ھېلىقىدەك قىز(ھېكايە)

گۈلسەنەم

	مەن ئوقۇش پۈتتۈرۈپلا مۇشۇ شەھەرگە تەقسىم قىلىنغانىدىم. شەھەردە تونۇش-بىلىشلىرىم بولمىغاچقا، مېنى ھېچكىم ئىزدەپ كەلمەيتتى، كۈنلىرىم يالغۇزلۇق ئىچىدە ئۆتەتتى. بەزى كۈنلىرى كوچىلارنى ئايلىنىپ كېلەتتىم، كۆپىنچە ئاخشىمى ياتاقتا بولاتتىم، كىتاپ ئوقۇيتتىم. بۇگۇن ياتاقتا يالغۇز ئۆلتۇرۇپ دېمىم سىقىلىپ ئىچىم پۇشۇپ كەتتى. بىردەم ھاۋالىنىپ كېلىش ئۇچۇن سىرتقا چىقتىم قاراڭغۇ چۇشۇپ قالغانىدى. كوچا چىراغلىرى سۇتتەك نۇر چېچىپ تۇراتتى،ئۇياققتىن-بۇياققا ئۆتۇشۇپ كېتىۋاتقان ماشىنلارنىڭ ئايىغى ئۇزۇلمەيتتى. مەن كوچىنى كېسىپ ئۆتۇپ پىيادىلەر يولىغا چىقتىم. ئانچە ئۇزۇن ماڭمايلا ئۇدۇلۇمدىكى كوچا چىرىغىنىڭ ئاستىدا تۇرغان بىر قىزغا كۆزۇم چۇشتى. قىزنىڭ كەيتىياتى باشقىچەئىدى.  ئۇ خۇددى بىرەر كىشىنى ئىزدەۋاتقاندەك يولدىن ئۆتۇپ كېتىۋاتقان ئەرلەرگە بىرمۇ بىر تىكىلىپ قارايتتى. مەن قىزىقسىغان ھالدا ئۇنىڭ يېنىدىن ئۆتتۇم: -مېڭىپسىزغۇئەركەك دىدى. ئۇ يېنىغا كېلىشىم بىلەنلا ئاندىن قوللىرىنى غەلىتە ھەرىكەتلەندۇرۇپ، شوخلۇق قىلىپ كۆزىنى قىستى،ب ۇنچە ئالدىراپ نەگە ماڭدىڭىز؟ مەن داماللىققا نىمىدەپ جاۋاپ قايتۇرۇشىمنى بىلەلمىدىم-دە، ئۇنىڭغا سىنچىلاپ قارىدىم، تۇرقىدىن ئۇ ئون سەككىز -يىگىرمە ياشلارغا كىرگەندەك قىلاتتى. ئۇ ئۇزۇن گەۋدىسىگە شەھەردە مودا بولىۋاتقان يوغان ياقىلىق سۇت رەڭ كالتە كۆڭلەك ، كۆك رەڭلىك پادىچىلار ئىشتىنى ۋە چاققانغىنا پاشنىسىز قارا خۇرۇم ئاياغ كىلىۋالغان ئىدى. قويۇق سارغۇچ چاچلىرى يېيىلىپ تۇراتتى، كوچا چىرىغىنىڭ ئاقۇش نۇرىدا ئۇنىڭ سۇس پەداز قىلىنغان سۇزۇك چىرايى ئادەمنى مەپتۇن قىلغۇدەڭ گۇزەل كۆرىنەتتى. بىر جۇپ كوزىدىن ناز ۋە شوخلۇقنىڭ كەينىگە يوشۇرۇلغان بىچارىلىكمۇ، ئاچ كۆزلەرچە ئىنتىلىشمۇ چىقىپ تۇراتتى. ئۇ مەندە قىزىقىشتىن باشقىچىرەڭ بىر خىل تۇيغۇ پەيدا قىلدى. ھە، ماڭدىڭىزما، ھەئەماڭدىم،قانداق؟-دىدىم مەن بىر پەس گاڭگىراپ تۇرغاندىن كىيىن ئۆزۈمنى ئوڭشاپ،-تۇرۇپسىزغۇ خان تۇردۇق سىزنى ساقلاپ مېنىمۇ؟  پۇلى بار ئەركەكنى، قورقماڭ ، قىممەت ئەمەس. -قىز شۇنداق دىدى-دە،يۇزۇمنى يەڭگىلگىنە سىلاپ.-قانداق يىگىت،پۇل بارمۇ بار،ئەمىسە كەتتۇقمۇ؟ مەن ئۈن-تۈنسىزلا ئۇنىڭ ئارقىسىدىن ئەگەشتىم، ئۇ پات-پاتلا ئارقىسىغا قاراپ قوياتتى ۋە مېنى تىزرەك مىڭىشىمغا ئۈندەيتى. بىز خېلى ئۇزۇن ماڭدۇق،ئاۋات كەچلىك بازارلاردىن ئۆتتۇق شەھەرنىڭ جەنۇبىغا كەلگەندە قىز مېڭىشتىن توختىدى مەن ئۇنىڭ يېنىغا كەلدىم، يېنىمدا بىر پۇڭمۇ يوق ماڭا تاماق ئېلىپ بەرسىڭىز.-دىدى ئۇ،-قورسىغىم بەكلا ئېچىپ كەتت، زادى چىداليالمىدىم. مەن ئۇنى كېچىنىڭ دوقمۇشىدىكى بىر ئاشخانىغا باشلاپ كىردىم ئاشخانىدا ئىككى ئادەم تاماق يەپ ئولتۇراتتى. ئۇلار بىزگە ئېرەنسىزلا قاراپ قويدى-دە، بەخىرامان تامىقىنى يېيىشكە باشلىدى. مەن قىزدىن سورىدىم نىمە تاماق يەيسىز؟ -نىمە بولسا بولىۋېرىدۇ قوسىغىم تويسىلا بولدى. بىز بۇلۇڭدىكى شىرەگە كېلىپ ئولتۇردۇق .ئۇزاق ئۆتمەي ئاشپەز ئىككى تەخسە لەڭمەننى ئالدىمىزغا قويدى، قىز ماڭا قاراپمۇ قويماي تاماققا تۇتۇش قىلدى. ئۇ تاماقنى شۇنچىلىك تېز يىدىكى،ئ ېغىزىمغا بىر قانچە چوكا ئاش سالغۇچە ئۇ تەخسىنى بوشىتىپ قويدى. مەن ئۇنىڭدىن سورىدىم.-يەنە يەمسىز؟ قوسىغىم بەكلا ئېچپ كەتكەن ئىدى،-دىدى. ئۇنىڭ مولدۇرلەپ تۇرغان چىرايلىق كۆزلىرىدىن مېنى ئەيىپلىمەڭ. دىگەندەك مەنە چىقىپ تۇراتتى. -يەنە ئازراق يىسەم بوپتىكەن. ئاھ،سىز بەك ئۆبدان ئىكەنسىز.. ئۇ شۇنداق دىدى-دە، ئەركىلىگەندەك بىلىكىمنى يېنىككىنە چىمدىپ قويدى. بىز ئاشخانىدىن چىققاندا كوچىدا ئادەملەر شالاڭلاپ شاۋقۇن-سورەنلەر بىسىقىپ قالغانىدى، يىراقلاردىكى چىراغلار يۇلتۇزلاردەك نۇر چېچىپ تۇراتتى. قىز بېلىمدىن قۇچاقلىغىچە مېنى شەھەرنىڭ سىرتىدىكى تار كوچىغا باشلاپ كىردى ، ئىككى تەرىپى ئىگىز تاملار بىلەن قورشالغان ئەگرى -بۇگرى كۆچا گوردەك قاراڭغۇ  ھەم ناھايىتى مەينەت .ئىدى،ئارىلاپ-ئارلاپ پۇتلىرىم پاتقاققا كىرىپ كېتەتتى. ئەتراپتىن نەپەسنى بۇغۇدىغان ، ئېچىپ كەتكەن يۇندى پۇرىقى كېلەتتى. كوچىغا ئىچكىرلەپ كىرگەنسېرى مېنى قورقۇنچ چىرمىۋالدى. كاللامغا ھەر خىل ئۆيلار كەلدى. بۇ يەرگە كەلگىنىمگە پۇشايمان قىلىشقا باشلىدىم. بىز كالتە تامنىڭ دالدىسىغا كەلگەندە قىز خىياللىرىمنى بىلىۋالغاندەڭ ،مېنى چىڭ قۇچاقلاپ سويۇپ قويدى. -ئۆيگە يېقىنلاپ قالدۇق، -دىدى ئۇ ئىسسىق لەۋلىرىنى لىۋىمگە يېقىپ تۇرۇپ، -مۇشۇ دوقمۇشتىن ئۆتسەكلا يېتىپ بارىمىز. ئۇ مېنى قۇچاقلىغىنچە ئالدىغا قاراپ مېڭىۋەردى. قەلبىمدىكى ۋەھىمە بىر ئاز پەسەيگەن بولسىمۇ ، لېكىن ئەپسۇسلىنىشتىن يەنىلا قۇتۇلالمىدىم. مەن ئىلگىرى بۇنداق ئىشلارنى كىتاپلاردىنلا ئۆقۇغان ۋە ساۋاقداشلىرىمىزدىن ئاڭلىغانىدىم. شۇڭا  قىزىقىش ئارلاشقان شېرىن ئىستەك سەۋەبىدىن ئۇنىڭغا ئەگىشىپ مېڭىۋەردىم. ئۇ بېلىمدىن مەھكەم قۇچاقلاپ كېتىپ باراتتى.بىز چوڭ بىر دەرۋازىنىڭ ئالدىغا كەلگەندە قەدىمىزنى توختاتتۇق. -مەن كىرىپ چىراغنى ياندۇرغاندا ئاندىن سىز كىرىڭ،-دىدى قىز توۋەن ئاۋازدا ،-ياندىكى ئۆي شۇ. ئۇ دارۋازىنى ئۆچۇق قالدۇرۇپ ، سول تەرەپتىكى بىر ئۆينىڭ قۇلۇپىنى ئاچتى-دە، ئىچكىرىگە كىرىپ كەتتى. بۇ خېلى چوڭ قورو ئىدى، قورودا پاكار-پاكار بىر نەچچە ئۆي بار ئىدى.شۇ  ئارىدا قىزىل پەردە تارتىلغان بىر دېرىزە يورىدى. مەن ئاستا ئۆيگە كىردىم. قىز ئىشىكنى تاقىدى .ئۆي كىچىك بولغىنىغا قارىماي ئۇچ كارىۋات قويۇلغانىدى.كارىۋاتلارنىڭ ئۆتتۇرىسىدىكى بىر شىرە ، ئۆينىڭ بۇلىڭىدا كونىرغان بىر پەداز ئۇستىلى تۇراتتى. ئۆي پاكىز ئىدى، بىراق، ئۆي ئىچىدىن قاڭسىق نەملىك ۋە نېرۋىنى غىدىقلايدىغان ھەر خىل پەرداز پۇرىقى دىماغقا ئۇرۇلاتتى. -قېنى، پۇل چىقىرىڭ،-دىدى قىز كارىۋاتتا ئۆلتۇرۇشۇم بىلەنلا قولىنى تەڭلەپ، -ئاۋۋال ھېسابات قىلىۋېتەيلى. مەن ئۇنىڭغا ئون سوملۇق پۇلدىن ئۇچنى ئۇزاتتىم. ئۇ پۇلنى ئالغاندىن كىيىن قارشى تەرىپىمدىكى كارۋاتقا كېلىپ ئۆلتۇردى ،-دە ئالدىكى شىرەنىڭ تارتمىسىنى ئېچىپ بىر بولاق نى ئالدى. -چېكىپ قويامسەن؟-دىدى ئۇ تۇيۇقسىز مېنى <<سەن>> لەپ،-بۇ ئادەمنى ھوزۇرلاندۇرىدىغان ئۆبدان نەرسە. مەن بولاققا قارىدىم .ئۇنىڭدا مۇخۇركا بىلەن نەشە تۇراتتى. كۆزلىرىم چەكچەيدى، ئىختىيارسىز يىرگىنىپ تۇرۇپ بېشىمنى چايقىدىم. -ياق. بوپتۇ ئەمىسە،ئىختىيارىڭ. سەن چەكمىسەڭ، مەنمۇ چەكمەي،ئۇلپەتسىز چەككىنىمنىڭ نىمە مەززىسى،-دىدى ئۇ. ئاندىن كارىۋاتنىڭ ئاستىدىن <<ئەتتىرگۇل>> ماركىلىق يېرىم بوتۇلكا ھاراقنى، ئۇستەلنىڭ تارتمىسىنى ئېچىپ بىر قاپ تاماكىنى ئېلىپ شىرە ئۇستىگە قويدى، ئۇ بوتۇلكىنىڭ ئاغزىنى ئېچىپ پىيالىگە لىقلاپ قويدى،-دە  بىرلا كۆتۇرۇپ ئىچىۋەتتى. ئارقىدىن توشقۇزۇلغان پىيالىنى ماڭا تۇتتى : -ئالە. سېنى مېھمان قىلغۇدەك باشقا نەرسەم يوق ، بۇمۇ خوجاينىمنىڭ ھارىقى. تىللىسا تىللىمامدۇ؟ئۇ مېنى بازارغا سېلىپ ئاز پۇلغا ئېرىشتىمۇ؟ ئىچسەڭ نىمە بوپتۇ!-دىدى،  ئۇ ئەلەم بىلەن.-زاكوسكا قىلغۇدەك نەرسەم يوق، شۇنداقتىمۇ ئىچىۋەتكىن... مەن بۇ چىرايلىق قىزنى بۇنداق قىلار دەپ ئەسلا ئۆيلىمىغانىدىم. بايىقى كىچىككىنە قىز ماڭا  ئەمدى بىردىنلا چوڭ ئايال بولۇپ كۆرۇندى ،مەن ئۇنىڭ قولىنى ئىتىرىۋەتتىم. -ياق ئىچمەيمەن. بۇ مېنىڭ كۆڭلۇم ئال. ماڭا ئۇلپەت بولۇپ ئىچىپ بەرگىن،-دىدى كۆزلىرىنى مولدىرلىتىپ يېلىنغان تەلەپۇستا، -ئىچسەڭ بىرئاز تېتىكلىشىپ قالىسەن... مەن قىزنىڭ سۇلغۇن چىرايىغا قاراپ ئامالسىز ھاراقنى ئىچىۋېتىپ پىيالنى قىزغا بەردىم. ئۇ باشقا گەپ قىلماي بىر تال تاماكا تۇتاشتۇردى-دە ، جىممىدە ئولتۇرۇپ چېكىشكە باشلىدى . ئۇنىڭ كىچىككىنە ئېغىزىدىن چىققان ئاقۇش ئىس ئاستا -ئاستا ھاۋاغا كۆتۇرۇلدى.ئۆي ئىچىنى خۇددى ئۇنىڭ سېرىق چېچىغا ئۆخشاش بىر قەۋەت تۇمان قاپلىدى. ئۇ يەنە بىر تال تاماكىنى چېكىپ بولغاندىن كىيىن بوتۇلكىنى قولىغا ئېلىپ ، پىيالىگە يەنە ھاراق قويدى-دە،  پىيالىدىكى قىزغۇچ سۇيۇقلۇققا قارىغىنىچە جىمجىت ئۆلتۇرۇپ كەتتى. بۇرۇختۇرمىىلىقتا ئىچىم سىقىلىپ، ەنمۇ جىم ئولتۇرۇپ ئۇنىڭغا قارىدىم. اراق تەسىرىدىن ئۇنىڭ سۇزۇك يۇزى گىلاستەڭ قىزىرىپ كەتكەنىدى، كۆزلىرىدە چوڭقۇر ئازاپ ۋە قايغۇ-ھەسرەت ئەگىپ تۇراتتى. مەن تۇيۇقسىز ئۇنىڭ ئۇنسىز يىغىلاۋاتقانلىقىنى سېزىپ قالدىم.   ئۇنىڭ كۆزلىرىدىكى ھەسرەت ياشقا ئايلانغاندەك ئۇزۇك-ئۇزۇك شارچىلار مەڭزىدىن پەسكە سىرغىپ چۇشىۋاتاتتى. قىزنىڭ بۇ بىچارە ھالىنى كۆرۇپ ئۇنىڭغا ئىچىم ئاغرىپ قالدى. -يىغلاپسىزغۇ ،بولدى ،سىز ئىچمەڭ ،-دىدىم مەن ئۇنىڭغا كۆيىنىپ ، -مەست بولۇپ قالماڭ يەنە  ،ئەكىلىڭ بۇنى مەن ئىچەي، -مەن قىزنىڭ ئالدىدىكى ھاراق پىيالىسىگە قولۇمنى سۇندۇم. ئۇ مەڭزىدىكى ياشلارنى سۇرتىۋېتىپ ماڭا قارىدى. مانا ئەمدى ئۇنىڭ لىققىدە ياشقا تولغان كۆزلىرىدىن ئون سەككىز ياشلىق قىزلارغا خاس سەمىمىيىلىكنى كۆرگەندەك بولدۇم،ئۇ قولۇمنى يەڭگىلگىنە سىلكىۋەتتى. -نىمە؟ مەندىن ئەنسىرەپ كېتىۋاتامسەن، خاتىرجەم بول، مەن بۇنچىلىك ھاراققا مەست بولۇپ قالمايمەن.ئ ىچىشتە ئەرلەر بىلەنمۇ بەسلىشەلەيمەن، -ئۇ يۇزۇمنى سىلاپ تۇرۇپ يەنە بىر  قېتىم شۇنداق دىدى،-سەن بەك ياۋاش مىھرىبان ئىكەنسەن. مەن نىمە دىيىشىمنى بىلەلمەي ھەم ئەجەپلەنگەن ، ھەم قىزىقسىغان ھالدا ئۇنىڭغا قاراپ ئۆلتۇرىۋەردىم. ئۇ تاماكىنى تۇتۇپ، بىر قولىدا لىققىدە ھاراق تۇشقۇزۇلغان پىيالىنى ئايلاندۇرۇشقا باشلىدى. -قارا ،بۇ ھاراقلار مېنىڭ نومۇسۇم بەدىلىگە كەلگەچكىمىكىن، ماڭا خۇددى ئۆزۇمنىڭ قېنىنى ئۆزۇم ئىچىۋاتقاندەك بىلىنىدۇ،-ئۇ شۇنداق دەپ ئاچچىق كۇلۇمسىرەپ قويدى. بىراق كۆزلىرىدىن يامغۇردەك ياش تۆكۇلدى، ئۇ پىيالىدىكى ھاراقنى ئىچىۋەتتى.ئاندىن ئۆكسۇپ يىغلىۋەتتى.   يىغلاپ تۇرۇپ ئۆز-ئۆزىگە سۆزلاۋاتقاندەك ئۇمىدسىز بىر خىل ئاۋازدا نىدا قىلدى، -ئاھ خۇدا ...مۇشۇمۇ ھايات بولدىمۇ...ھەي مەن مۇشۇنداق ياشىشىم كېرەكمىدى...-ئۇ تۆختىماي يىغىلايتتى.چۇۋۇلغان سارغۇچ چاچلىرى كۆزلىرىنى توسىۋالغانىدى. لەۋرىرى ئۇزلۇكسىز تىترەيتتى. ئىچ-ئىچدىدىن قانداقتۇر بىر ئازابلىق  يىغا بولدۇقلاپ چىقاتتى. قەلبىمنى قاپلىغان ھىسداشلىق تېخىمۇ كۇچەيدى. ئۇنىڭ يىغىسىغا چىداپ تۇرالمىدىم-دە،  يېنىغا بېرىپ ،مۇرىسىدىن قاماللاپ تۇتتۇم. -بولدى،يىغلىما،-دىدىم مەنمۇ ئىختىيارسىز ئۇنى <<سەن>>لەپ،-يىغلاپ نىمىگە  ئېرىشەلەيسەن؟بۇنداق ئىشتىن قول ئۇزسەڭ بولمىدىمۇ؟ياشاشنىڭ يوللىرى كۆپقۇ. قىز بېشىنى كۆتۇردى، چاچلىرىنى قايرىپ تۇرۇپ كۆزلىرىمگە تىكىلدى،كۆز ياشلىرى  پەدازلىرىنى يۇيۇپ چىقىرىۋەتكەنىدى. ئۇ سەبىلىك ، سەمىمىلىك چىقىپ تۇرغان كۆزلىرىنى ماڭا بىر پەس تىككەندىن كىيىن بوينۇمغا ئېسىلدى-دە، يەنە يىغلاپ كەتتى. مەن سەندىن ئۆتۇنۇپ قالاي،-دىدى ئۇ يىغلاپ تۇرۇپ يىلىنىش تەلەپپۇستا،-مېنى مۇشۇ تۇرمۇشتىن قۇتقۇزۇپ قالغىن، خوش بولۇپ كېتەي. زادى چىدىغۇلىچىكىم قالمىدى. مەن بۇ يەردە ئۆلۇپ كېتىمەن.   مەن بەكلا ھەيران قالدىم، ئۇ نەقەدەر گۇزەل ،نەقەدەر بىچارە ھە؟!  قەلبىمدىكى ھېسداشلىق تېخىمۇ ئۇلغايدى. -ئۇنداقتا نىمىشقا بۇنداق تۇرمۇش كەچۇرىسەن؟-سورىدىم مەن. ئاھ خۇدا ! مەندە نىمە ئامال . مەن خالايتتىممۇ؟-دىدى ئۇ. -ئاۋۋال سوزۇمنى ئاڭلا،كەچۇرمىشلىرىمنى ئاڭلىساڭ مېنى چۇشىنىپ قالىسەن. مەن ئۇنىڭ سەرگۇرەشتسىگە قىزىقىپ قالدىم. -قېنى ،سوزلەپ باققىنە. قىز سوزلەشكە باشلىدى. -نىمىسىنى دەي ،مەن ئاجايىپ شور پىشانە ئىكەنمەن...مەن كۆرگەن كۇنلەرنى باشقا بىرى كۆرگەن بولسىدى، ماڭا ئۆخشاش يەنە ياشاپ يۇرمىگەن بولاتتى، - دىدى ئۇ. -بىزنىڭ ئائىلىمىز بەك نامرات ئىدى. مەن ئاتا- ئانامنىڭ ئۆمرىنىڭ ئاخرىنىدىكى بىردىن-بىر بالىسى ئىدىم. ئانام نېرۋىسى ئاجىز  سوزلەپ قالغان ئايال ئىدى. داداممۇ ئاتمىشلاردىن ئاشقان تەقۋادار ئادەم ئىدى. تولۇقسىز ئوتتۇرىنى پۇتتۇرگەن چىغىمدا دادام مېنى ئۆقۇشتىن توختىتىۋالدى، بىر يىل ئۆيدىكىلەرنىڭ ئېتىز-ئېرىق ئىشلىرىغا ياردەملەشتىم. ئۆتكەن يىل كۇزدە دادام مېنى مەھەلىمىزدىكى مەسچىتنىڭ ئىمانىغا بەرمەكچى بولدى. ئىمام خۆتۇنى ئۆلۇپ كەتكەن،بىر كۆزى كۆرمەيدىغان ،دادام بىلەن تەڭ دىمەتلىك ئىدى. ئاشۇنداق قېرى قارۇغا تېگەتتىممۇ؟ مەن كەنت باشلىقىنىڭ ئۆغلى ھېكىمنى ياخشى كۆرەتتىم، مەن ھىكىم بىلەن بىر مەھەللىدە چوڭ بولغان، بىر سىنىپتا ئۆقۇغانىدىم. ئۇ تولۇقسىز ئۆتتۇرا مەكتەپنى پۇتتۇرگەندىن كىيىن ئىمتىھان بېرىپ مۇشۇ شەھەرگە ئۆقۇشقا كەلكەنىدى، ئۇ مېنى ياخشى كۆرەتتى، مەنمۇ ئۇنى ياخشى كۆرەتتم. مېڭىش ئالدىدا ئۇ ماڭا ئۆقۇش پۇتكىچە ئۆزىنى ساقلاپ تۇرۇشىمنى ئېيتقانىدى. شۇڭا ئىمامغا تېگىشكە زادى ئۇنىمىدىم، دادامنىڭ پۇتلىرىغا ئېسىلىپ يىغلىدىم، بولمىدى. مېنى ئۇ قارغۇغا بەرمەڭ،دادا ! - <<ئاغزىڭنى يىغ!ئەقىلسىز، ئىمامنى تىللىغان ئاغزىڭ مايماق بولۇپ كېتىدۇ، بىلەمسەن، ئىمام سېنى خوتۇنللۇققا ئالسا ،ھەممىمىزگە ساۋاپ بولىدۇ، خۇدا ئىككىلا ئالەمدە يۇزىمىزنى يورۇق قىلىدۇ. ئۇنىمىساڭ خۇدا بىزنى كەچۇرمەيدۇ ھەمىمىز دوزىغى بولىمىز!>> دىدى. مەن يەنە ئۇنىمىدىم. دادام جاھىل ئادەم ئىدى، يېلىنغىنىم بىكارغا كەتتى، ئۇ تويغا تاييارلىق قىلىۋەردى. توي كۇنى يېقىنلاپ قالغانىدى. كۆڭلۇمدە  ھېكىمنىڭ يېنىغا قېچىپ كەتسەم دادام مېنى زورلىيالمايدۇ، ئىش تۇگىگەندە قايتىپ كېلىمەن، ھېكىم بىلەن توي قىلىمەن دەپ ئۆيلاپ، شۇئان ئۆرنۇمدىن تۇرۇپ كەتتىم. شەھەرگە بېرىش ئۇچۇن پۇل كېرەك-دە. مەن ئۆينى ئاختۇرۇپ قېزىۋەتتىم، ئانامنىڭ تۇگۇنچەكلىرى ئارىسىدىن ئارانلا بىر كوي تاپالىدىم ، ئۆيدىن بۇنىڭدىن كوپ پۇل تېپىشقا كۆزىم يەتمىدى، ئاخىرى خوشنىمىشنىڭ دانلاۋاتقان توخۇلىرىدىن ئىككىنى تۇتتۇم.ئ ۆغۇرلۇقچى ئۆيدىن قېچىپ قوناقلىقلار بىلەن مېڭىپ ، ئۇدۇل ناھيە بازىرىغا كەلدىم، ئىككى توخۇنى ئون ئالتە كۆيغا سېتىپ، پۇلىغا ئاپتوۋۇز بېلىتى ئېلىپ شەھەرگە ماڭدىم، شۇنداق قىلىپ ئۆيدىن قېچىپ چىقتىم، مەن شەھەرنىڭ بۇنچە چوڭلىغىنى بىلمەپتىكەنمەن . خەقلەردىن سوراپ ئاخىر ھېكىمنىڭ مەكتىۋىنى تاپتىم، ئۇ مېنى كۆرۇپ ھەيران قالدى ۋە نىمىشقا كەلدىڭ، دەپ سورىدى. مەن بولغان ئەھۋاللارنى ئۇنىڭغا ئېيتتىم، ئۇ ئارتۇق گەپ قىلمىدى، مېنى بىر ئوقۇتقۇچىنىڭ ئۆيىگە ئەكىرىپ قويدى، شۇنىڭدىن باشلاپ ھېلىقى ئۆقۇتقۇچىنىڭ ئۆيىدە بالا باققۇچى بولدۇم، كۇندىزلىرى بالا باقتىم، تاماق ئەتتىم ، ئۆي تازىلاپ كىريۇدۇم، كەچلىرى ھېكىم بىلەن شەھەرنى ئايلىنىپ يۇردۇم، ئۇنىڭ بىلەن توي قىلالمىساممۇ ئۇ مېنى نىمە قىل دىسە رازى ئىدىم، شۇڭا تۇرمۇشىمدىن ئاغرىنمىدىم، بىر كۇنى كەچتە ھېكىم شەھەر سىرتىدىكى بىر چىملىققا باشلاپ كەلدى ۋە مېنى بەك قىستاپ تۇرىۋالدى. مەن ئۇنىمىدىم ، ئۇ دەسلەپ يالۋۇردى، كىيىن تىللاشقا باشلىدى ، ھەتتا ئۇرماقچىمۇ بولدى .مەن ئۇنى ياخشى كۆرەتتىم، يەنە كېلىپ بۇ شەھەردە ئۇنىڭدىن باشقا يېقىن ئادىمىم يوق ئىدى، ئۇ بۇنداق قىلىپ تۇرسا تەلىپىنى رەت قىلاتتىممۇ، ئۇنى رەنجىتمەسلىك ئۇچۇن ماقۇل بولدۇم، شۇنداق قىلىپ ، ئۇ مېنىڭ بىلەن ھەر كۇنى كوڭلىنى ئېچىپ يۇردى. ئارىدىن بىر ئاي ئۆتتى. مەن ئېغىر ئاياق بولۇپ قالغىنىمنى سەزدىم، بۇنى ھېكىمگە ئېيتتىم، ئۇ پەرۋاسىزلىق بىلەن <<ھازىر يېنىمدا پۇل يوق ، ئۆيدىن پۇل كەلگەندە بىرەر خۇسىسىي دوختۇرخانىغا بېرىپ باللىنى ئالدۇرۋېتەيللى>>دىدى. مېنىڭ بالىنى ئالدۇرىۋەتكىم يوق ئىدى. ئۇنىڭغا : -<< ياق مەن ئۇنى تۇغۇپ ئۆقۇشىڭ تۇگىگىچە باقاي>>دىسەم ئۇ ئاچچىقلاپ ؛ -<<نىمە داۋاتىسەن، دۆت! سېنى تۇغدىرىدىغانغا شەھەردە ئاناڭ، داداڭ بارمىدى؟ب ىلەمسەن؟ قورسىقىڭدا بارلىقىنى ئۇقسا مۇئەللىم سېنى ئۆيدىن قوغلاپ چىقىرىدۇ، نەدە يۇرۇپ ،نەدە تۇغىسەن؟>> بىز گەپ قىلىشماي مەكتەپكە قايتىپ كەلدۇق. شۇنىڭدىن كىيىن ئۇ مېنى ئىزدىمىدى. مەن ئىزدەپ بارساممۇ گەپ قىلمايتتى. كۇز ئاخىرلاشتى، شەھەرگە سوغۇق چۇشتى.م ەن ئۆيدىن قېچىپ چىققاندا ئۆيدىن قىشلىق كىيىملىرىمنى ئېلىۋېلىشقا ئۇلگۇرەلمىگەنىدىم . كەچلىرى سوغۇقتىن بەدەنلىرىم ئېچىشىپ كېتەتتى.  يېنىمدا كىيىم سېتىۋالغۇدەك پۇل يوق ئىدى. بىر كۇنى كەچتە ھېكىمنى ئىزدەپ تاپتىم. ئۇنىڭغا: - <<ھېكىم ، قىشلىق كىيىملىرىمنى ئۆيدە ئۇنتۇپ قاپتىكەنمەن، سوغۇقتا توڭلاپ كەتتىم،ئ ەرزانراق يۇڭ يوپايكىدىن بىرىنى ئېلىپ بەرسەڭ>>دىدىم،  ئۇ بىردىنلا ۋاقىراپ كەتتى؛ - <<مەن سېنىڭ ئاكاڭمىدىم، ئىنىڭمىدىم! قانداق نىمە بۇ، ئادەمنى زىرېكتۇرۇپ سالجىدەك چاپلىشىۋالىدىغان! توڭلىغان بولساڭ كەت. ئاناڭ داداڭ ئىسسىتىپ قويىدۇ!...>> مەن ھۆڭرەپ يىغلىغىنىمچە بالا باقىدىغان ئۆيگە قايتىپ كەلدىم،  ئۇنىڭ گېپى ماڭا قاتتىق ھار كەلدى.كېچىچە ئۇخلىيالمىدىم. كۇن بويى يىغلاپ چىقتىم. مېنى ھەرقانچە ھاقارەتلەيدىغان، خورلايدىغان ئادەم بولسىمۇ، ئۇ ھېكىم بولماسلىقى كېرەك ئىدىغۇ؟ مەن بۇ شەھەرگە شۇنى دەپلا كەلگەن تۇرسام، ئىككى كۇن شۇنداق ئۆتتى، ئۇچ ىنچى كۇنى كەچتە ئۆيدە يالغۇز يىغلاپ ئۆلتۇراتتىم،ھېكىم ئىزدەپ كەلدى. ئۆتكەندە مەستچىلىكتە  ساڭا قوپاللىق  قىلىپ قويۇپتىمەن،خاپا بولما .بۇگۇن كەچتە بىر دوستۇم ئۆيىگە چاقىرىپ قويغانىدى،بىللە بېرىپ كېلەيلى>دىدى. ئۇنىڭ گەپلىرى شۇنداق سىلىق ئىدى. مەن  ئۇنى كەچۇرىۋەتتىم، ئۇ مېنى قاراڭغۇ كۆچىلارنىڭ بىرىگە جايلاشقان بىر كونا ئۆيگە باشلاپ كەلدى. ئۆيدە يىگىرمىگە يېقىن قىز-ئۆغۇل ئولتۇراتتى. ئۇستەل ھەر خىل يىمەلىكلەرگە  تولغانىدى.ئىككىمىز بىر بۇلۇڭدا قىستىلىپ ئۆلتۇردۇق.مەن بىر ئازدىن كىيىن سورۇنغا قاراپ ھەيران بولدۇم، ئۆلتۇرغان قىز-ئۆغۇللارنىڭ ھەممىسىلا ھاراق ئىچەتتى،ئۆچۇقتىن-ئۆچۇق  ئېغىزغا ئالغۇسىز  سەت چاقچاقلارنى قىلىشاتتى. ھاراق ھېكىمدىن ئۆتۇپ ماڭا كەلدى. مەن ئۇلارغا ئەزەلدىن ھاراق ئىچىپ باقمىغانلىقىمنى ئېيتىپ ئىچكىلى ئۇنىمىدىم. ئۇلار زورلاپ تۇرىۋالدى، ھەممىدىن بەك ھېكىم زورلىدى، <<ئالە ،ئىچىۋەت،سەت تۇرىدۇ كۆرمىدىڭمۇ؟ ئاۋۇ قىزلار ئىچىۋاتمامدۇ؟ ئىچمىگەن بولساڭ ئەمدى ئىچىپ باق،ھىچنىمە بولمايسەن>>دىدى. بىر رومكا ھاراق بەدەنلىرىمنى تىترىتىپ كانىيىمدىن ئۆتتى. گېلىمنىڭ ئېچىشىىشى بېسىقماي تۇرۇپ ھاراق يەنە ماڭا كەلدى.مەن ئىچمەيمەن  دەپ تۇرىۋالدىم، ئەتراپىمدىكىلەرمۇ زورلاشقا باشلىدى؛ - <<ئىچىڭ بىرى پاتقان يەرگە يەنە بىرىمۇ پېتىپ كېتەر>>دىيىشتتى.بەزىلەر تېخى <<ھېكىم ،بۇ تېخى كۆزى ئېچىلمىغان مىكىيان ئىكەنغۇ، مىكياننىڭ خورىزى ناچار ئۆخشىمامدۇ>>دەپ سەت چاقچاقلارنى قىلىشتى. ھېكىم قىزىرىپ كەتتى... <<ئالە مېنى ئۆسال قىلماي، ئىچىۋەتكىن>>دىدى ئۇ . ھېكىمنى ئاغىنىلىرىنىڭ ئالدىدا خىجىل قىلماسلىق ئۇچۇن ئاخىرغىچە ئىچىشكە مەجبۇر بولدۇم. ئۇلار ئىچەتتى ئاغىل-تاغىل ۋاقىرايتتى تانسا ئۆينىشاتتى،  ئاستا-ئاستا ھاراق كۇچىنى كورسەتتى،  بېشىم لوقىلداپ ئاغرىپ كەتتى.ت انسا    ئۆيناۋاتقانلار     يەردە  ئۆمىلەۋاتقاندەك،  ئۆي مەندىن يىراقلاپ كېتىۋاتقاندەك بىلىندى،ك وزۇمنى ئاچالمىدىم، بۇلۇڭدا ئۇخلاپ قاپتىمەن، ئۇستىمدىكى ئېغىر نەرسىنى كوتۇرەلمەي چوچۇپ ئۆيغاندىم. كۆزۇمنى ئاچسام، بىرى ئۇستىمگەچىقىۋېلىپ، يۇزۇمگە سويگىلى تۇرۇپتۇ. - <<قانداق ھوزۇرلىنىپ ئۇخلاپسىزمۇ، ئەمدى بىزنى ھوزۇرلاندۇرۇپ قويارسىز>>دىدى،  ئۇ مەن ئۇنى كۇچۇم بىلەن ئىتتىرىپ ئۆرنىمدىن تۇرۇپ كەتتىم. ئۆيدە ئۇچ ئۆغۇل بالا تۇراتتى. ئۇلارنىڭ ئەلپازى يامان ئىدى، ئۇلارمۇ كەيپ  بولۇپ قېلىشقانىدى. مەن ئۇلاردىن ھېكىمنى سورىدىم<<سىزنى بىزگە قالدۇرۇپ قويۇپ مەكتىۋىگە كەتتى>> دېدى،  بىرى مەن ئۇنىڭ گېپىگە ئىشەنمىدىم، ھېكىم مېنى مۇنداق ھالەتتە يالغۇز تاشلاپ كەتمەيتتى،شۇنداقتىمۇ بىراز قوقۇپ قالدىم، سىلەر مەكتەپكە كەتمەمسىلەر، دەپ سورىسام،ئ ۇلار كۇلۇپ تۇراتتى. مەن قورق قانلىقىمنى چاندۇرماسلىققا تىرىشىپ ، ئىشىك تەرەپكە ماڭدىم<<نەگەبارىسەن چۆچىرىنى خام سانىما ، سېنى بىلەيتتۇقمۇ تايىنلىق ھېكىمنىڭ ئۆينايدىغان نىمىسىكەنسەنغۇ. ھېكىم سەندىن زېرىكىپتۇ، بۇگۇن سېنى بىزگە تاشلاپ بېرىپ كەتتى. تېخى ئۆزۇڭنى پاك كۆرسىتىۋاتامسەن؟! بىزمۇ ھېكىمگە جىق ياخشىلىق قىلغان . بىر كېچىگە ھېچ نىمە بولۇپ  قالمايسەن...>> دىدى،  ئۇلارنىڭ بىرى. ئاندىن مېنى قۇچاقلاپ كارىۋاتقا تارتتى. ئۆزۇمنى تۇتالماي يىغلىۋەتتىم. ئۆيدىن قاچقىنىمغا مىڭ پۇشايمان قىلدىم. قەلبىمدە ھېكىمگە نىسبەتەن قاتتىق ئۆچمەنلىك پەيدا بولدى. ئەمما، ئۇنى ئۆيلايدىغان ۋاقت ئەمەس ئىدى. ھېلىقى لۇكچەك كىيىملىرىمنى سالدۇرۇشقا باشلىدى. مەن جىنىمنىڭ بارىچە قارشىلىق كۆرسەتتىم ،ك ۇچۇم يەتمىدى، بارغابسېرى ھالسىزلىنىپ كەتتىم. ئۇنىڭدىن قۇتۇلالمايدىغىنىمغا كۆزۇم يېتىپ ، كارىۋاتتىن ساڭگىلەپ قالغان قولۇمدا يەرنى سىلىدىم، قۇلۇمغا بىر قۇرۇق بۆتولكا چىقتى مەن ئۇنىڭ بېشىغاكۇچ بىلەن  ئۇردۇم، بوتۇلكا پارە-پارە بولۇپ كەتتى. ھېلىقى لۇكچەڭ ۋاقىرىنىغىچە بىر يانغا قىيسىيىپ قالدى،  مەن ئورنىمدىن تۇرۇپ ئىشىك تەرەپكە  قاچتىم،  لېكىن باشقا ئىككىسى تەڭلا يۇپۇرلىنىپ كېلىپ مېنى يەرگە يېقىتتى. ئاندىن يۇز-كۆزلىرىمگە تۆختىماستىن ئۇرۇپ كەتتى. مەن كۆزىمنى ئاچالماي قالدىم. تۇيۇقسىز بىرسى قوسىقىمغا شۇنداق قاتتىق تەپتىكى، ئۆي پىقىراپ كەتتى. باشقا ئىشلارنى سەزمىدىم. سەندىن يوشۇرمايمەن، كېچىچە تارتقان ئازابىمنى سەن  تەسەۋۇر قىلالمايسەن. ئۇچ لۇكچەك كېچىچە مېنى خالىخانچە دەپسەندە قىلدى. تاڭ يورۇش بىلەنلا مېنى ئۆرنىمدىن تۇرۇشقا بۇيرىدى. مەن كارىۋاتتىن قوپالمىدىم. قورسىقىمنىڭ ئاغرىقىغا چىداش مۇمكىن ئەمەس ئىدى.  ئۇلار مېنى كۆتۇرۇپ كۆچىغا ئاچىقىپ تاشلىۋەتتى . سىرتتا قار يېغىۋاتاتتى، كىيىملىرىم يالاڭ ئىدى. سوغۇق نەشتەردەك سانجىلاتتى. قورسىقىمنىڭ ئاغرىقىغا بەرداشلىق بېرەلمىدىم. قار ئۇستىدە يېتىپ ئىڭراپ يىغلىدىم، قەلبىم كۇچلۇك قىساس  ئۆتىدا ئۆرتەندى. ھېكىمنى ئۆلتۇرۋېتىشكە قەسەم ئىچتتىم. ئەمما،  مۇشۇ يەردىنلا جېنىم چىقىپ كېتەرمۇ دەپ قورقاتتىم. كۆچىدا ئادەم كورۇنمەيتتى، قانچىلىك ۋاقت ئۆتكەنلىكىنىمۇ  بىلمىدىم، قورسىقىمنىڭ ئاغرىقى بىراز پەسەيدى، بىر ئامال قىلىپ ئۆرنىمدىن تۇردۇم كىچىك بالىدەك دەلدەڭلەپ ماڭدىم. نەگە بېرىپ نەدە تۇرۇشىمنىمۇ بىلمەيتتىم. كەچ كىرگىچە بەزى-بەزىدە قورسىقىم قاتتىق مۇجۇپ ئاغرىپ كېتەتتى، ئاغرىق پەسەيسىلا  كېچە تارتقان  ئازابلىرىم ئېسىمگە كېلەتتى. ھېكىمدىن قىساس ئېلىشقا مىڭ قېتىم قەسەم ئىچتىم. قار ئۇچقۇندايتتى، سوغۇق جاندىن ئۆتتى. قورساقنىڭ ئاچلىقى تېخىمۇ قىينايتتى، يېنىمدا پۇل يوق، ئۇخلىگىدەكمۇ ئۆي يوق، قاراڭغۇ چۇشتى،ئ اخىر يول بويىدىكى سامسا دۇكىنىنىڭ ئالدىغا باردىم. سامسىپەز  ئاتمىش ياشلاردىن ھالقىغان ئادەم ئىدى <<جېنىم ئاكا، قورسىقىم ئىچىپ كەتتى. مەن قىزىڭىزنىڭ ئۆرنىدا، بىرەر تال سامسا بەرسىڭىز>>دىدىم سامسىپەز  ئۇستىبىشىمغا بىر قۇر قاراپ چىققاندىن كىيىن مېنى سامسىغانىغا  باشلىدى بەش سامسىنى تەخسىگە ئېلىپ ئالدىمغا ئەكىلىپ قويدى ۋە سامسا ساتقىلى چىقىپ كەتتى. مەن سامسىنى يەپ بولۇپ رەھمەت ئېيتىپ  قويۇپ كېتىش ئۇچۇن ئۇنىڭ يېنىغا چىقتىم< <ئەمدى مۇشۇ يەردە قونۇپ قالارسىز...>>دىدى ئۇ خىجىل بولماستىنلا، يىگەن ئېغىز ئۇيۇلىدۇ، ماڭا نىمە ئىلاج . ئاچلىق ئەدەمنى ھەممە نەرسىگە  كوندىرىدىكەن.  ئۆلىۋېلىشنىڭ ئۆرنى يوق .دادامدەك ئادەم بىلەن يېتىشقىمۇ كۆندۇم. كېچىنى سامسىخاندا ئۆتكۇزدۇم. ئىككىنچى كۇنى سەھەردە قورسىقىم دەھشەتلىك ئاغرىپ، بالام چۇشۇپ كەتتى. بالام چۇشۇپ كەتكەندىن كىيىن تېنىم بەكلا ئاجىزلاپ كەتتى. ئۆرنىمدىن تۇرالماي يېتىپ قالدىم، سامسىپەزمۇ ئايالى ئۆلۇپ كەتكەن كىشى ئىكەن، مەندىن تېز ئايرىلغۇسى كەلمىدى، مەن سامسىخانىدا توققۇز كۇن تۇردۇم. سالامەتلىكىم بىراز سەل -پەل ياخشىلانغاندىن كىيىن سامسىپەزنىڭ يوغان پىچىقىنى ئۆغىرلىۋېلىپ، ھېكىمنى تېپىش ئۇچۇن سامسىخاندىن  قېچىپ چىقتتىم. ئۇنى مەكتىۋىدىن تاپتىم. ئۇ مېنى كورۇپ ھەيران قالدى، چىرايى تاتىرىپ كەتتى، مەن ھىچ ئىش بولمىغاندەك ئۇنى كىنو كۆرىشكە  تەكلىپ قىلدىم، ئۇ بىپەرۋالا ھالىمنى كۆرۇپ ئارتۇقچە گۇمانلانمىدى. كىنودىن قايتىپ  چىققاندىن كىيىن مەن ئۇنى خالىيراق  بىر جايغا باشلاپ كەلدىم ۋە ئۇنىڭ بوينىغا ئېسىلدىم. ئەتراپ قاراڭغۇ  ئىدى. ئۇ مېنى قۇچاقلاپ سۆيىشكە باشلىدى. مەن شۇ پۇرسەتتىن پايدىلىنىپ ئۇنىڭغا ئارقا-ئارقىدىن پىچاق تىقتىم. ھېكىم ۋاقىراپ يەرگە يىقىلدى. قولۇمدىكى پىچاقنى تاشلىۋېتىپ . ئالدى -كەينىمگە قارىماي قاچتىم . شۇ چاغدا مېنى ئىككى ساقچى مېنى تۇتىۋېلىپ ج خ ئىدارىسىگە ئېلىپ كىردى. ئاندىن تۇرمىگە قاماشتى، ئەسلىدە يېنىمىزدىكى ج خ ئىدارىسى ئىكەن. ئۇلار مېنىڭ گۇناھىمنى ئېنىقلىغىچە ئون كۇن تۇرمىدە ياتتىم. دەسلەپ ھېچ نەرسىنى دىمىدىم، قىينارۋەرگەندىن كىيىن ھېكىم بىلەن بولغان ئىشلارنىڭ ھەممىسىنى ئېيتتىم.ساقچىلارمۇ ھېكىمنىڭ ئەھۋالىنى  ماڭا دىدى. ھېكىمنىڭ تۆت يېرىگە پىچاق تىققانىكەنمەن،د وختۇرخانىدا داۋالىنىۋېتىپتۇ. بۇنى ئاڭلاپ كۆڭلۇم بەكلا يېرىم بولدى، مەن ئۇنى ئۆلتۇرەلمەپتىمەن. مەن ھېكىمدىن قىساس ئالالماي  تۇرۇپلا تۇرمىگە قامالدىم. ئىككى ئايدىن كىيىن ئۇلار مېنى قويۇپ بېرىشتى. تۇرمىدىن چىققاندىن كىيىن ئۇقسام ،ھېكىم ساقىيىپ دوختۇرخانىدىن چىقىپتۇ. لېكىن ئۇنى مەكتەپتىن قوغلىۋېتىپتۇ، مەن ئۇنى ئىزدەپ تاپالمىدىم،قىساس قەلبىمدە ساقلىنىپ قېلىۋەردى. قىشنىڭ سوغىقى جاندىن ئۆتەتتى، كىيىملىرىممۇ يېلىڭ ئىدى، ياتىدىغان جايىممۇ يوق ئىدى، يەنە قورساق غېمىدە قالدىم. يېرىم كېچىگىچە مۇزدەك سوغۇق كوچىدا  نىمە قىلىشىمنى دىلمەي تېڭىرقاپ يۇردۇم، سەن بەلكىم ئاچلىقنىڭ ئازاۋىنى بىلمەيدىغانسەن. قورسىقىمنىڭ ئاچلىقىدا ماڭغۇدەك ھالىم قالمىدى. شۇ چاغدا يېنىمغا كۆرۇمسىز بىر قىزنى  يېتىلىۋالغان ئوتتۇز بەش ياشلاردىكى بىر ئايال كەلدى. ئايال مەندىن بۇنداق كېچىدە نىمە  قىلىپ يۇرىدىغانلىقىمنى، نەدىن كەلگەنلەنلىكىمنى سورىدى .مەن بارىدىغان يېرىمنىڭ يوقلىقىنى، قورسىقىمنىڭ ئاچلىقىنى ئېيتتىم. ئۇ مېنى مۇشۇ ئۆيگە باشلاپ كەلدى، ھىلىقى سەت قىز ئاشۇ ئايالنىڭ قىزى ئىكەن، ئۇلار قورسىقىمنى تويغۇزدى. بىر قۇر كىيىم بەردى ۋە مېنى ئۆزلىرىگە قېتىۋالدى.  شۇنىڭدىن كىيىن يېڭى تۇرمۇشۇم باشلاندى. ئانا-بالا ئىككىسى تېنى سېتىپ  جان باقىدىكەن. ئۇلار كۇندۇزلىرى  قىزى  بىلەن مېنى ئەگەشتۇرۇپ سىرتلاردىن خېرىدار ئىزدەيتتى. كېچىلىرى ئىككىمىزگە كەلگەن خېرىدارلارنى كۆڭلىدەكىدەك كۇتۇۋىلىشىمىشنى تاپىلايتتى. ئامىتى كېلىپ قالغان كۇنلىرى ئۆزىگىمۇ خېرىدار ئېلىپ كېلەتتى. بىز مۇشۇ بىر  ئېغىز ئۆيدە كېچىنى ئۆتكۇزەتتۇق. كۆرۇمسىز قىزلارغا ، يېشى چوڭ  ئاياللارغا كىممۇ قارايدۇ دەيسەن. ھەممىسى ماڭىلا يېپىشىۋالاتتى.  كۇنلەرنىڭ ئۆتۇشىگە ئەگىشىپ  ھەممىگە كۆنۇپ قالدىم، يېرىم يىل شۇنداق ئۆتتى، بىر كۇنى دادام ئانامنى كۆرۇپ كېلىش ئۇچۇن خوجايىندىن رۇخسەت سورىدىم.  ئۇ قوشىلدىيۇ، مېنىڭ قېچىپ كېتىشىمدىن ئەنسىرەپ مېنى ئۆزى بىلەن بىللە ئېلىپ باردى. مەن يۇرتۇمغا كەلدىم. ئۆيگە يېقىنلاشقىنىمدا مەھەللىكلەرنىڭ ماڭا غەلىتە قاراۋاتقانلىقىنى سەزدىم. ئۇلار مېنى ئىشارەت قىلىشىپ ،بىر-بىرىگە كۇسۇرلىشاتتى، بەزى ئاياللار ماڭا قاراپ تۇكۇردى. مەن نىمە بولغانلىقىمنى بىلەلمىدىم.كۆڭلۇمنى غەشلىك قاپلىدى. ئۆيگە كېلىپ بولغان ئىشلارنى ئۇقتۇم. دادام ئىككى ئاي ئىلگىرى  ئۆلۇپ كېتىپتۇ. دادام ئۆلۇپ كەتكەندىن  كىيىن ئانام ئەقلىدىن ئېزىپ قاپتۇ...مەن قاتتىق ئازاپلاندىم. ئانامنى قۇچاقلاپ ھوڭرەپ يىلىۋەتتىم، لېكىن ئانام مېنى تونىمىدى. مېنى<<كىمسەن،ئالۋاستى،ئالۋاستى...>>دەپ ئۆزىدىن نېرى ئىتتىرىۋەتتى. مەن<< ئانا، مېنى تونىمىدىڭىزمۇ؟مەن قىزىڭىز>>دەپ ئۇنى قۇچاقلاپ تېخىمۇ  قاتتىق يىغلىدىم. ئانام << ئالۋاستى،ئالۋاستى قۇتقۇزىڭلار،ئۆلتۇرىۋېتىمەن>>دەپ ۋاقىرىنىغىچە چاچلىرىنى يۇلۇپ ،مېنى ئۇرۇپ كەتتى. مېنى ئۆزىدىن ئاجرىتالماي كەكىنى ئېلىپ چانىۋەتمەكچى بولدى. مەن قورقتۇم، ئۇنى قويىۋېتىپ سىرتقا قاچتىم. كىيىن مەھەلىدىكىلەردىن ھېكىمنى سۇرۇشتۇردۇم. ئۇ يېزىغا  كەلمەپتۇ. ئىككىنچى كۇنى خوجايىن مېنى  شەھەرگە قايتۇرۇپ كەلدى. يار-يولەكسىز ھالدا يەنە شۇ دوزاققا تۇتقۇن بولدۇم... قىز سۆزىدىن توختاپ  كۆز ياشلىرىنى سۇرتتى. ئۇ تېخىچە ئېسەدەۋاتاتتى.ئۇنىڭ سەرگۇزەشتىسىنى ئاڭلاپ ئىچىم ئېچىشىپ  كەتتى. ئۇنىڭغا قاتتىق ھىسداشلىقىم قوزغالدى. ئىسىت!بىچارە قىز...ئۇ بىر پەستىن كىيىن يەنە سوزىنى داۋاملاشتۇردى: -مانا شۇنىڭدىن بېرى مۇشۇ  ئۆيدە تۇرىۋاتىمەن، تارتمىغان كۇنلىرىم قالمىدى، دەرتكە چىدىماي ھاراق ئىچتىم، نەشە چەكتىم، ئۇلارمۇ ھېچ نەرسىگە دال بولمىدى. مەن  كۇندە جىق پۇل تاپىمەن. پۇلنىڭ ھەممىسىنى خوجايىن ئالىدۇ ماڭا بىر تىيىنمۇ بەرمەيدۇ،  پەقەت قورسىقىمنىلا  باقىدۇ. تۇزۇكرەك كىيىممۇ بەرمەيدۇ.ئ ۇستىمدىكى كىيىمنىمۇ ئۆيگە بېرىش ئالدىدا ئېلىپ بەرگەن بىر قۇرلا كىيىم. بۇ كىيىملەرنى كۇندىزى كىيىمەن. كەچتە يۇيۇپ ئېسىپ قويىمەن..ئەتىسى يەنە كىيىمەن. خوجايىندىن پۇل تەلەپ قىلسام ئاچچىقلايدۇ. قورسىقىمنى ئاچ قويىدۇ. تۇنۇگۇن خوجايىن قىزىنى ئېىلپ يۇرتىغا كەتكەنىدى. يېنىمدا پۇل يوق ،قورسىقىم ئېچىپ كېتىپ كوچىغا چىقىپ ئۆزۇم خېرىدار ئىزدەۋەتقىنىم. ساڭا ئۇچرىدىم. ئاھ پەرۋەردىگار ...بۇ دوزاقتا تۇرىۋەرسەم ھامان بىر كۇنى ئۆلۇپ كېتىمەن.. -قىز  يۇرەكنى ئەزگۇدەك ئاھ ئۇردى ۋە بوينىمغا ئېسىلىپ يالۋۇردى، -مېنى بۇ  يەردىن قۇتقۇزۇپ چىققىن، مېنى نىمە قىل دىسەڭ شۇنى قىلاي. بىلىمەن ،مېنى ئالمايسەن،شۇنداقتىمۇ مەن سەندىن ھېچ نەرسەمنى ئايىمايمەن. ھالال ئىشلەپ جان باقىمەن. ناۋادا ،سەن بىرەر قىز بىلەن توي قىلساڭ ،ئۆمۇر بويى سېنىڭ خىزمىتىڭنى قىلىمەن. بالاڭنى بېقىپ بېرىمەن. مېنىڭ يەنە قىلىدىغان نۇرغۇن ئىشلىرىم بار. ئانامنىڭ كېسىلىنى داۋالىتىمەن، ھېكىمنى ئىزدەيمەن. تاپالىسام ئۇنىڭدىن ھېساپ ئالىمەن. خۆش بولۇپ كېتەي مېنى قۇتقۇزۋال. قىز يەنە يىغلاشقا باشلىدى. مەن چوڭقۇر ئىچ ئاغرىتىش ۋە ھىسداشلىق نەزىرىدە كۆزلىرىگە قارىدىم. ئۇنىڭ ياشقا تولغان بۇلاقتەك كۆزلىرى ماڭا يالۋۇرۇپ تۇراتتى. گۇزەل چىرايىدىن سەبىيلىك ۋە ئاق كۆڭۇللۇك چىقىپ تۇراتتى. ئۇنىڭغا قاراۋېرىشكە چىدىمىدىم، ئۆپكەم  ئۆرۇلدى، ئۇنى ڭغا بەكمۇ ئىچىم ئاغرىدى،ئ ۇنى قۇتقۇزۇپ چىقىش نىيىتىگە كەلدىم. -ماقۇل ، سېنى قۇتقۇزۇپ چىقاي،-دىدىم ئۇنىڭغا : -قانداق  قۇتقۇزىمەن،نىمىلەرنى قىلىشىم كېرەك.؟ ئۇ خوشاللىقىدىن يۇزۇمگە باللىلارچە سۆيۇپ كەتتى. ئارقىدىن مەيۇس ھالدا دىدى؛ - پۇلدىن باشقا نەرسە مېنى قۇتقۇزالمايدۇ. - نىمىشقا؟قانچە پۇل كېتىدۇ؟ -مەن چىرايلىق بولغاچقا خوجايىن پۇل تاپالايدۇ. شۇڭا مېنى قولدىن چىقارغۇسى كەلمەيدۇ. بەلكىم، ئۇنى باقتىم ، ھالىدىن خەۋەر ئالدىم، دەپ تۇرۇۋېلىشى مۇمكىن. ئېھتىمال ئۇ بەش مىڭ يۇەنگە ئۇنار، دەيمەن. ئەگەر مېنى بۇ ئۆيدىن ئېلىپ چىقىپ كېتەلىسەڭلا ، قانچە پۇل كەتسە مەن بىر ئۆمۇر ئىشلەپ بولسىمۇ  ساڭا قايتۇرۇپ بېرىمەن. مەن بىر پەس ئارىسالدى بولۇپ قالدىم. ئەمما ، قىزنىڭ ، بۇ يەردە يەنە ئازاپلىنىپ تۇرىۋېرىشىگە چىداپ تۇرالمايتتىم. -بولىدۇ، بىر ئاي تەخىر قىلىپ تۇرغىن. خاتىرجەم بول.  مائاشىمنى ئالغاندا سېنى بۇ يەردىن قۇتقۇزۇپ چىقىمەن، -دىدىم ئۇنىڭغا ۋەدە بېرىپ، -سەن چىرايلىق، كىيىنچە يشى چوڭراق ،ئاق كۆڭۇل ۋە قول -ئىلكىدە بار بىرەر ئادەمنى تېپىپ  توي قىلىۋالارسەن... ئىرىڭگە سادىق بولساڭلا  بولدى،-نىمىشقىكىن بۇ گەپنى دەپ بولۇپلا يۇرۇكۇم ئېچىشتى. مەن شۇنداق دىدىم -دە،  ئۆيدىن قايتىپ چىقتىم،قىزمۇ مېنى زورلىمىدى. ئارىدىن بىر ھەپتە ئۆتتى، پۇتۇن خىيالىم ئاشۇ قىزدىلا قالدى. مەن ئۇنىڭ يېنىدا بىرەر نەرسەمنى ئۇنتۇپ قالغاندەك ئىزتىراپ ئىچىدىنلا يۇردۇم، قولۇم ئىشقا بارمىدى. بىر كۇنى ئىزدەپ ھېلىقى ئۆيگە كەلدىم . قورۇغا كىرىشىمگىلا سېمىز بىر ئايال بىلەن دوقۇرۇشۇپ قالدىم. ئايال غەزەپلىك كۆزلىرىنى ماڭا تىكتى. مەن پەرۋاسىز ھالدا قىز تۇرىدىغان ئۆينىڭ ئىشىكىگە قارىدىم. ئىشىككە قولۇپ سېلىقلىق ئىدى. -جالىپىڭنى ئىزدەپ كەلگەنمىدىڭ! ۋاي بىچارە،بۇرۇنراق  كەلسەڭ بولماسمىدى! مەن ساڭا ئېيتىپ بېرەي...-دىدى ئايال مەسخىرە  تەللەپپۇزدا: -ئىسىت، چىرايلىق ئاشناڭ ئۆلۇپ كەتتى! خوپ بولدى. خۇدا جاجىسىنى بەردى. ئەمدى ئۇنىڭ بىلەن ياتماقچى بولساڭ ،قەبرىستانلىققا بارساڭ بولىدۇ... بېشىم قىيىپ، يەر پىقىردى.يۇرۇگۇم ئۇشتۇمتۇت ئۆرنىدىن ئېغىپ كەتتى. ئۇنىڭ سۇلغۇن قىياپىتى كوز ئالدىمدا نامايان  بولدى.ئۆرنۇمدا ھەيكەلدەك تۇرۇپ قالدىم. -قاچان قانداق ئۆلۇپ كەتتى؟! -ئۇچ كۇن ئاۋال يولدا ماشىنا سوقىۋېتىپتۇ... مەن مەست ئادەمدەك دەلدۇگۇنۇپ قورودىن چىقىپ كەتتىم، پۇتلىرىم شۇنداق ئېغىر ئىدى، ماغدۇرسىلىنىپ كەتكەندەك قەدەملىرىمنى ئاران-ئاران يۆتكەيتتىم. بىچارە  قىز ، ئۇنىڭ ھاياتتىن كۇتكەن نۇرغۇن ئارزۇ-ئارمانلىرى بار ئەمەسمىدى؟ ئۇ ھەقىقى ئادەملەردەك ياشاپ باقماقچىتىغۇ! كۆڭلۇمدە شۇلارنى ئۆيلاپ قالدىم. مەن قىزنىڭ گۇزەل ، سۇلغۇن چىرايىنى خېلى كۇنلەرگىچە ئېسىمدىن چىقىرالمىدىم. ئۇنى دائىم چۇشۇمدە كۆرۇپ تۇردۇم. تۇگىدى. مەنبە: ئەنۋەر غوپۇرنىڭ <<ھېلىقىدەك قىز>>ناملىق  پوۋېست -  ھىكايىلەر كىتابىدىن ئېلىندى.

anar

	ھەيييييييي....قىزلار شۇنچىلىك ئاجىز دىسە ،بۇرۇنمۇ بۇ كىتابنى ئوقۇغانىدىم ، تازا ئېسىمدە قالماپتىكەن .رەھمەت گۈلسەنەم

dilroh

	ھېلىقىدەك ئوغۇل دەپمۇ كىتاب بارمۇ``

مەرۋەرى

	مەنمۇ تۇنجى قېتىم ئوقۇغاندا كۆڭلۈم بەك يېرىم بولغان ئىدى، بۈگۈن بۇ يەردە قايتا ئوقۇپ شۇ چاغدىكى ھېسياتىمغا قايتقاندەك بولدۇم

مەرۋەرى

	dilroh بۇ يازمىنى 2011-يىلى 4-ئاينىڭ 3-كۈنى 22:11 دە يوللىغان ھېلىقىدەك ئوغۇل دەپمۇ كىتاب بارمۇ`` شەخسەن مەن ئوقۇپ باقمىغان ئىكەنمەن، مېنىڭچە ئۇنداق كىتاپ يوقمىكىن

dilroh

	ئۆيدىن قىچىپ چىقىىپ كېتىپ ياد يۇرتلارغا  ئۆزى تولۇق چۈشەنمەيدىغان بىرى ئۈچۈن بىرىش  ئەڭ ئەڭ ئەڭ خاتالارنىڭ خاتالىرىدىن بىرىدە   كۆڭۈلنىڭ كەينىگە كىرىش يەنى شەيتاننىڭ ئازدۇرۇشلىرىغا باش ئىگىش نىمە دېگەن ................. ئوغۇل بالا دېگەن پىتىگى بەش كۈنلۈك يەردە سۆرىلىپ قالسىمۇ يەنىلا ئوغۇل بالا   ماۋۇ گەپنى بەك ئاڭلايتتىم ئانامدىن تەربىيە سۆزلىرى ئارىسىدا  شۇنداقكەن ئوغۇل بالا زىنا قىلسا بىريىرىگە تامغا چۈشۈپ قالمايدىكەن پىشانىسگە يىزىپ قويمايدىكەن ...   ئاچچىقىم كىلىدۇ شۇنداق كىلىدۇ بەزىدە  قىزلار ئاق قىزلار كۆك    شۇ خىل يولدا مىڭىۋاتقان قىزلىرىمىزنى شۇ يولغا ماڭغۇزغان زادى كىم ؟ شۇنداق يولدا ماڭدىمۇ دەيلى   كۆپلەپ كەتتىدىمۇ دەيلى   شۇ ھىلىقىدەك قىزلار  ھىجىيىپ ھىجاراپ چاقىرىسا شاللۋاقلىقىنى چىقىرىپ كەينىدىن ماڭماي ھەقىقىي ئەركەكلىك غورۇرى شۇ پەيىت تۇتۇپ تازا كىلىشتۇرۇپ 2 نى ئۇرۇپ يولىغا راۋان بولالماي شۇ يوللىنىڭ پاتقىقىغا تېخىمۇ پاتتۇرۋىتىپ بارغان كىم ؟ شۇلارغا قارايدىغان  ئەپتى يوق چاقىرسا  قۇلىدەك كېتىۋەرمەي قارىماستىن يولىغا راۋان بولىدىغان  ئەرلەر كۆپلەپ بولسا  شۇنداق جايغا يىقىن يوللىمايدىغان ئەركەك زاتى بولمىسا    شۇ لار  يەنە شۇ ھاياسىز قىلىقلار بىلەن ئۆتىۋىرەرمىدى ؟ شۇنداق ئەدەپلىك كۆرگەن 2 يىگىتنىڭ ئاغزدىن چىققان بەزى گەپلەرگە ھەيران قالدىم مەلۇم بىرى دېدى گەپتىن گەپ چىقىپ :  مەن قىز دوستۇم بىلەن ئانداق مانداق ھازىر ئالاي دىسەم شارائىت يار بەرمەيدۇ ... يەنە بىرى :   مەن بىر قىز سەل قوپالراق مۇئامىلىسگە ئۇچىراپ يۇرتقا كىلىپ تۇيۇقسىز باشقا بىر قىز بىلەن مانچە ئاي بىر ئۆيدە تۇردۇم ... ھەي قويە  مۇشۇ ھازىرقى ياش يىگىتلەر  تەپ تارتماستىن قىزلاردىن سىز قىزمۇ دەپ سورايدىكەن ....   قېنى قىز - ئوغۇللار ئارىسىدا پەدە شەپ دېگەن  تېخى   ئەڭ يىقىن تونۇشىڭىز بىلەن  ھىلىلا چ چ رىڭىزنى قىتىۋالغان بىرى سالامنىڭ ئورنىغا سورايدىغان گىپى شۇ سىز ئوغۇل بالىمۇ دەپ قايتۇرۇپ بىرىپ  چ چ سىنى چىقىرۋەتكەنىدىم ~ ئۇلۇغ ئاللاھ   بارلىق بىز قىزلارنىڭ  ۋە كەلگۈسى ئانىللىرىمىزنىڭ ئىپپىتى ئامان قىلسۇن ! شۇ قىزلارنىڭ شەيتاننىڭ كىچىككىنە ھىسىيات ۋە قىزقىشنىڭ ئازدۇرشلىرىغا  ئەگىشىپ كەتمەي  ئۆزىنى تىزگىنلەشنى ، قانداقتۇر بىر كىملەرنى بىر ۋەزىيەتلەر جەمئىيەتنىڭ بولمىغۇر تەلەپلىرىنى دورىماسلىقىنى ۋە  ئۆزىنىڭ كىملىكىنى  نەگە بىرىپ نەگە كىتىدىغانلىقىنى  قايسى مىللەتتىن ۋە قايسى دىندىن ئىكەنلىكى  مەڭگۈ مەڭگۈ ئۇنۇتماسلىقىنى   چىن قەلبىمدىن ئۈمىد قىلىمەن !  ئاللاھ   ئوغۇل - قىزلىرىمىزغا كۈچلۈك ئىمان  ، يورۇقلۇق  ۋە  شەرمىي ھايا ئاتا قىلسۇن ! ئەرلىرى بۇزۇلغان جەمىيئەتنىڭ ئاياللىرىدىن نىمە كۈتىمىز !!!   ئۆزىڭىزنى تۈزەڭ ئاندىن ئۆزگىنى ! [ dilroh بۇ يازمىنى  2011-يىلى 4-ئاينىڭ 4-كۈنى 23:54  دە تەھرىرلىگەن. ]

مەرۋەرى

	ئۇزۇن بوپتىكەن، تېما ئۈستىدە بۇنداق ئېسىل مۇلاھىزىنى مۇنبەردە كۆرمىگىلى، دېلروھ  سىڭلىم ياخشى مۇلاھىزە قىپسىز، تەشەككۈر! دېمىسىمۇ ھازىر ھە دېسە، قىزلار ئاق بوپ كەتتى، قىزلار كۆك بوپ كەتتى دەپ قاقشاۋاتقان،  جار سېلىۋاتقان بەزىبىر مەسئۇليەتسىز ئەرلەرگە سىزنىڭ مۇنۇ بىر جۈملىڭىزنى سوۋغا قىلساق بولغىدەك.<<ئەرلىرى بۇزۇلغان جەمىيئەتنىڭ ئاياللىرىدىن نىمە كۈتىمىز !!!   ئۆزىڭىزنى تۈزەڭ ئاندىن ئۆزگىنى !>>

peacelife212

	بارلىق قىزلىرىمىزنىڭ ئىككىلا دۇنيالىقىنىڭ ئەزىز بۇلۇشىنى تىلەيمەن.

دىلەيسەم

	peacelife212 بۇ يازمىنى 2011-يىلى 4-ئاينىڭ 5-كۈنى 01:22 دە يوللىغان بارلىق قىزلىرىمىزنىڭ ئىككىلا دۇنيالىقىنىڭ ئەزىز بۇلۇشىنى تىلەيمەن. ئېيتقىنىڭىز كەلگەي peacelife212 ئەپەندىم! مەيلى ئەر بولسۇن، مەيلى ئايال بولسۇن، ھەممىمىزنىڭ كۆڭلىگە ئىمان، ئىنساپ، دىيانەت يار بولغاي!!!