندەك گۇيا .
قۇياشمۇ قارايدۇ سۇنغاندا قېلىچ ،
زەپەرنىڭ يۈزىىگە تارتىلدى نىقاب .
باتۇر ئات ئۈستىدىن غۇلىدى باشسىز ،
كىشنىدى دۇلدۇلى زارلىق چىقىراپ.
قېنى ئۇ باھادىر، قارىدىم كۆككە،
قېنى ئۇ قىلىچقا مۇناسىپ ئەرلەر.
قۇياشتىن، نۇرلاردىن ئىزلىدىم ئۇنى .
ئۇنىڭدەك ئوغلانىنى يۇتمايدۇ يەرلەر.
پەندىيات! قىياغا ئايلىنىپتۇ ئۇ ،
قىلىچنىڭ دەستىسى قاپتۇ ئىلكىدە .
تەنتەنە قىلىدۇ ئەرلىك جەسۇر،
مەرمەردەك يالتىراپ تۇرغان قىپىدە.
شەھىدنىڭ بوينىدىن تامچىغان قانلار ،
دەرياغا ياقۇتتەك چۈشەر تامچىلاپ.
ئوخچىدى يۈزۈمگە دەريانىڭ سۈيى،
بىلدىمكى ئۇ مېنى ئالدى قۇچاقلاپ .
بۇ يازمىنى ئاخىرىدا ayqiz تەھرىرلىگەن. ۋاقتى 2011-يىلى 5-ئاينىڭ 3-كۈنى 13:14